CHAAI STORY

ติดตรึง(Freeze)

2010-11-23T15:44:00.048+07:00

23 พฤศจิกายน 2553

15.00 น.

"ตา ... ต๊า เรามาถึงช่องเขาขาดแล่วตา ภูเขาขาดแหว่งหายไปแยะเลยพวกถลุงภูเขา."

ฮือออออ .........

“แล้ว อากาศเป็นไงบ้างดูท่า จะหนาวยัง?”

ไม่เลย ......... ไม่แน่ๆ ร้อนเปรี้ยงแหละ ข้างนอกรถแดดซะแจ่ม. แถมเราถาม พวกบนเขาเพชรบูรณ์บอกบนดอยเย็นเยียบ......... แต่พอลงมาพื้นราบร้อนตับแลบ...!

“ตกลง แม่ตัว(สรรพนาม ขานนับกันในวงงาน) เขารู้เพื่อนตัวป่ะ?”

......... ยังไม่รู้.......... แม่เขารู้จักกันก๊ะเพื่อนเราคนนี้อยู่เคยมาเยือนที่เราทำงานบ่อย ขณะเรียนด้วยกัน.

ก็เดี๋ยวรถจอดเราจะโทร...............เราเตรียมใจเตรียมสติคืนนี้เราไปนอนบ้านเพื่อน.

ฮือออออออออ ................

นางแหล่ อิสเบลลา ให้การขณะตัวเธอเดินทางไปโดยรถยนต์โดยสารประจำทาง มุ่งหน้าสู่เมืองหมากขามหวาน

ในวันอันพรรคพวกเพื่อนฝูงต้องย้ำกล่าวบอกเล่าชวนเชิญให้สนุกเริงรื่นไปสมาลาเคราะห์ขอโทษขอโพยต่อพระแม่โพสพ แม่น้ำคงคามหานที อย่างที่เคยๆประพฤติปฏิบัติกันมา ในทุกๆปีสนุกสนานอย่างเคยเป็น แต่ปีนี้วันนี้นางแหล่ต้องเศร้าใจขื่นเฝื่อน ขมในใจ เหตุเพราะเสียเพื่อนไปอย่างไม่มีวันกลับ

ด้วยโรคภัยเบียดเบียนบีทา

ฮือออออ........... ปราชญ์ท่านหนึ่งก็บอกไว้ชัดเจนน้องเอ๋ย

“ พฤษภกาสร อีกกุญชรอันปลดปลง

โททนต์เสน่งคง สำคัญหมายในกายมี

นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์

สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา ”

แป๊บๆ .... นะชีวิตคนเราน่ะมาแล้วก็ไป มาจากศูนย์ไปก็ไปศูนย์ ช่วงหายใจร่วมโลกกันนี่ทำเหอะ การอันยังประโยชน์ลงมือทำอย่างสุดใจ ทุ่มเทมันเข้าไป เราจะอยู่ด้วยกันไม่นานแน่ การอันไม่เบียดเบียน เกิดประโยชน์ยิ่งลงมือทำย้ำว่าต้องทำ.

“ดู นักเรียนของเราครับ ........ แข็งแรงกันทั้งนั้นกระทรวงสาธารณสุขมาตรวจของเรา อัตราการเจ็บป่วยน้อยกว่าที่อื่น เด็กของเราทานมังสวิรัติทุกมื้อ พวกเราปลูกข้าวกันเอง โดยเด็กของเรา ไม่ใช้ปุ๋ยเคมีก่อนปลูกพวกเราสงบภาวนา แผ่เมตตา ผลผลิตข้าวของเราได้ หนึ่งพันหนึ่งร้อยกิโลกรัมต่อไร่ ผลผลิตสูงกว่างานการใช้ปุ๋ยวิทยาศาสตร์ครับ”

.............. เฮ๊ยยยย เพื่อนเรานอนไม่หลับตลอดทั้งคืนเลย ...... ฉันต้องมีชีวิตต่อไปกับเรื่องแบบนี้หรือ ......... จะมีจะเป็นตลอดชีวิต..... ! ??........... ฉันเกลียดพวกมัน เกลียดทุกคน กับไอ้บ้าเหรียญตรานั่น มันเพื่ออะไร?

.................. เราต้องแก้แค้นไอ้พวกบ้านั่น ... ดูนั่นสิ ดูนั่นและดูนั่น ..............ฉันต้องการความสงบกลับคืนมา

หนูอยากให้พวกบ้านั่นถูกฆ่าตายแบบพ่อแม่น้องชายน้องสาวของหนูบ้าง ........หนูเกลียดพวกมัน ที่พรากชีวิตพวกหนู.

อืออออออออ ...........

...............................................................

............................................................... ?

“แล้ว เราอยากให้เขากลับมาจริงหรือ....... ฉันกลัวว่า.....พอไอ้พวกนี้ออกไปแล้ว.............. มันจะไม่ยิ่งแย่กว่าที่ครั้งก่อน............ที่เป็นอยู่ รึ?”

ฮืออออออ...........

เอาน่ะ ให้มันเป็นไปทุกอย่างมันเป็นมาแล้วโดยลำดับ ไม่มีอะไรต้องกลับคืน......... ถอยหลังไม่ได้ ทุกอย่างต้องเดินหน้า.

“จำไว้ผู้กล้าเราไม่ต้องการผู้แปรผัน ไม่ต้องการผู้อ่อนแอ ไม่ต้องการผู้ขี้ขลาด เราไม่ต้องการผู้สะเพร่า........งานใครก็งานมัน ..เข้มแข็ง ..และเดินหน้าต่อไป”

สักพัก หลังฝุ่นผงตรลบทุกอย่างจะแกร่งขึ้น และหล่อหลอมให้เป็นบล็อกพิมพ์อันแข็งแกร่งหรอกน่ะ.

อีกสามวันข้างหน้าทางวัดไผ่เงินจะมีการทำบุญใหญ่ โดยพระทำบุญปัดรังควานให้กับวัด.

ฅน (News)

2010-11-22T11:42:00.012+07:00

22 พฤศจิกายน 2553

11.00 น.

เท่าที่ดูๆรายการ..ที่นำเสนอผ่านทางจอโทรทัศน์ไทยที่มีการเขียนและใช้ตัวอักษร

“ฅ” มีอยู่สองรายการ(เฉพาะที่ผู้เขียนพบ)มีรายการ “ฅนต้นแบบ” กับ “ฅนค้นฅน”

ก็มิทราบด้วยเหตุผลอันใด เป็นถูกหรือเป็นผิด ตัวผู้เขียนมิบังอาจฝากวางคำถามไปยัง

ทางเจ้าของรายการท่านได้ดอก แต่ถ้าในทัศนะของผู้เขียนแล้วการใช้ตัวอักขระอันค้น

หายากในแป้นพิมพ์นำมาใช้เป็นงานเป็นการนี่ มันดูแปลก เรียกร้อง ชวนเชิญ สะดุด

ชวนให้มอง ชวนให้สนใจ และย้ำบอกว่าตัวตนตัวฅนยังอยู่นะ ทำนองนั้น

สวัสดีครับท่านผู้ชม และท่านผู้ชมอีก140ประเทศทั่วโลก

"สังคมเสื่อมทราม ตกต่ำ กับปัญหาทางเพศที่เป็นความโหดเหี้ยม ท่านมีวิธีคิด

ช่วยแก้ไขเยียวยาอย่างไร?"

ถุงพลาสติคเป็นถุงๆถูกจัดวางเรียงรายเป็นแถวยาวเหยียด .......โชยกลิ่นเหม็นคาว

เน่าคละคลุ้ง หลายๆคนที่รายล้อมแม้จะผนึกซีลปิดจมูกด้วยผ้าปิดแล้วก็ตาม

ต่างก็ดูยังมีอาการ ขยักขย่อน ผะอืดผะอม หนุ่มสาวคณะมูลนิธิหน่วยกู้ภัย

พากันนับจัดวางเรียงถุงพลาสติคเหล่านั้นอย่างเป็นระบบ จดนับบันทึก

สุดจะบรรยาย ล่าสุดศพเด็กทารกในวัดไผ่เงินเขตรับผิดชอบของตำรวจ

สน.วัดพญาไกร กรุงเทพฯที่ตรวจพบจาก 348 ศพที่เป็นข่าวมาตลอดอาทิตย์

เช้าวันนี้สัปเหร่อของวัดบอกยังมีอีกนับพันศพในกล่องเก็บหมายเลขเก้าและสิบ

....................ไม่ปรกติ...!? ผิดไปจากธรรมดาโลกที่เคยเป็น....!

ลางคนลางท่านถึงกับกินอะไรลงไปไม่ไหวเลย

ในแผ่นดินรัฐชาติอันเป็นพื้นที่ ที่เรียกขานกันว่าประเทศไทย ในโลกทางวิชาการ

ที่มีการจดบันทึกเล่าลือ ส่งข่าว สื่อสารคนสู่คนยังมีอะไรที่เป็นแบบนี้.................??

หนักหนากว่านี้มีอีกหรือไม่เนี่ยะ?

“สุดท้ายเราขอให้ท่านผู้สื่อข่าวและผู้ชมทางบ้านได้สังเกตุนะครับ ว่า

การชุมนุมของทางเราตั้งแต่มีพันธมิตรมา มีไหม๊ที่เราชุมนุมเพื่อเรื่องส่วนตัว?

....... เชิญครับคำถาม?”

“........ผมบอกได้เลยว่า...มีคนบางคนในพันธมิตร..ต้องการให้บ้านเมืองวุ่นวาย

และต้องการให้ทหารออกมาปฏิวัติครับ.”

...............................

..................

“……อ๊ะแล้วไง มีนายทหารยศพันเอกนายหนึ่งต้องการพบผมผู้แทนราษฎร......

และผมก็มาพบนี่?”

“....... ข้อที่สองท่านนายกฯไม่ควรพูดคำนี้ออกมา เพราะท่านได้เป็นนายกฯ

ก็ เพราะทหารไม่ใช่หรือ ............. คนๆหนึ่งรู้ทันท่าน........ คนๆหนึ่งตำหนิท่านอย่างรุนแรง...........ผู้ใหญ่ในพรรคของท่านยังพูดกับผม เลยว่านายกฯ

คนนี้ไม่รู้กาลเทศะ………แท้ที่จริงแล้วท่านนายกฯรู้ดีเป็นอย่างยิ่งว่าเรา จะเสียดินแดนให้แก่เพื่อนบ้านอย่างแน่นอน แต่ที่ไม่ยอมถอนเจบีซี. เพราะอีโก้ตัวเองเท่านั้น”

หัวเรือใหญ่ทางการท่องเที่ยว เตรียมการใหญ่เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเจ็ด

หัวเมืองใหญ่คาดว่าจะมียอดเพิ่มจากเมื่อปีที่แล้วห้าเปอร์เซ็นต์

เลยอากาศหนาวเย็นลงเรื่อยๆปรอทวัดอุณหภูมิใหญ่สุดในประเทศแสดงต่ำสุด

14 องศาเซลเซียสวันนี้

...................................

มีสถานพยาบาลสี่ประเภทที่อยู่ในภาวะสุ่มเสี่ยงว่าจะเป็นสถานที่ทำแท้ง

เถื่อนมี คลินีคเสริมความงาม คลินีคบำบัดยาเสพติด คลินีควางแผนครอบครัว

คลินีคศัลยกรรมตกแต่งครับ

“...........อ่า ....ไม่ได้ไปพูดคุยครับเพราะผมว่า......การแสดงความคิดเห็นทาง การเมืองนี่ทำได้ทั้งนั้นนะครับ ขอให้อยู่ภายใต้กรอบของกฎหมายครับ.”

“เห็นคนอื่นเป็นกระจกเงา อย่าเขลาเห็นเป็นกระสอบทราย ขณะนี้ท่านกำลัง รับชม เอฟเอ็มทีวี.ทีวีเพื่อมนุษยชาติ”

อ้ายสีมูล(Simoon)

2010-11-17T15:23:00.026+07:00

13 พฤศจิกายน 2553
18.10 น.

..........เหงื่อ........ ออกซะเปียกชุ่มโชคอาบตามเนื้อตัวนี่ ต้องให้เหงื่อไหลไคลย้อยนะ วันๆ น่ะไม่งั้นสมองประสาทตื้อออ .... ทึบแหละคึดไรก็ไม่ออกและ น่า(หน้า ........ ก็ตรง)เศร้าซึมเลยทีเดียวถ้าไม่ได้ออกกำลังกาย “อ๊ะ...ว่าไปเร่ยยย !” ใครลางคนอาจจะแหยมๆว่ากระแซะมา อ้าววว... จริ๊งพูดจริงลองปฏิบัติดูดิ๊
“ไม่มีเวลาหรอก” ก๊ะอีเหตุผลง่ายๆน่ะพูดกันเสมอแหละไม่มี๊ ...ไม่มีเวลาจริงจริ๊ง..... เหอออๆคำแก้ตัวง่ายๆของท่านผู้อืดด...อาดดด
เอาน่ะคุณที่รักและเคารพยิ่ง ออกเหอะพึงออกกำลังกาย ตามเพศตามวัยตามภาวะคือทุกผู้ทุกนามแหละ ลองดูนะถ้าได้เหงื่อออกแยะๆนี่ หลังจากที่เปียกชุ่มโชก นั่งพัก สักพักนึงพอเหงื่อแห้งแล้วอาบน้ำฉ่ำๆสบายๆ น่ะแหละลองดูเบาโล่งสบายจริงจริ๊ง...โฮ๊ยยยยยย....คุณเอ๊ยยแสนโล่ง.......เบาเนื้อตัวโดยแท้ไร้โรคาพยาธิเบียดเบียนเป็นสุขแท้ๆ ลองดูนะ แล้วโลกท่านจะเปลี่ยนไปจากปรกติ ที่เป็นๆอยู่ อ้ออีกอย่างนะถ้าจะให้ดีลองเปลี่ยนฟอร์ม เปลี่ยนลุคการกินอาหารจากที่ส่วนใหญ่เคยๆกินกันนั่นมาเป็นอีกแบบนึงฉีกไปเลยนะ คือกินข้าวกล้อง ข้าวซ้อมมือนี่แหละแล้วเน้นพืชผักให้หนักๆ เรียกว่าแทนกับข้าวประเภทจากสัตว์ไปเลย พืชผักปลอดสารเคมีนะ กินเลยซักหนึ่งอาทิตย์ต่อเนื่องกันไป นั่นแหละคือขั้นตอนการล้างสารพิษออกจากระบบร่างกาย
..........ภาษา เพื่องานโพนทะนาทันสมัยท่านเรียก “Detox - ดีท๊อกซ์” ไม่รู้ดิ๊ถ้า “ผลจากการทำดีท๊อกซ์ คือเบากายเนื้อตัวทั้งนอกในเบาโล่งในลำไส้ผิวพรรณ ผุดผ่องสว่างใส” นั่นแหละอีกขบวนวิธีหนึ่งที่จะทำให้ท่านพบเจอผลอย่างที่ว่าน่ะคือทำอย่างที่ ชวนเชิญท่านทำแหละ
ลงมือทำเหอะ .... ทำเล๊ยยย ...อย่าลังเลอืดอาดไปใย อย่าติดว่าเวลาไม่มี --ไกลสนาม --ไกลสปอร์ตคลับ --โน เลย........แค่มีลานซักสี่ห้าเมตรเอาในห้องหับบ้านช่องห้องเรือนท่านแหละเอา มันเลยลงมือท่านที่รัก แล้วร่างกายท่านจะเป็นสุข อายุยืน ........ สำคัญอย่าได้ออกกำลังกายเพียงแค่เพื่อสร้างภาพนะ
“นี่ๆเห็นม๊ายยยย ฉันอยู่ในชุดออกกำลังกายน๊า ...า า”

เหอออๆรักกันนะ.
..........“ปี้ชาย เจ้า .......... ผ่อเล๊าะ ยะจะได๋อยู่?”
“โหๆ .......... แกงอ่อมกบ มาเน๊ออออ”
“เอ๊อะแนะ กบมาต่ะได๋นะ?”
“ปี้สีมูล ล่ะน้องไปจับมาแต่วา ..นี่ วันพุ้กเปิ้ลก่อจะไป๋กั๋นสองคนแหละ ..... ตี๋นด๋อย........”
“ไป๋หยัง?”
“ตัดตอกน้อง ตัดตอก หาเพี้ยงมายำเน๊อออ”
“โฮ๊ะ ........! ท่าจะลำน้ออออ ?”
ฮืออออออออ ........
“ปี้ๆน้องฝากบอกปี้หนานสีมูลน่อยเน้อออ”
ว่า .............?
“จะได้หลานป้อจาย -แหม แล่วววว”
โหๆ .......
เอ๊าววววดีๆสร้างพลเมือง อีน้องเหย

..........ตฑากาเล--นานมาพอสมควรเอาการ-- มีบ่าวจีบสาว --จีบ กันอยู่ตามประสาคนหมู่บ้านเดียวกัน เวลาล่วงไป สาวถูกหมายปองหมั้นหมายกับผู้อื่น โดยหนุ่มต่างถิ่นไปทำราชการย่านเขตอำเภอแผ่นดินถิ่นเกิดบ้านอ้ายสีมูล แล้ว ชาตาของสาวนางน้องเยาว์แห่งบ้านต๊ำป่าลานก็เป็นไปลงเอยมีครอบครัวแต่งงานกิน ดองลาบควายใส่มะแคว่นอย่างลำ กับหนุ่มข้าราชการนั้น ยันวันนี้อ้ายสีมูลเฮาเป็นบ่าวเฒ่านุ่งเตี่ยวหม้อฮ่อม ผ้าขาวม้าเคียนหัวนั่งแกะสลักฮากโคนไม้อยู่ ใต้ซุ้มกอไผ่ใหญ่อย่างเคย ....เหออๆ
วันดีคืนดีนางหล้าน้องเยาว์เฮาก่ออ โทร.มาอู้จาถามทัก ฮือออออ คนเฮานี่หนาอิ่มใจเป็นสุขอยู่ก๊ะเรื่องบางเสี้ยวมุมเล็กๆเต้าอั้นหนา แม้ เวลาใดๆมันจะล่วงเลยไปแล้วผ่านไป แต่ท่าเขาคงจะมีมุมมองที่เป็นสุขกับเหตุแห่งอดีตลางๆเน๊อะเป็นกันไหม๊เนี่ ยะ? เป็นอย่างอีหล้านางเยาว์น่ะ แต่เราก็ไม่ค่อยได้แจ้งเรื่องที่อีหล้านางเยาว์ถามไถ่สารทุกข์ สุกดิบให้อ้ายสีมูลคนเก่าได้ทราบหรอก
“ชาย ... ชายจะเขียนคำว่าจะได๋เอาตี้มันเด็ดๆอ่านแล่วพวกล่ะอ่อนขาสั่นไปเลยน่ะ”
โหๆ..........?
“ประกาศ สำหรับวัยรุ่นหากก่อเหตุทะเลาะวิวาทในงานนี้ โทษที่จะได้รับมีดังนี้
1.เมาเหล้า
ก่อกวนงานจับเข้ากรงหมู่บ้านก่อนตลอดคืน หากก่อเหตุร้ายแรงทางอาญาจัดส่งให้ตำรวจดำเนินการ
2.สหกรณ์ งดทุนอุดหนุน
และกู้ยืมต่อครอบครัวประจำปี(ตามทะเบียนบ้าน)
3.งดเจรจา(ตามมติสหกรณ์)
ลงชื่อ สีมูล จิตราภรณ์
ประธาน สหกรณ์บ้านต๊ำป่าลาน”
และสำหรับประกาศนี้ หมู่ละอ่อนเขตตำบลย่านนี้เมื่ออ่านเจอ และได้รับฟังจากประกาศหอกระจายข่าวหมู่บ้านแล้วเป็นต้องสงบเลยทีเดียว เป็นประกาศที่เด็ดแม่นยำ.
ท่านประธานสีมูลนี่ ตกมาสามสี่ปีนี่ รับงานหมู่บ้านหนักเอาการ รั้งตำแหน่งมัคทายกวัดประธานสหกรณ์ตำบล

“โถเจ้าหน้ามลคนจนเจ้ารักไม่ได้----เพราะแม่สั่งไว้ให้รักแต่ชายร๊วยรวย แล้วจนอย่างพี่เงินทองไม่มีอีกด้วยคนสวย ... คนสวยรักด้วย รักด้วยสักคน ............... ”

..........เสียงเพลงลอยอ้อยอิ่งมาจากเลาะริมทิวหมู่กอไผ่ที่รายล้อมกระท่อมอันเป็นบ้านของอ้ายสีมูล ท้ายหมู่บ้าน
และเด็ดขาดมานานเนอีกตำแหน่งของอ้ายสีมูลก็เป๋นบ่าว เคิ่น .......... เคิ๊น...เคิ่นยันวันนี้
ฮือออออออ ...............

ลานีญา (La Nina)

2010-11-13T12:07:00.041+07:00

10 พฤศจิกายน 2553

11.30 น.

------ภาวะที่เรียกว่า“โลกเอาคืน” หนังสือพิมพ์ไทยรัฐออนไลน์(วันอังคารที่ 9พฤศจิกายน พ.ศ.2553 )---ในสกู๊ป คอลัมน์ออนไลน์ โดย ดร.อานนท์--สนิทวงศ์ ณ อยุธยา ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับโลกร้อนจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย--ให้ทรรศนะเสริมแบบเห็นด้วย กับคำพูดนี้ถึงทีโลกเอาคืน ........ ! อืออออออ

....... จริงไม่จริงไม่รู้แหละแต่ที่แน่ๆได้เกิดเหตุเภทภัยที่เป็น---อุทกภัย---วาตภัยกับทุกมุมโลกซ้อนๆติดๆกันแบบต่อเนื่องกันเป็นระนาว---แทบจะทุกมุมโลกเลยทีเดียว---หลักๆน่ะคือมันเกิดขึ้นอย่างรุนแรงไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย แผ่นดินยุบหลุบลงเป็นแอ่งหลุมขนาดใหญ่---ภูเขาไฟปะทุพ่นฝุ่นควันพวยพุ่งขึ้นมาจากใต้พื้นทะเลพุ่งพ่นขึ้นสูงไปยังท้องฟ้า---ฝนตกหนักในแผ่นดินที่ปรกติมีฝนน้อย และทิศทางลมเปลี่ยนมุมเข้าพื้นที่ ที่ไม่เคยโดนลมพายุ---น้ำฝนไหลบ่าทะลักเข้าท่วมโดยฉับพลันทันด่วนแบบตั้งหลักตั้งตัวไม่ติดเลย---ในย่านเขตที่พักอาศัยตามไหล่เขาเกิดปรากฎการณ์ภูเขาทรุดพังถล่มไหลเละเป็นเลนตมทะลักทะลาย ผู้คนล้มตายแตกตื่น---ที่อยู่อาศัยถูกทับถมแปรเปลี่ยนไป---สาเหตุหลักเกิดมาจากเพราะระบบนิเวศน์แวดล้อมถูกเปลี่ยนไปไม่เหมือนเก่าโดยสิ้นเชิง ป่าไม้ลดลงเหลือน้อยมาก แผ่นพื้นดิน--ทางน้ำถูกกระทำให้เปลี่ยนสภาพไปอย่างเอกอุการเผาเชื้อเพลิงเติมเชื้อความร้อนรุ่ม---มีและเกิดขึ้นในโลกใบนี้อย่างไม่หยุดหย่อน โลกที่เป็นมาก็เลยต้องปรับตัวเปลี่ยนสภาพไปตามธรรมดาโลก---เพียงเพราะโลกเปลี่ยนไปนี่แหละทุกวันนี้ สรรพชีวิตเราท่านทั้งหลายจึงต้องพลอยรับกับสภาพโลก--ที่เปลี่ยนไปตามกระแสโลก(EARTH)

..........ปรับเปลี่ยนไป เพราะชีวิตคนแต่ละตนตัวในโลกใบนี้ คนแต่ละคนเป็นเพียงเสี้ยวธุลีเล็กๆแค่นั้นเอง กับสูตรหรือคำคาดการณ์เรื่องเกี่ยวแก่พิษภัยจากการปรับเปลี่ยนทางกายภาพของโลกใบนี้นั้น ย่อมจะมีผลกระทบโดยตรงต่อสรรพชีวิตในโลกตรงๆเป้งๆ อย่างดุกดิกไม่รอดเลยทีเดียว ไม่บ้าบอหรอกหากหมู่คนด้วยกันในสังสารวัตร์

ขณะหายใจร่วมโลกกันนี้จะก่นด่า -ว่ากล่าวกระแทกกระทั้นใส่กันและกันว่า--"

เพราะคนเรานี่แหละทำมัน ถึงได้เป็นและเกิดเหตุแบบนี้"

------โหๆ ............. กร๊ำ !

***(ราชบัณฑิตฯ อ่าน = กำ / เด็ก เนียต อ่าน = กร๊ำ !)

---------------------------- ! ?

-----------------------------

------แต่ก็เอาน่าไหนๆก็ไหนๆแล้วเพื่อนเอ๋ยเพราะสัตว์มนุษย์เรานี่มีพัฒนาการปรับ

ปรุงแบบต่อเนื่อง มายันวันนี้แล้ว พวกเราต้องมุ่งไปสู่เบื้องหน้าต่อไป ไปให้อยู่รอด

ให้ได้แม้เบื้องหลังที่แล้วมาสดๆร้อนๆจะสูญเสียสูญสิ้นแหลกลาญ แบบสยดสยอง

หดหู่ก็ตามที ที่เสียๆไปที่อยู่ลุยไปเพื่อนเอ๋ยเรียนรู้ให้อยู่รอดให้ได้ อยู่มันให้ได้กับ

โลกใบนี้ โลกที่หลายๆคนมักจะกล่าวกันง่ายๆว่า”โลกมนุษย์” ทำและอยู่กับมันให้ได้บนความระลึกที่เป็นสุภาพชน สุภาพชนผู้อ่อนน้อมถ่อมตนมีสัมมาคารวะต่อธรรมชาติอันเหนือกว่าทุกสรรพชีวิต ด้วยธรรมชาตินี้ที่เราอาศัยดำรงอยู่มีชีวิตมีลมหายใจอยู่นี้นั้น มันยิ่งใหญ่เหนือคำคาดการณ์ใดๆอย่างเอกอุยิ่งยวด ......!

โปรดจำไว้เพื่อนเอ๋ย เราต้องเรียนรู้โลกอย่างนอบน้อมมีสัมมาคารวะเพราะเราคือเสี้ยวธุลีเล็กๆของโลกเท่านั้น ขืนเผ่าชนมนุษย์เราไม่ระมัดระวังก็จบกัน .....สูญสิ้น. ง่ายๆแค่เพียงแกนโลกเราเอียงเปลี่ยนไปเพียง สิบองศา เท่านั้นแหละ

สูเหยยยย จบกัน.

.........."จาก ดอกจันทร์ สี่ห้าศูนย์สี่สองสาม ___ เวลา นี้ .. นี้ล่วงรู้ดวงชะตาของคุณกับ อ.รากแตก สมัครกด ดอกจันทร์ สี่ห้าศูนย์สี่สองสาม

___ (6 บาท/sms) ศูนย์สองเก้าสามสามหนึ่ง___ "

------มีข้อความโผล่เข้าโทรศัพท์ ขณะนั่งจิ้มอยู่หน้าแป้นพิมพ์คนเดียว

อือออ อยู่ๆไม่ใช่เชื้อ(ญาติโก) ไม่ได้เชิญท่านก็โผล่เข้ามาในเรือนเราอย่างไม่ทักถามเจ้าเรือน---แบบเข้ามาเลยหน้าตาเฉย จะทำยังไงน๊า ก๊ะไอ้จำพวกประเภทบุกเข้าเรือนชานห้องหับคนอื่นเขานี่ มันเข้ามาแบบถือตนตัวเป็นผู้ยึดกุมเราได้โดยเบ็ดเสร็จเด็ดขาดเลยอ๊ะ

............พอเถอะใต้เท้า พ่อเจ้าประคุณทูลหัวเอ๋ย อย่าส่งของที่กูไม่อยากรับมาให้กูเลยเพื่อนเอ๋ย เข้าใจป่ะ?

..........“มีเอสเอ็มเอส....แจ้งเข้ามานะครับ ต่างภาคก็ต่างสภาพอากาศแวดล้อมกันครับท่านผู้ชมครับ เหนืออีสานนั่นแจ้งมาว่าหนาวเหน็บแล้ว ทางใต้เราบอกฝนและน้ำยังประเดประดังกันอยู่นะฮะ .......”

มา ....... มาร่วมกันกราบมันก๊ะผมท่าน เอ๊าววว

นึงสอง ส้าม ......กราบล่ะ.

------ชาวบ้านย่านศรีสะเกษต่างพากันลงแขกเกี่ยวข้าวแบบดำน้ำเกี่ยว จากน้ำมูลล้นทะลักท่วม ฝ่ายลำน้ำชี ที่อำเภอจังหารร้อยเอ็ด ก็ล้นทะลักทะลายเข้าท่วมทับอยู่เวลานี้ พระสงฆ์องค์สามเณรงดบิณฑบาตร อยุธยาวันนี้สภาพน้ำเป็นแปลกๆบางแห่งลดลงทันทีทันใดเป็นเมตรเลย บางซ้ายลาดบัวหลวงกลับมีน้ำทะลักเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็วโรงเรียนปิดอย่างกระทันหัน ต.บางชะนีอ.บางบาลมีน้ำท่วมมาแล้วสองเดือนยังไม่ยุบ อยู่ห่างจากเส้นทางหลักกิโลเมตรเศษต้องทะยอยส่งสิ่งของจำเป็นเข้าไปช่วยเรื่อยๆ โดยทีมข่าวช่องสาม ที่อ่างทอง ต.บางแก้ว--ต.อินทประมูล-- ต.ย่านซื่อ อ.เมือง --มีน้ำไหลย้อนกลับเข้าท่วมอีกครั้งสิงห์บุรี เร่งสูบน้ำที่ขังออกจากโรงพักที่ว่าการอำเภอพรหมบุรี ท่วมขังเน่าอยู่ครึ่งเมตร--เหม็นกันอยู่ยันวันนี้ ตอนนี้สองขบวนน้ำเจอกันครับ ต.ทรงคะนองอ.พระประแดงสมุทรปราการ น้ำสองน้ำคือทะเลหนุนกับน้ำจืดที่ไหลลงทะเล เจอกันชาวบ้านอพยพกันจ้าละหวั่นที่นี่ชาวบ้านบอกพอจะตั้งรับได้ไหวทำใจไว้แล้ว ว่าต้องเจอแน่

..........“ท่านผู้ฟังครับ ข้าวของขึ้นกันแบบแหลกลาญแล้วครับ ในเขตน้ำท่วมเวลานี้ที่อ่างทอง น้ำมันพืชจากถุงละ ยิ่สิบเก้า เป็น สี่สิบเอ็ดบาท ... โฮ๊วววว

จากไทยรัฐสำรวจมานะครับ”

เปลี่ยนผ่าน (WE NEED CHANGE)

2010-11-09T10:41:00.027+07:00

9 พย. 2553

09.30 น.

----- เหออๆที่เชียงรายเย็นลงโดยฉับพลัน 3 องศาซี ภาวะน้ำท่วมยังไม่จบ ปัญหาตามมาติดๆคือหนาวเหน็บดีเน๊าะเกิดเป็นคนยุคนี้(อ้าว ........... แล้วไงพูดแบบนี้หมาย ความว่าเธอเคยอยู่มาแล้ว หลายยุคเหรอ?......... เปล่าครับเพียงแต่ว่าผมเอง เอาตัวเองเป็นที่ตั้งแล้วมองออกไปเป้งๆอย่างผมนะครับ.... ทำใจ.) สารพันเรื่องราวประดังประเดถั่งโถมเข้ามา ยังก๊ะโรงเรียนฝึกหัดสรรพชีวิตในโลกโรงเรียนให้เข้าใจเรียนรู้ กับหลักสูตรอันมากมีสารพัดไม่รู้จบไม่รู้สิ้น นานาสรรพสัตว์เรียนเอาสูตรเอาสู้เอาทนเอาสูเหยยย ...........

----- “ย่านวัดสทิงพระ อ.สะทิงพระนั่นเสาไฟฟ้าหกต้นโค่นหักลง ภายในวัดจะทิ้งพระต้นตะเคียนใหญ่โค่นหักทับหลังคาชาวบ้าน แบบสภาพเพพังเสียหาย คุณยายและเด็กเล็กๆในบ้านหลบอย่างเดียว ทั้งลมทั้งฝน มันมาแบบว่า ต้องหลบเอาชีวิตให้รอดเท่านั้น .......... แร๊งงง แรงมากเลย .... !”

..........หมาเห่าบ๊อกส์ๆๆๆ ฝ่ายเจ้าบ้านตะวาดให้ อื๊ยยยยยยย ............ ห่านี่เติ้นแหลง ห๊ามายยยย --จะแถลงข่าว ออกทีวีฮันนนน ดูต๊ะๆตั้งแต่วันที่ 1 แล๊วววว ไฟฟ้าห๊า มามายยยย.................

..........“เมื่อวานฮันนนน ........ ยืมตังค์น้องมาซื้อกับข้าวกับปลากินนิ ตั้งแต่เกิดมา ฮันนนน แต่เล็กจนใหญ่ไม่เคยเห็นและ ท๊ำมะด๋า นิลมมันอิพัดลงเลไปนู่นนนน แต่นี่มันซัดๆขึ้นมานิ ไม่เคยเห็นตั้งแต่เกิดมานิ”

“น้ำไฟ ไม่มีๆ ...... ไม่มีครับจนวันนี้”

“ตอนนี้ผมยังอยู่ในเขตตำบลกระดังงานะครับ พาท่านมาดูเรื่อยๆครับ”

“ก่า ......... อยู่กันแบบนี้และม่ายยย รู่อีเรียกหนำ หรือเรียกเพิงและ..... อยู่ๆไปก่อน”

----- “ผลคะแนนเบื้องต้น จากการจัดให้มีการเลือกตั้งในรอบยิ่สิบปีของพม่าเพื่อนบ้าน นะครับ โดยรวมผู้สมัครจากพรรคสหภาพเพื่อเอกภาพและการพัฒนา ซึ่งสนับสนุนโดยกองทัพประเทศ ชนะการเลือกตั้งแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด โดยพรรคอันว่านี้ส่งผู้ลงสมัคร พันหนึ่งร้อยสิบสองคน สำหรับชิงที่นั่งในสภาพันหนึ่งร้อยห้าสิบเก้าที่นั่งหลายคนที่ได้รับการเลือกตั้ง ขณะตัวเลขรายงานยังไม่จบนั้นมีอดีตนายทหารที่เพิ่งลาออกเพื่อมาสมัครรับเลือกโดยตรง ได้รับการลงคะแนนเลือกแล้ว หกนาย”

ขณะดูข่าวทีวี เราก็กัดแทะข้าวโพดปิ้งไป(ฝักละ 10 บาทหนุ่มคนขายบอกบ้านอยู่ ขอนแก่น)

“ขณะโอบามา ประธานาธิบดีแห่งอเมริกา(ประธานาธิบดีผิวสีคนแรกของสหรัฐฯเจ้าของแนวนโยบาย ที่ว่า WE NEED CHANGE..กำลังเยือนอินเดียเพื่อนบ้านติดกับพม่านั้น แถลงว่าอเมริกาจะไม่ยอมรับการเลือกตั้งที่ไม่มีประชาธิปไตย เพียงเพื่อสนองกลุ่มอำนาจเผด็จการแบบนี้ได้ ........นักวิเคราะห์ข่าวต่างประเทศหลายสำนักบอก เป็นเพียงฉากหนึ่งของรัฐทหารเผด็จการที่จะปูทางพาหมู่คณะผู้ครองอำนาจไปสู่การอยู่บริหารประเทศพม่า โดยกลุ่มคนมีอาวุธอย่างยืนยาวต่อๆไปเท่านั้น”

..........ผงซักผ้ายุคนี้แช่ผ้าขาวที่สีทึมหม่นไว้สักพัก แล้วขูดๆๆ ด้วยแปลง ขาวได้สมใจสรรพคุณกัดแรง มีบางยี่ห้อนะที่ใช้ซักเสื้อผ้าแล้วสำหรับบางคนจะมีอาการคันคะยึกคะเยอตามเนื้อตัว แพ้แบบเนื้อตัวเป็นผื่น เป็นปื้นนนนน ...........เลยแหละต้องระวัง ขืนเจอผิวเนื้อตัวเด็กอ่อน ทารกเป็นช็อคตายแน่ๆพ่อแม่ต้องสติดีหน่อยการใช้เคมีในชีวิตประจำวันนี่ อันตรายขืนไม่ใส่ใจ

----- “เพราะวิธีคิดอย่างลึกซึ้ง เพื่อการดำรงอยู่กับธรรมชาติอย่างเค้าเดิมบรรพชนไทยนี่ถูกเปลี่ยนแปรไป ......อย่างการตัดไม้ทำลายป่า ..การตั้งเขื่อนคูคันน้ำกับลุ่มน้ำที่ขาดการวางแผน การสร้างบ้านเรือนที่ไม่ใช่แบบไทยเดิมริมฝั่งน้ำ ทรงบ้านสูงต่ำที่ไม่ใช่เพื่อหนีน้ำ ณ วันนี้เราต้องรวมตัวกันเพื่อวางแผนอย่างเป็นสารบบแล้ว .......... ”

ทีวีอีกช่องเสวนากันเรื่องปัญหาที่เกิดกับแผ่นดินทุกปีน้ำท่วม.

..........“ขณะการเลือกตั้งในพม่าดำเนินไป ฝั่งทางเมืองเมียวดีตรงกันข้ามกับตลาดริมเมย อำเภอแม่สอด ก็มีการต่อสู้กันของกองกำลังกะเหรี่ยงพุทธ(อังกฤษ: Democratic Karen Buddhist Army /DKBA)กับ กองทหารของพม่าทำให้มีกลุ่มราษฎรอพยพทะลักเข้ามาทางแม่สอดร่วมสองหมื่นคนแล้ว”

----- มีโปรแกรมงานบุญหลายงาน ที่ผ่านๆมาทางเพื่อนฝูงคนที่เคารพนับถือกันเป็นต้นว่า งานกฐินทาน งานลอยกระทง ตามคุ้มวัดต่างๆบอกต่อๆกันมาฟังบุญต่างๆที่ได้ยินได้ฟังมา ก็ยกมือขึ้นประนมเหนือเศียรเกล้าสาธุ๊ .... ยาวๆขอร่วมอนุโมทนาบุญด้วยแต่บางงานก็เว้นเสียไม่ได้กับซองบอกบุญก็ต้องใส่ให้แหละรับมาก็ใส่ไปตามมีตามได้แหละ ซาธุ๊.

ชีวิตใหม่(New Generation)

2010-11-07T12:26:00.026+07:00

-----------------------------------------------------------------thank's photo by internet.

6 พฤศจิกายน 2553
04.50 น.

------ “จริงอยู่ ผิวพรรณของคนมักโกรธเป็นผิวพรรณเศร้าหมอง หน้าตาดูน่าเกลียด ชื่อว่าเครื่องตกแต่งเช่นผ้าสำหรับปกปิดก็ไม่มี เพราะฉะนั้น ชนใดมักโกรธท่าเดียวและไม่ให้ผ้าสำหรับปกปิด ชนนั้นจงรู้ความที่เขาเป็นผู้มีผิวพรรณเศร้าหมอง มีทรวดทรงน่าเกลียด.----แต่หน้าของคนไม่โกรธย่อมแจ่มใส ผิวพรรณย่อมผ่องใส.”

เก็บมาจากข้อความที่บรรจุไว้ในหนังสือพระไตรปิฎก เพราะประทับเข้าไปในใจตนตัวตรงวรรคที่ว่า “.......แต่หน้าของคนไม่โกรธ ย่อมแจ่มใส----ผิวพรรณย่อมผ่องใส”

----- อือออ....... หยาบๆอย่างตนตัวของผู้เขียนบันทึกนี่พยายามตรองแล้วกรองอีกกับคำบันทึกจาร ในหนังสือภาษาศักดิ์สิทธิ์นั่น นัยยะความหมายจะกรงๆโต้งๆหรือเปล่าหนอถ้าเราไม่โกรธ.... ? เอาละไม่ควรจะโกรธอะไรใดๆง่ายๆพล่อยๆไปเน๊อะ เอวังแหนะ

----- ไม่หลับโน่นตั้งแต่ตีหนึ่งมาแล้ว ไม่อยากสงสัย ไม่เคยเป็น แต่ก็เป็นเลยได้ทีทำอะไรที่เป็นประโยชน์โภคผลซะเลยอันเกี่ยวแก่เพิ่มพูนองค์มวลความรู้ใส่หัวขมองอัดๆเข้าไปดี ไม่โกรธนะแต่ได้ทีมีโอกาสกับบรรยากาศเงียบๆนิ่งสงบเอามันเลยประจุเข้า เหอออๆจะเป็นอีกมั๊ยเนี่ยะ? พลิกๆดูฝาปิด กิ๊ปล็อคถุงพลาสติคขนมปังแผ่น จะหมดอายุวันที่ 8 พย.53 อือพอได้ กินได้วันนี้วันที่ 6กินได้.....กินได้

----- นั่นดิ๊เกิดมาเป็นตัวเป็นตนถ้าตั้งเจตนาจะทำอะไรที่มันไม่เหนือบ่ากว่าแรงของความเป็นปรกติชน ที่เขาท่านพึงทำกันได้ ก็ต้องตระหนักรู้ให้หนักเข้าไว้ทำนะต้องทำให้ได้อย่างแน่วแน่เด็ดเดี่ยวไม่งั้นได้อายเพื่อนร่วมยุคสมัยและก็จะตายไปเปล่าๆปลี้ๆเน๊อะ

10.50 น.
----- น็อคไปเลยมานอนได้งีบนิดๆหลังไปร่วมเป็นสักขีพยานในงานรับประกาศนียบัตรของหนูยุ๊ย ผู้ลูกสาวท่าน ส.ไฮเทคมิตรเพื่อนบ้านผู้อารีย์ ครอบครัวนี้มีลูกสาวสองคนเรียนเก่งทั้งคู่ผู้น้องสาวนั่นชื่อหนูหนึ่งป.6 เกรดสามกว่าๆเออ เข้าท่าๆลูกเอ๊ยสมบัติพ่อแม่ให้สูก็นี่แหละคือการเรียนแถมเมื่อลูกๆเรียนได้เก่งก็เป็นบุญหนุนเนื่องแหละ ไปที่โรงเรียนของเด็กๆวัยรุ่นหนุ่มสาว เห็นอากัปกิริยาในวัยที่สนุกห้าวหาญตามเพศวัยแบบยุคสมัยพวกเขาอือออ ชีวิตค่อยก้าวย่างเดินไปกันนะลูกนะ ก้าวย่างเรียนรู้ไปตามภพตามภูมิ รักดีในข้อวัตรปฏิบัติที่พึงมีพึงทำสั่งสมคุณงามความดีเข้า เพื่อจิตวิญญาณที่อยู่ในโลกอันเหมาะอันควรเหอะ นั่นแหละหลังส่งพวกหนุ่มสาวเข้าห้องพีธีการสำหรับรับใบประกาศแล้ว พวกเราก็อพยพกันคืนเรือน และแล้วก็แวะฉลองศรัทธาคณะผู้ใหญ่ อย่างเราๆที่ไปหนุนเนื่องนำใจประกอบส่วนกันและกัน ก็เลี้ยงกันแหละด้วยก๋วยเตี๋ยวเรือน้ำตกคนถ้วยสองถ้วยตามแต่จะกินกันเราก็สองถ้วยแหละแห้งหนึ่งน้ำหนึ่ง เป็นถ้วยกราไก่มาดถาน คนกินปรกติให้พอดีอิ่มต้องสองนะ เหออๆขอบใจมิตรเพื่อนบ้านอิ่มแล้วแถมมาส่งถึงเหย้าถึงเรือนด้วย

“ไปไหม๊ ๆ ล่ะ ไปดูกันบ้านตามที่ว่าไว้น่ะ”

น๊าน ............. หลังงีบไปได้พักหนึ่งพอตื่นขึ้นมาโทรเข้ามาทีเดียวทำนองทีเล่นทีจริงแหละตามสไตล์ตา ส.ไฮเทค เรื่องบ้านที่จะซื้อนี่แกเคยมาคุยๆเล่าๆให้ฟังเมื่อต้นปีน่ะอยู่แถวๆออกไกลไปทางทุ่งนาโน่น บอกน่าอยู่นะทำนองว่าอยากมีเพื่อนบ้านผู้รู้ใจไปด้วยกันไปอยู่ด้วยกันประมาณนั้นนะ เรื่องบ้านช่องที่พักพิงอันเป็นเรือนหลักก็ยังเป็นอำๆอยู่ในใจส่วนตัวลึกๆนี่ เป็นคล้ายๆจุกคอหอยจุกลิ้นปี่กระไรอยู่ ดูเหมือนไม่คิดแต่ก็ติดหนักหนึบอยู่ในเกลียวใจเป็นกระหวัดพันกันอยู่อึงคนึงคลุมเครือเพื่อนเอ๋ย " นกยังรู้จักสร้างรัง..เกิดเป็นคนก็ต้องรู้จักการสร้างบ้าน " นึกถึงคำโบราณที่ท่านว่าต่อๆกันมาแล้วก็เป็นดั่งไฟลนรุมอยู่ลึกๆนี่ คิดน่ะคิดอยู่เวลาที่มิตรมาพูดชวนเชิญเรื่องแบบนี้ ดูเหมือนมันมีอะไรซักอย่างที่ยากจะอธิบายให้ใครเขาทราบโดยถ่องแท้แจ่มชัดได้ องค์ประกอบมันมากล้นเพื่อนเอ๋ย เวลา สถานที่ ทรัพย์สิน จังหวะ กำลังภายใน ฯลฯโอ๊ยยยย จิปาถะให้จารนัยไปใยมันมืดตึ๊บบบบบ .............. อยู่เอกอุทีเดียวพูดเรื่องรวงรังนี่เหออออๆ

----- “โรคน้ำกัดเท้า และโรคไข้หวัดเป็นปัญหาเวลานี้ หน่วยแพทย์กำลังเร่งระดมออกไปแจกจ่ายยาให้กับประชาชนอยู่ .................. ระดับน้ำลดลงบ้างแล้ว ตำรวจบอกน้ำมาเร็วและก็ไปเร็ว ต่างระดมสรรพกำลังออกช่วยกันเก็บกวาดทำความสะอาดถนนหนทาง และบ้านเรือนกันอย่างเร่งรุด .........” ปัญหาหนักคือบ้านย่านที่สร้างในที่ผิดภูมิประเทศ เมื่อโดนพิษภัยจากธรรมชาติแล้วจะลำบากเจ้าเรือนแน่ๆ สรุปจนถึงวันนี้ มียอดผู้เสียชีวิตจากกรณีน้ำท่วม 161 ราย(ข้อมูลจากรายการ เชื่อมั่นประเทศไทยกับนายกอภิสิทธิ์)

กินได้(Make your choice to eat)

2010-11-03T17:10:00.045+07:00

-----------TAKOB photo by Internet.

3 พฤศจิกายน 2553
16.50 น.

-----สิ่งที่กินๆเข้าไปในปากลงท้องในชีวิตประจำแต่ละวันนี่ ใครไม่รู้ชัดนัก ท่านได้กล่าวเอาไว้ว่า“กินอะไรก็เป็นอย่างนั้นแหละ” ทำนองนั้น หรือไม่ก็ “พ่อแม่กินอย่างไรลูกก็เป็นอย่างนั้น” แถวแนวนี้แหละ เฉพาะตัวผู้เขียนเองน่ะตีความหมายแบบกรงๆว่าใผ๋กินของมีฤทธิ์ท้องอืด(ฝาด ..ฟ้าดดดดด .... ฝาดดดด.) ท้องก็จะอืดสามวันห้าวัน ท้องบวมอืดดดดด อึดอัด .... ! แต่ถ้าใผ๋กินของรุท้องไส้(เปรี้ยวจี๊ดดดดด.)ท้องก็จะได้พาเท้าเดินเหยาะย่าง เทียวเฝ้าแต่โถส้วมอยู่ตึ๊งวันคืนแล ประมาณ นั้นนัยยะความหมายที่ตีปัญหาอันว่าไว้น่ะ ก็เพราะว่ากระแสเรื่องกินอยู่ของประชาชนพลเมืองไทยเรายุคนี้มาแรง แรงใน รายละเอียดยิบย่อย ผลิตภัณฑ์อาหารเสริม วิตามินอาหารแปรรูปแบบแคปซูล ตัวเติมสารอาหาร พืชผักผลไม้ปลอดสารเคมี การกินแบบมังสวิรัตน์ กินเพียงวันละครั้งของผู้มีอายุเลยวัยกลางคนขึ้นไป ฯลฯ สารพัดสาระพันแต่เรื่องกิน กินแล้วก็กิน เพลงลูกทุ่งบางเพลงก็ยังมีร้องอยู่เลยว่า “กินทุกอย่างที่ขวางหน้า”

“เขาเปิดตลอด24ชั่วโมงนะพี่”

อ้าวเหรอ ............ อีกแล่ววว ...... โฮ๊ะไรนี่เหวยโลกเรา(และก็โดยเฉพาะโลกของผู้เขียน) มันจะอะไรกันนักกันหนาหนอ ยอมรับว่าเรื่องบางเรื่องสำหรับผู้เขียนเพิ่งทราบ เพิ่งรู้เมื่อไม่นานมานี่เอง อย่างเช่นเรื่องร้านเน็ตร้านเกมส์น่ะท่านเปิดกันตลอด วันยันรุ่งคือไม่ปิดพัก นอนกันเลย นี่ยอมรับเพิ่งทราบเมื่อปีกลาย(2552) และนี่ก็สดๆร้อนข้อมูลล่าสุดคุณพี่คุณหรือคุณเพื่อนก็ประมาณนี้แหละ เอาเป็นว่าเรียกกันคุณพี่แท็กซี่ก็แล้วกัน บอกร้านขายอาหารการกินของฝรั่ง ยี่ห้อฝรั่งน่ะท่านไม่ปิดกันเปิดยัน สว่างพนักงาน ผลัด เปลี่ยน หมุนเวียนกันไปเข้ากะทำงานกันอืออออ โลกหนอโลก ....... ไม่ทันเลยจริงๆเรานี่ แล้วเปิดกันไว้ แบบนั้นมีเร๋อออ คนไปกิน?

“อ๊ะ ..... พี่ไม่รู้อะไรเลย คนงี๊แน่นกันตรึมแหละผมขับรถผ่านแต่ละคืน”

................... โฮ๊ะ!
มิเตอร์บอกราคาค่าโดยสารเขยิบเปลี่ยนตัวเลขในมุมมืดๆที่เก๋งหน้ารถ เป็น102 บาทแล้ว
“พี่เห็นไหม๊ล่ะ ขนมปังน่ะมันเล่นเข้าคิวต่อแถวกันย๊าววว เลยแหละแต่ละวัน”
ตกลงคุณพี่แท็กซี่แกก็เรียกเราพี่เหมือนก๊ะเรา --เรียกแกพี่ต่อพี่

“ผม ล่ะ งง .........นะดูเด๊ะก๊ะไก่ทอดน้ำมันใส่ผงกรอบๆ ที่ไม่มีรสใดๆเลย --ก๊ะขนมปังที่มันพากันออกโฆษณาสรรเสริญว่านุ่ม
เนียนละมุนอะไรยังงั้น แล้วพวกก็ซื้อๆกัน กินและกินเหมือนก๊ะ จะชุบชีวิตให้มีพลัง..... !”
ฮืออออออออ ..................
“แต่อย่างผมนี่ ม่ายยล่ะจะกินเข้าไปได้ไง ....... รึจะเป็นเพราะผมจนฮึ?”
รถไม่ค่อยติด แท็กซี่วิ่งไปเรื่อยยๆคุณพี่แท็กซี่แกหรี่เสียงวิทยุเบาลงซะจนเราอยากได้ยินเสียง
“ก็ไม่ใช่นะผมว่า คงเพราะเรามันไม่คุ้นก๊ะอีร้านพรรค์นี้เขาแหละไอ้จะให้ไปซื้อกินน่ะไม่เคยคิดเอาเลยอ่ะพี่ .........”
เหอออ ๆชนบทสมัยเด็กๆยายผมหุงข้าวพอแกรินน้ำหม้อข้าวที่เดือดปุดๆเพื่อจะดงให้ข้าวสวยสุก แกจะรินลงถ้วยตะไลกราไก่
แล้วหยิบเกลือป่นโรยๆซะหน่อย ให้เรานั่งเป่า เป่าแล้วเป่าเล่าลางทีก็นอนเป่าก็มี เป่าให้น้ำข้าวสวยเย็นแล้วก็ช้อนตักซดๆ ....
แบบร้อนนิดอุ่นหน่อย อร่อยดีออก คงจะนั่นล่ะมั้งเรียกว่าขนม

“อย่างครอบครัวผมนี่พี่ กินกันเป็นประจำ ก็น้ำพริกปลา ปลาทู ผักก็ผักข้างรั้วเดิมๆแหละยอดกระถิน ชะอมดอกแคบ้าน จะให้กิน
แบบที่เขากินกันมันไม่อยู่ท้องน่ะพี่”
เหอออ ๆพอกันแหละพี่เอ๋ย
กินเหอะ ........... ต่างฝ่ายต่างกินตามรสตามที่นิยมกันเน๊อะไม่ว่ากัน เป็นเรื่องเฉพาะคนไป นิยมชมชอบแบบไหนก็เชิญตามที่
นิยมแหละ

“……….. ก็ บอกว่าไม่กลัวถูกจับหรอกค่ะ คุกก็ติดอยู่บ่อยไปจะมาจับก็เชิญ พี่น้องเรามีให้จับแยะกลัวแต่คุกจะไม่พอจำขังแหละ ........ หากผลการประชุมของรัฐสภาออกมาว่าเราเสียดินแดนเราจะไม่ยอมเด็ดขาดจะสู้ กัน.............”
เสียงหรี่เบาๆแว่วมาจากดอกลำโพงวิทยุในรถของคุณพี่แก

ลำพัง ส่วนตัวผู้เขียนนี่ เน้นเอามากๆคือเรื่องการกินพืชผัก กินและกินมาเป็นประจำคงจะเพราะฐานวิถีถิ่นที่มาเป็นแบบแนวเดียวกันก๊ะคุณพี่แท๊กซี่ล่ะมั้งซึ่งก็ไม่ซีเรียสใดๆหรอกเพียงแต่เจออาหารประเภทพืชผักก็เป็นเลือกไว้ก่อน ---กินแล้ว----สบายท้องโล่งเบาตัว ---คล่องแคล่ว --เพราะเมื่อไหร่ถ้ากินจำพวกเนื้อสัตว์แล้วเทียบใส่กันกับพืชผัก ความเบาตัวท้องไส้จะต่างกันอย่างเป็นที่ประจักษ์ --แก่ตัวเองอยู่แล้ว

“ไม่ต้องหรอกพี่ ...... ขอบคุณครับไปล่ะ”
ขณะพี่แกเปิดเก๊ะพักแขนค้นๆเหรียญ หาเศษตังค์

“เอ้าววว ครับๆขอบคุณครับพี่ โชคดีครับๆ”

เป็นที่เข้าใจกัน ร้อยสี่สิบบาท ไม่ต้องทอนกัน
137 บาทมิเตอร์บอกราคาเมื่อถึงเป้าหมายที่ลงรถ

-----น่านนนนน ........ ว่าแล้วไหมล่ะ พอก้าวย่างลงประตูรถเท่านั้นแหละเจอเลยร้านการกินของคนชอบเนื้องัว “โคขุนโพนยางคำ”สุดยอดของเนื้องัวในยุคสมัยนี้ สุดยอดยี่ห้อเนื้องัวชั้นดีของโลก สำหรับ ผู้นิยมเนื้องัวโดยเฉพาะ สุดยอดผลิตภัณฑ์เนื้องัวจากแผ่นดินอีสานของประเทศไทยเรา ต้องยี่ห้อนี้แหละ"โพนยางคำ" แห่งเมืองสกลนคร สุดยอดของความอร่อที่ลงตัวในเรื่องงัวแซ่บ แต่ก็ราคาหนักเอาการอยู่ทีเดียว

-----เดินย่ำต๊อกๆเข้าตรอกผ่านหมู่ทิวไม้ต้นหมากตากบ ส่วนตัวเรียกมันว่าหมากนมแมว หมากขนมลอดช่องก็เรียก แต่ ทั่วไปท่านก็เรียกลูกตะขบแหละ ไม้พันธุ์นี้เห็นมันเป็นร่มเงาตลอดวันยันรุ่งร้อนฝนหนาว เกิดมันไปทั่วทุกภูมิภาคของประเทศเกิดไวโตไวลูกสุกกินได้อร่อยดี นกสองตัวบินพรึบๆออกจากร่มเงาหมู่ต้นไม้ไปโดยไว ดึงๆ รั้งๆกิ่งตะขบที่มันแหลมยื่นออกมาเลาะเลียบริมซอยนี่ ลูกสุก กลมๆขนาดหัวแม่มือนี่สีแดงอมชมพูอวบเปล่งทีเดียวแต่ละลูกอร่อยดีแท้ หวานฉ่ำรสกลิ่นมันก็ แบบขนมลอดช่องแหละลองดูนะ เก็บๆใส่ถุงเอาไปฝากเพื่อนด้วย อร่อยไม่ต้องซื้อผลไม้---ประจำซอย

เฮียช้าง(Here Chang)

2010-10-30T13:32:00.051+07:00

30 ตุลาคม 53

14.05 น.

------"เฮ๊ออออออออ ....." นั่นดิ๊ ?..... แบบไหนกันแน่ สูตรน่ะสูตร?แบบไหนเอาให้แน่นะ?"

โทรศัพท์ทุกวันนี้ค่าโทรก็ถือว่าพอคุยกันได้ แบบเรื่อยเปื่อย

เฉื่อยแฉะถือว่าจ่ายได้ไม่แพง(ถ้าอยู่ในเครือข่าย ค่ายบริษัทอันเดียวกันนะ)

..........เสี่ยช้างแห่งโรงปั้นดินเผาเพื่อส่งออกตามออเดอร์ลูกค้าต่างประเทศ คะยั้นคะยอถามทัก เรื่องสูตรเด็ดขาดมา

"ใผ๋ผู้ใดแม้ได้เสพดื่ม เพียงค่ำคืนก่อนนอนละ 1 เป๊กเท่านั้นแหละ ......... เด็ด นัก !"

------เพราะเด็ดนัก..... !นี่แหละ ทำเอาอาเสี่ยถึงกับถลึงนัยตาจ้องเขม็งมายังผู้เล่าถึงสรรพคุณเป็นที่มั่นหมาย ยิ่งนัก อยากได้ และ อยากได้นักสูตรเด็ด ... ! ก็อ้างอิงเอาตาม หลักเก่าเค้าเดิมของทางศาสนาพุทธที่มีจารบันทึกเอาไว้แต่นมนานมานั่นแหละ ......เกริ่นเล่านำเรื่องขณะเสวนาในวงพรรคพวก เพราะจะให้เอาแต่ทำงาน ..... ทำงาน อย่างเดียวโดยไม่เหลียวแลสุขภาพร่างกายตนตัว ของตัวเองเลยนั่นมัน ก็ไม่ถูกต้องไม่ไหวแน่หนักๆเข้าก็จะพาลแย่ไปตามๆกันเมื่อสุขภาพร่างกายเจ็บป่วยผุพังไอ้เรื่องสังคมการไปมาหาสู่กันคบหากันแบบที่พวกเราเป็นๆอยู่นี่ก็อย่าหวังเลยจะได้เป็นและเกิดขึ้นได้อีกต่อไป.....และก็รวมไปถึงการบ้านงานเรือนที่พึงประพฤติปฏิบัติตามหลักชายชาตรี

กราม้าศึกก็อย่าได้หวังจะทำ จะเป็นไปได้ก๊ะชาวบ้านชาวช่องอย่างพวกที่สมบูรณ์กายท่านเป็นกัน เพราะกายาสภาพต่างฝ่ายต่างก็เดี้ยงแล่ววววว ..........

ดังนั้นแล้วไฉนเลยจะพากันนิ่งดูดายปล่อยให้มันเสื่อมทรุดไปโดยเปล่าดายจึงเป็นที่มาของสูตรเด็ดสะท้านยุทธภพ สำหรับผู้หวังในความเป็นผู้ที่มีสภาพทางกายเป็นสุขแข็งแกร่งฉกาจแลฉกรรจ์ ปลอดจากโรคาพยาธิเบียดเบียน.

------เดิมนั่นการดื่มยาดองนามนี้ สูตรนี้มีที่มาจากตำนานทางพุทธโดยมีบัญญัติบอกให้ คณะศรัทธาสาธุชนปฏิบัติกัน โดยเรียกขานว่า นิสสัย 4

(เครื่องอาศัย) ของบรรพชิต หรือ สิ่งที่บรรพชิตพึงปฏิบัติ เพื่อการยังชีพ)มีดังนี้ : -

1. เที่ยวบิณฑบาต คือ ให้ภิกษุเลี้ยงชีพด้วยการบิณฑบาต โดยอาศัยชาวบ้านเป็นอยู่

โดยปัจจัยที่ได้จากการบิณฑบาตนั้นถือว่าเป็นปัจจัยที่บริสุทธิ์

2. นุ่งห่มผ้าบังสกุล คือ การนุ่งห่มผ้าที่หาเจ้าของมิได้ เช่นผ้าตามกองขยะที่ชาวบ้านทิ้งหรือ ผ้าห่อศพ ภิกษุในสมัยพุทธกาลจะเก็บมาย้อมเย็บเป็น จีวร สบง ไว้นุ่งห่ม

3. อยู่โคนไม้ เนื่องจาก ในสมัยพุทธกาล ผู้ที่บวชเป็นบรรพชิต เมื่อทิ้งบ้านเรือนมาออกบวชก็มักจะอาศัยอยู่ในป่า แม้แต่พระพุทธองค์ก็มิได้ยกเว้น ต่อมาภายหลังจึงมีผู้ศรัทธาสร้างกุฏิถวาย

4. ฉันยาดองด้วยน้ำมูตรเน่า คือ การฉันยารักษาโรคด้วยยาดองน้ำมูตร(ปัสสาวะ)เน่าปัจจุบันการแพทย์เจริญขึ้น จึงไม่ค่อยนิยมปฏิบัติ และอนุโลมให้ฉันยาอื่นแทนได้

อีกรง--น้ำมูตรเน่านี่แหละ ปัจจุบันก็เลยแปรและเปลี่ยนอนุโลมมาให้เป็นสูตรอื่นๆได้เช่นเป็นยาทางวิทยา ศาสตร์แผนฝรั่ง แผนจีน แผนไทย ฯลฯทั้งนี้เพื่อยังชีวิตสังขารให้อยู่รอด เพื่อให้ตนตัวได้ทำคุณงามความดีต่อตน ต่อครอบครัวสังคมแลผู้คน สรรพสัตว์อื่นใดในวงกว้างแบบสร้างสรรค์น่ะ ซึ่งข้อที่ว่าดองด้วยน้ำปัสสาวะแม้จะเป็นของตัวเองน่ะก็รับไม่ได้ดื่มไม่ลง แน่ๆต้องแปลง ..... ต้องแปลงสูตรจึงจะดื่มกินลงได้ ก็เลยเป็นที่มาสูตรยาน้ำ"นิสสัยสี่" แบบนิวโมเดิร์น ซึ่งก็ได้เล่าพอผ่านๆมาให้เสี่ยช้างเพื่อนผู้พี่คนนี้ได้ฟังมาบ้างแล้วนานพอควร สมัยที่---โต๋เต๋กันอยู่แถวเมืองปากน้ำโพโน่น

"เอ๊า ว่ามาสูตรไหนแบบไหนกันแน่ .........จะลงมือทำกันแล้ววันนี้หมากขามป้อม

ก๊ะลูกสมอมีเป็น กระสอบนี่เสียดายของ มันมีแยะในไร่ในสวนนี่บอกมา.... ?"

"อ๊ะ ... สำคัญเลยที่เดียวแหละเฮียเอ๋ยใผ๋ผู้ใดแม้ได้ดื่มก่อนนอนเพียงค่ำคืนละหนึ่ง

เป๊กเท่านั้นแหละ รับรองเสาเรือนโยก เสาเรือนเซ .... แซ่ดดดดๆ ...... แซ่ดดดดๆเลยแหละ"

"มาๆ บอกมาเลยจะลงมือทำกันเองเลยเดี่ยวนี้แหละ"

พัก นี้ข่าวเฮียช้างแกเดินเซถลา แบบเซๆแถๆแถกๆไปข้างเดียว ต้องเทียวเข้าหาหมอคลินีคอยู่ทุกบ่อยและที่โทรมาหาผู้เขียนนี่ก็เห็นรายงาน ว่าเพิ่งออกจากคลินีคแพทย์หมอเมื่ออาทิตย์ที่แล้วมานี่เอง ในสภาพที่ข้อเข่าข้อขาเดินเหิรไม่ไหวยกย่องย่างแต่ละทีเหมือนมีน็อตขันล็อค ตามข้อต่อต่างๆดึงรั้งเอาไว้ไม่ทราบ ขณะคุยสายกันอยู่นี่อาเฮียช้าง แกจะอยู่ในสถาพนอนพับเพียบ ....หรือนอนเหม็บยาวอยู่ก็มิอาจแลเห็นกันได้ แน่ๆน่ะคืออยากได้สูตรเด็ดทางสมุนไพรโบราณไปหมักทำกินเยียวยาสภาพอันบูดบวม ของแก ในนามยาน้ำ"นิสสัยสี่"

เอานะเฮียทำไว้เลยสูตรเด็ดทำไว้กินดีนักแท้ ยาน้ำ"นิสสัย4"อีกหนึ่งสูตรหนึ่งวิธี มีดังนี้ : -

1.หมากขามป้อม+ลูกสมอไทย อย่างละเท่ากันรวมเป็น 3 กิโลกรัม

2.น้ำฝนสะอาดๆ 8 กิโลกรัม

3.น้ำตาลทรายแดง 1.5 กิโลกรัม

4.เกลือแกง 1 ขีด(หรือประมาณเอาให้รสแต่พอปะแล่มๆ)

วิธี ทำ ทุบๆหมากขามป้อมและลูกสมอไทย ให้เนื้อแตกออกคัดเมล็ดทิ้งออกไปเอาลงต้มกับน้ำทั้ง 8 กิโล(หม้อใบใหญ่หรือกระปี๊บน้ำตาลก็ได้)ให้น้ำเดือดปุดๆแล้วราไฟลงเทน้ำตาล ทรายแดงและเกลือที่เตรียมไว้ลงไปเคี่ยวด้วยไฟอ่อนๆต่อไปจากน้ำ 8 กิโลเคี่ยวๆไป กะให้เหลือซัก 6 หรือ 7 กิโล แล้วพักลงให้เย็นและเก็บในภาชนะที่เป็นโหลแก้วใหญ่ๆ ท่านว่าถ้าจะให้เก็บได้นานหลังยกลงจากเตาไฟใหม่ๆให้เอาไปทำให้เย็นโดยฉับ พลัน เช่นเข้าตู้เย็น หรือยกหม้อต้มลงแช่น้ำเย็นทันทีจะเก็บไว้ได้นาน

เหออ ๆอีกรงน้ำฝน 8 โลนั่นอย่าได้ซีรียส--แลขรึมคิดให้ปวดหัวปวดหมับไปนาอาเฮียเอ๋ยยยเอาเป็นว่าผู้ให้การอยากเขียนแบบใช้มาตราเพื่อตวงและวัดที่ผสมปนเปกันไปเฉยๆทำนองนั้นแหละ ดังนั้นในรายละเอียดของการลงมือทำจริงก็ขอให้กะๆประมาณเอา ว่าน้ำ 8 โลนั่นเมื่อเทลงกระปิ๊บสำหรับต้มเคี่ยวนั่นก็หมายว่าน้ำต้องท่วม และมากเกินกว่าจำนวนหมากขามป้อมก๊ะลูกสมอนั่นเป็นเกณฑ์มากกว่าจนเล็งด้วยญาณวิถีได้ว่ามันจะเป็นส่วนผสมที่เป็นยาเพื่อบรรจุในขวดโหล

เก็บไว้ดื่มกินได้นานๆวันนั่นแหละ .........

...........โฮ๊ะ ........ !พูดไปพาลจะทำเอาผู้ให้การเองปวดหัวซะเองก็เอาเป็นว่าเล็งและกะๆเอาตามแนวทางที่ว่ามานั่นก็แล้วกัน เป็นผู้ใหญ่คิดเองได้อยู่แล้ว เป็นผู้ใหญ่เฉยๆยังไม่พอยังเป็นอาเสี่ยอาเฮียไปแล้วพูดไปก็จะเสียการสำคัญเน๊าะ

“มาเลย ........ มาเลยนะใกล้ปีใหม่นี่ได้ชิมฝีมือ สูตรยาน้ำเสาเรือนโยกกันล่ะเดือนธันวานี่มานะ?"

เหออออ ๆอาเฮียช้างนี่เป็นเพื่อนรุ่นพี่ที่ถูกคอกันก๊ะผู้เขียนแบบเหมือนยุควัยรุ่นลุยไหนลุยกันประมาณนั้นแหละเฉพาะงานการได้พูดคุยหยอกล้อกันด้วยแล้ว เป็นเพลินเป็นเต้ยเป็นปี่เป็นขลุ่ยเอาเลยทีเดียว โชคดีที่ข่าวน้ำท่วมปีนี้โรงปั้นดินเผาของอาเฮียไม่ถูกกระแสน้ำกัดซัด ......ซึ่งตกมาปีนี้เห็นว่ามียอดออร์เดอร์จากต่างประเทศเริ่มเข้ามาแล้ว มีงานให้พนักงานชาวโรงปั้นของอาเฮียได้ทำกันไม่ขาดมือกันล่ะ แต่อาเฮียแกก็ยังหวั่นใจอยู่ช่วงหน้าเกี่ยวข้าวหากลูกน้องชาวโรงปั้นไปเกี่ยวข้าวขึ้นยุ้งขึ้นฉางกันหมดงานตามออร์เดอร์เมืองนอกต้องพลาดกันแหงๆ

“ทำไงดีวู๊ยยยย ....... ?”

“อ้าว........ แล้วไงต่อล่ะก็ทีแล้วๆมาล่ะเฮีย?”

แกบอกก็เป็นมาแบบนี้แหละหน้าเกี่ยวข้าวทีไรห๊ายยยจ้อย หายแซ๊บหายสอยคนทำงานพรรค์นี้น่ะ อืออ... ขาดแคลนแรงงานฝีมือเน๊อะงานขายดี แต่ขาดคนผลิตงานมันยังไงอยู่นาอาเฮีย? ก็นั่นดิ๊เจอปัญหาทุกที

“ราคาค่าจ้างแรงงานไม่คุ้มมั้งเฮีย?”

เถ้าแก่ช้างบอกไม่ใช่ปัญหาหรอก เพราะราคาค่าจ้างค่าออนก็พอๆกันก๊ะงานช่างฝีมือทั่วไป---แถมซ้ำจะได้ดีกว่าหลายๆชนิดงานที่เขาจ้างๆกันอยู่ด้วยซ้ำ ทำๆกันอยู่ก็เป็นแบบให้เหมายกไปทำกันเลย เสร็จเร็วจ่ายเงินทันที ว่ากันเป็นแพ็คๆไป เอ้อออนั่นสิแล้วไง ท่านไม่พากันอยู่ทำกันต่อเนื่องไปเลยอาเฮีย?

"พอจ่อหน้ารวงข้าว คอรวงเหลืองเท่านั้นแหละ พวกเป็นยกครัวไปกัน เป็นโขยงทุกทีเลย"

งาน POTTERY ตามออเดอร์มาดถานโลกก็พลอยชะลอช้าลงไปด้วย เท่าที่สังเกตุดูคนทำงานของเฮียแกจะมากันเป็นแพ็คครอบครัวผัวเมีย พ่อแม่ลูก และก็จะเป็นครอบครัวคนทำนา ทำไร่ ทำสวน

“ก็ได้คนประเภทอย่างนี้แหละ พวกอื่นๆหนุ่มสาวคนโสดปรกติไม่มาทำกันพวกคนทำงานอย่างนี้แบบนี้ลงตัวแล้ว”

เอออ ......... ตามคำบอกเล่าของอาเฮียแกว่ามานั่นท่าจะใช่อย่างแกว่า

เพราะคนทำอาชีพพรรค์นี้ต้องลุย ......... ประเภทลุยเลนตมน่ะลุยซะเละ---เลอะเทอะเปรอะเปื้อน นั่นดิ๊อาเฮียถึงว่าก็พี่น้องชาวนาน่ะท่านวางมือจากงานลุยเลนตมของเฮียเสร็จก็เลยพากันลงลุยบิ้งนาเกี่ยวข้าวกันต่อซะเลยไม่ผิดสังเกตแล่ววว แบบนี้น่ะเลยต้องวนเวียนวกวนอยู่กันแบบนี้ ไอ้จะให้คนหนุ่มสาววัยสำอางค์สะโอดสะองอยู่เขามาลุยกันท่าจะหายากนาเฮียนา---เพราะวัยแลโลกทัศน์มันไม่เหมาะกันก๊ะพวกเขานั่นแหละ ทำใจๆอ๊ะว่าๆมานี่ก็อย่าลืมซะล่ะ สูตรยาดองมาดถานโลก ดองเสร็จหมักทิ้งไว้ในโหลแก้วสะอาดๆซักเดือน ก็อย่าลืมสะกิดสะเกาบอกให้ทราบด้วยก็แล้วกัน จะได้ไปชิมตัวยาอันมีสรรพคุณเป็นเลิสฟ้าด้วยสูตร

“นิสสัยสี่”

บ้านเกิด ( homeland )

2008-06-20T11:03:00.011+07:00

20 มิถุนายน 2551
09.50 น.

-----“ ถึงเดือนหกเราก็ไปตกกล้า น้ำเต็มนาไปตกกล้ากันก่อนตื่นแต่เช้าจูงควายอีตู้ด่อนหนาวหรือร้อนไถไปคราดไป ถึงเดือนเจ็ดเราก็เริ่มปักดำฝนพรำๆเราก็ทำเรื่อยไปไม่อาทรแดดจะร้อนเหงื่อไคลเราต้องทำได้เพราะเป็นคนชาวนา ก่อนจะมีเมียเราก็ต้องหาเงิน ก่อนจะมีเงินเราก็ต้องทำนาพอทำนาเสร็จก็ขายข้าวขายปลา จะยกขันหมากมาเป็นแผ่นทองเดียวกัน โห่ ……. ซีว้า า า ........... เอ๊าวววววว --- โห่ ซีเว๊ยยย ……….โห่ ซีเว๊ยยย เอ๊าววววววโห่ ……. ซีว้า า า โห่เถิดหนา เอ๊าวววววว ........ โห่ พวกเรา โหหหห ...... ๆๆ
ฮี๊วววววววววว …………….. ”
เพลง “ สู่ขวัญแต่งงาน - ดาว บ้านดอน ”
----------------------------------
----------------------------------
-----ลูกทุ่งชาวนาชาวไร่เริงรื่นสนุกกับการคาดหวังในผลิตผลแห่งงานนางานไร่ จากหยาดเหงื่อที่เปียกชุ่ม สองมือชาวนาปลูกต้นข้าวกับมือท่านแท้ๆผู้เขียนกราบในบุญคุณผู้ปลูกข้าวเลี้ยงปากท้อง วันนี้ขณะที่เพลงชาวนาบรรเลงอยู่ตามท้องทุ่งอันอุดมในแต่ละภูมิภาค --- เพลงของหมู่ชนอีกกลุ่มที่เรียกตัวหมู่คณะท่านว่า “ กลุ่มพันธมิตร – กู้ชาติ ” ก็กำลังร่วมกันกู่ตะโกนแกมก่นด่า ............... โห่ ……. ซีว้า า า ........... เอ๊าวววววว โห่ ซีเว๊ยยย ……….โห่ ซีเว๊ยยย เอ๊าววววววโห่ ……. ซีว้า า า อยู่อีงอลถึงวันนี้ สิริรวมเวลา 27 วัน 26 คืน --- เวทีที่ตั้งอยู่ย่านสะพานมัฆวานรังสรรค์ ต่อกับราชดำเนินเท่าที่ดูในทีวีคนแน่นตรึม ........ ! นิยามความหมายบนเวทีที่ชาวพันธมิตรบอกกล่าวสู่กันและกันว่าที่แห่งนี้คือ “ มหาวิทยาลัยราชดำเนิน ” บ่ายโมงวันนี้ทุบหม้อข้าวหม้อแกงบุกยึดทำเนียบรัฐบาล นั่นคือข้อตกลงคำประกาศของชาวมหาวิทยาลัยราชดำเนิน

11.50 น.
-----“ พี่น้องคะ ----- พี่น้องเรามาถึงลำตะคองถูกดักกักไว้ เลยพากันนั่งขวางถนนมิตรภาพไว้แล้วค่ะ ........ !---ครับ อีกส่วนอยู่บนสะพานลอยยมราชป้ายบอกทางลงถูกหันทิศเปลี่ยนมุม ทำให้หลงทางไปแล่ววว ครับ ......... อีกส่วนนะคะเว็ปไซต์ของเราโดนบล็อกใช้งานไม่ได้แล้วค่ะ ......... เอ๊าวววววววว โห่ หน่อยยยย ค๊า า า า า ............ โห่ ให้กับพวกบุคคลที่บล็อคพวกเรา ค๊า า า า --โห่ ห ห ................ ”
-----“ ครับ อย่างที่บอกท่านผู้ชมไว้แล้วนะครับว่าทางสถานีเราจะมีการถ่ายทอดสัญญาณให้ท่านได้ชมกันโดยตลอดนะครับ ในทุกรายการเราจะมีช่องเล็กๆถ่ายทอดสัญญาณให้ได้ชมกันตลอดครับ ”

เดี่ยว ๆ ( One man )

2008-06-19T11:54:00.010+07:00

19 มิถุนายน 2551
09.20 น.
ปวดหัวแทนพี่น้องผู้ครุ่นคิด และหมกมุ่นอยู่บริเวณเขตสะพานมัฆวานรังสรรค์กรุงเทพฯ ท่านเล่นปักหลักตั้งเต็นท์อยู่โยงกันยาวนานวันเลย---มีหลากหลายวัยอายุ สุขภาพร่างกายทั้งแดดทั้งฝนแต่ละวันแปรเปลี่ยนอยู่เรื่อยต้องระมัดระวังใส่ใจดูแลกันให้ดีนาครับ งานเดินกระบวนที่เร่งร้อนเข้มข้น เฉพาะหมู่กลุ่มท่านที่พากันอพยพมาจากต่างจังหวัดปักเต็นท์ปักกลดนอนตามถนนรนแคมระแวกนั้น ลำบากกายโดยแท้พี่เอ๋ยน้องเอ๋ย งานบนเวทีของฝ่ายเดินกระบวนก็เผ็ดร้อนดุเดือดยิ่งนัก ถึงตานี้อาจจะมีคนย้อนแย้งมาว่าแล้วสูล่ะเลือกฝ่ายไหน ? ........ น๊านนนนน !? บอกแล้วท่านเหยยพี่เอ๋ยน้องเอ๋ยระยะเวลานี้กับสถานะทางการเมืองของประเทศไทย มันสมรม ----มันบีบรัด----คัดแยกให้ความเป็นพลเมืองแห่งประเทศนี้ต้องถูกคาดคั้น --- เล็งคะเนนับให้เลือกฝ่ายอยู่ ---- เลือกฝ่ายนิยม !
----- “โง่ ......... มันเป็นคนโง่เป็นพวกไม่รู้ร้อนรู้หนาว --- ไอ้คนหน้าโง่!”
----- นั่นแหละเป็นข้อหาของหมู่เหล่าผู้กำลังเขม็งเกลียว ก่นด่าแช่งชักงัดง้างกัน “ โง่..... ! ” คือเสียงสบถด่าต่อกันและกันยัง.........ยังไม่พอแถมด่ามายังสูท่านโอ๊ะ กราบอภัยท่านที่อ่านมาถึงวรรคนี้ด้วยขอรับ ---- ด่ามายังใครก็ตามที่จะไม่ยอมเข้าพวกเข้าฝ่าย เพราะเหตุสถานการณ์มันออกไปทำนองทางนั้น

11.38 น.
มาแย๊วววววว ............ ลูกนกปรอดเขียวสองตัวแดงๆ ตาโปนๆที่กิ่งย้อยต้นมะม่วงโน้มต่ำลงมาจะเรี่ยดินอยู่น่ะ แม่มานท่าจะคำนวณพลาดไป..... ! เวลาฝนเทลงกิ่งก้านมัน โอนนน อ่อนค้อมต่ำลงหลบซ่อนอยู่ใต้ใบบังสาดฝอยฝนนั่นต่ำเตี้ยลง ----- แล้วบ้านนี้ก็มีหมาติดคุกมันเขี้ยวในอาณาบริเวณบ้านที่ออกไปไหนมาไหนไม่ได้อยู่ตั้งสามตัว ......... ! ----- อย่าพานพลาดพากันหล่นตุ๊บมาทีเดียวนา ลูกนกเอ๋ยลงกระเพาะหมาๆแน่ๆ ฝนสาดซัดเทลงโปรยปรายยย ----- ตูข้าไปด้อมๆมองๆ อยู่ใกล้กิ่งใบเอออ....... ยังอยู่ดีสองตัวพากันนอนหมอบหัวซุกหัว ------ อยูในรวงรังเปียกๆนี่ ----- ซักๆผ้าที่แช่กองไว้ในกาละมังนั่นแต่มะวานเรียบร้อยตากมันเลยท่ามกลางปรอยฝอยฝน ผ้าเราแต่ละตัวทน ----- อย่างทนทานเหมือนเจ้าของผู้สวมใส่มันแหละทนแดดทนฝน เหออ ๆ

มา ............ แย๊ววววววววว ( come back )

2008-06-18T07:08:00.024+07:00

27 เมษายน 51

06.17 น.

..........เรื่อง“เชิญทำบุญ” สำหรับคนโลกย์ๆหลายคนเข้าใจเพียงแค่นำเงินไปให้วัด ให้พระ แต่เรื่องการทำบุญในทางศาสนาพุทธสำหรับศาสนิกชนผู้สนใจอยากทำบ้าง ได้มีบัญญัติแนะนำเอาไว้ให้ทราบให้รู้ เพื่อความเข้าใจที่ถูกต้องเป็นลายลักษณ์อักษรในพระไตรปิฎกอยู่แล้วเรื่องการทำบุญต่อไปนี้ผู้เขียนบันทึก ยกมาจากเว็ป ธรรมะไทย (http://www.dhammathai.org/store/sasana2/page1.php).....มีรายละเอียดสำหรับผู้สนใจในบุญดังต่อไปนี้ : -

“ คำว่า "บุญ" แปลว่า ความสุข ความดี ความสะอาด ความผ่องแผ้วแห่งจิต

คำว่า "การทำบุญ" หมายถึง การทำกิจใดๆ เพื่อให้ได้บุญ คือ เพื่อให้ได้ความสุขกายสบายใจ

กิจที่ทำนั้นต้องเป็นประโยชน์ต่อตนเอง และผู้อื่น โดยถูกทำนองคลองธรรม สำหรับคำว่า "การบำเพ็ญบุญ" มีความหมายเช่นเดียวกับ "การทำบุญ"

วิธีการทำบุญ เพื่อจะให้ได้บุญนั้น มีอยู่ ๓ วิธี โดยจำแนกตามจิต รวมเรียกว่า "บุญกิริยาวัตถุ๓ อย่าง" คือ

๑. ทานมัย วิธีการทำบุญด้วยการบริจาคทาน เป็นเรื่องของจิตเกี่ยวเนื่องกับสิ่งของที่จะทำทานมีหน้าที่กำจัดกิเลสอย่างหยาบคือความโลภได้ ผู้ที่ได้บุญจากทานมัยย่อมเป็นคนกว้างขวาง เป็นที่รักและเคารพของปวงชน สมานไมตรีกันไว้ได้ทุกชั้น ทั้งยึดถือประโยชน์ของคนที่มีทรัพย์ได้ด้วย เราจำแนกทานออกเป็น ๒ อย่างคือ

๑.๑ อามิสทาน เป็นการสละทรัพย์ของตนแก่คนทั้งหลาย ด้วยอัธยาศัยเมตตาเผื่อแผ่ เช่น ถวายทานแด่พระภิกษุสามเณร คนชรา ขอทาน ผู้ตกยาก เป็นต้น

๑.๒ ธรรมทาน เป็นการแนะนำสั่งสอนชี้แจงให้ผู้อื่นรู้จักบาปบุญคุณโทษ ให้วิชาความรู้ ดังพุทธภาษิตที่ว่า "สัพพะทานัง ธัมมะทานัง ชินาติ" แปลว่า การให้ธรรมเป็นทาน ชนะการให้ทั้งปวง

๒. สีลมัย วิธีการทำบุญด้วยการรักษาศีล เป็นเรื่องของจิตเกี่ยวเนื่องกับกายวาจา สีลมัยมีหน้าที่กำจัดกิเลสอย่างกลาง คือความโกรธได้ ผู้ที่ได้บุญจากสีลมัยย่อมเป็นที่รักและเคารพของชนทั้งหลาย หมดความรังเกียจซึ่งกันและกัน ทั้งทำให้เป็นคนองอาจด้วย สีลมัยจำแนกเป็น

๒.๑ ศีล ๕ สำหรับสามัญชนทั่วไป

๒.๒ ศีล ๘ หรือ อุโบสถศีล สำหรับอุบาสกอุบาสิกา

๒.๓ ศีล ๑๐ สำหรับสามเณร

๒.๔ ศีล ๒๒๗ สำหรับพระภิกษุ

ปกติคนที่ถูกโทสะครอบงำจิตย่อมจะเดือดร้อนใจ มักจะเสียความประพฤติทางกาย และวาจา จำต้องรักษาศีลควบคุมกายวาจาให้สงบ ตลอดจนคลุมจิตใจให้เป็นปกติหายโทสะ จิตจึงจะเป็นบุญ

๓. ภาวนามัย วีธีการทำบุญด้วยการภาวนา เป็นเรื่องของจิตอย่างเดียว ผู้ที่ได้บุญจากการภาวนามัย ย่อมเป็นคนหนักแน่นมั่นคง แม้กระทบกระทั่งอารมณ์ใดๆ ย่อมจะไม่หวั่นไหวไปตามอารมณ์นั้นๆ การภาวนา เป็นการอบรมจิตใจให้ตั้งมั่นอยู่ในความดีและให้ฉลาด สำหรับคนทั่วไป ได้แก่ การศึกษาเล่าเรียน หมั่นฟัง หมั่นคิด หมั่นท่องบ่นหลักวิชาการต่างๆ หมั่นสนทนากับท่านผู้รู้จนเกิดความฉลาด การภาวนาที่ละเอียดมากขึ้น ได้แก่

๓.๑ สมถภาวนา (สมถกัมมัฏฐาน) คือการทำจิตให้อยู่ในอารมณ์เดียว ด้วยการสำรวม ความระวัง และตั้งใจ

๓.๒ วิปัสสนาภาวนา (วิปัสสนากัมมัฏฐาน) คือใช้ปัญญาพิจารณาให้เห็นแจ้งในสังขารธรรมทั้งปวง ด้วยความฝึกฝน ความทรมาน ความดัดสันดานและด้วยความข่มใจภาวนามัยเป็นข้อสำคัญที่สุดในบุญกิริยาทั้งหลาย เพราะยึดบุญกิริยานั้นๆ ให้คงอยู่ได้ด้วย

แกนเหล็กที่ตั้งอยู่ ณ ภายในทำของที่หุ้มอยู่ ณ ภายนอกให้มั่นคงฉะนั้น อันความงามความดีที่

จะเป็นผล ซึ่งบุคคลที่ประพฤติให้ปรากฏออกภายนอกด้วยกายก็ดี ด้วยวาจาก็ดี ต้องมีภาวนาเป็นสารอยู่ภายใน ย่อมเป็นไปดังสุคนธชาติ เป็นต้นว่า เนื้อไม้ที่อบไว้เป็นอันดี เพราะเหตุนั้นกุศลราศีที่บุคคลทำให้มีขึ้นโดยสนิทใจ ได้ชื่อว่าภาวนาเพราะใจความว่าเป็นเครื่องอบรมกุศลให้มีขึ้นในสันดาน ”

30 เมษายน 2551

06.46 น.

..........ซักผ้าแย่วววววว ผงซักผ้า ก้อประหยัดเอา ประหยัดมือประหยัดแรง ด้วยการเหยียบ ........... เหยียบๆช่วยมือขยี้เน๊อะเหอออๆ สะอาดแหละซักผ้าโบราณเนี่ยะ เนื้อผ้าทนทาน นานเน แต่ไอ้เจ้ากุงเกงยีนส์(ผ้าชาวนา)นี่มาน เนื้อแข็งเป็กส์ ....... จริง จริ๊ง!เหยียบๆมันให้ฉ่ำและ

12.00 น.

..........ทีพีบีเอสบอก ราคาน้ำตาลทรายปรับขึ้นราคา โลละ 5 บาทแล่วว วันนี้ หลังจากที่มะวานมีมติจากที่ประชุม ครม.ให้ขึ้นราคาได้ มีเรื่อง ซ่อน – อำพราง อยู่ในระบบการปลูก โรงงานผลิตกลุ่มคน รัฐบาล งานขายเรื่องน้ำตาลมากมาย ทำให้มีการนำข้อมูลมาแฉกันให้ทราบว่าระบบ ประกันราคา ประกันและประกันโดยรับบาลนั้นมีผลต่อความเป็นจริงต่อระบบราคาน้ำตาลในตลาดโลกอย่างเห็นได้ชัดเจน โดยข้อมูลรวมๆแล้วเท่าที่สดับมา ราคาน้ำตาลในประเทศคนซื้อต้องซื้อแพง แต่ส่งออกกลับขายถูก ........... ต้องส่งออกในราคาถูกกว่าที่พลเมืองในประเทศซื้อรับประทานแหล่งข่าว(ฝ่ายที่นำมาแฉ)บอกมันเป็นมาแบบนี้ ตั้งแต่เริ่มมีระบบการผลิตน้ำตาลเป็นล่ำเป็นสันในประเทศนี้เป้นมาแบบนี้ตลอด เหตุเพราะที่เขาขายน้ำตาลกันทั่วๆไปในตลาดโลกนั้นราคาถูกกว่าประเทศนี้ขายเสมอ คงจะด้วย .............. อะไรต่อมิอะไรก็ช่วยกันสันนิษฐานเอาก็แล้วกันท่านผู้มีวิจารณญาณที่เคารพ ............. บางเสียงบอกเรื่องน้ำตาลเป็นเรื่องของกลุ่มงานการเมืองที่ชัดเจนอย่างหนึ่งในประเทศนี้ !

18 มิถุนายน 2551

06.20 น.

..........ลืมไปเลย พักร้อนยาวไปหน่อย แต่ก็วนเวียนเข้าๆ – ออกๆ นอกในหน้าบ้านหลังนี้ไม่หนีไปไหนหรอก เพียงแต่ไม่ได้เปิดตุ่ม เปิดไหเปิดถ้วยโถโอชาม ในบ้านหลังนี้เลย ............... ! แบบไม่ได้แตะต้องใดๆให้ชอกช้ำผิดที่ผิดทางแหละ มันอยู่ยังไงก็อยู่แบบนั้นเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนแปลง พอเสร็จจากกิจพักร้อนส่วนตัวแล้วจริงๆก็ถึงได้มาเปิดเหย้าเปิดเรือนให้ท่านแฟนานุแฟน ทั้งหลายที่เคารพรักยิ่งได้เข้ามาทักทายโอภาปราศรัยกันต่อได้......เช้านี้ตื่นขึ้นมาก๊ะความกระฉับกระเฉงแหละ ท่านผู้อ่านอย่าให้โรคภัยไข้เจ็บเข้าเบียดเบียนแทรก..แซงได้นา การใส่ใจต่อสุขภาพโดยรวมอันเป็นการไม่ลำบากที่จะทำได้เฉพาะตนเฉพาะตัวนั้นพึงลงมือทำเป็นอย่างยิ่งในแต่ละผู้คน เป็รต้นว่าการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอต่อเนื่องออก เท่าที่สภาพเราจะรับไหว การรับประทานอาหารที่ปลอดเคมี หนักไปทางฟืชผัก(สำหรับผู้สามสิบปีขึ้นไป) ไม่หวานไม่เค็มน้ำมันสำหรับทอดผัดจากสัตว์หลีกเว้น และสำคัญงดมื้อเย็นไปเลย เหออ ๆเหล่านี้ควรทำนะ และทำให้เป็นกิจประจำชีวิตไปเลยน้ำเปล่าๆ น้ำในอุณหภูมิปรกตินี่แหละดื่มบ่อยๆดื่มเรื่อยๆในแต่ละช่วงเวลาขณะทำงาน ก็ดีนะเท่าที่ผู้เขียนประพฤติปฏิบัติเป็นลำดับมาตลอดเนี่ยะ คือร่างกายแจ่มใสปราดเปรียวน่ะแหละไม่มีไรผิดสังเกตเกิดขึ้นให้กังวลใจ อีกอย่างท่านผู้ใดที่มีเวลาหุงข้าว นึ่งข้าวกล้อง รับประทานเองนั่นประเสริฐต่อกายเป็นเลิศแท้ขอยืนยันต่อเพื่อนชีวิตมา ณ ที่นี้

..........และที่สำคัญอาหารที่กินเข้าไปทุกวันนี้ต้องเลือก โดยเฉพาะผักผลไม้ในประเทศไทยเราเวลานี้ เป็นเรื่องที่น่ากลัวเอามากๆเหตุมาจากการใช้สารเคมีเข้มข้น มีพิษอย่างแรงต่อการดูแลผักผลไม้เกษตรกรใช้เพื่อป้องกันศัตรูพืชอย่างเข้ม แรง ….. ! เกษตรกรใช้เคมีเข้มข้นเพื่อให้ผักผลไม้สวยงาม แล้วเก็บส่งตลาดสู่ปากผู้บริโภค แล้วการใช้เคมีในประเทศนี้ใครใคร่ใช้ก็เชิญตามสะดวก ใช้ได้ตามอัธยาศัย ลูกเด็กเล็กแดง เฒ่าชะแร แก่ชรา ท่านผู้ใดอยากเทผสมหนักเบา แก่อ่อน อย่างใดก็เชิญจะพ่นจะฉีด หรือไม่หนำใจจะเทราดก็ตามบริดวกท่านแฮ ผลแห่งพิษร้ายจากเคมีอันกระจุยกระจายดาษดื่น เกลื่อนแผ่นดินนี้ ก็ได้เห็นผลกันแล้ว ทางตับ มะเร็ง แผลเปื่อย ผุพอง เด็กพิกลพิการไม่สมบูรณ์ มีให้พบเห็นเจอะเจอกัน ทุกหมู่บ้านในประเทศไทย ไม่ว่าจะโดยตรงที่เกิดขึ้นกับตัวผู้ฉีดพ่นเคมีร้าย และหมู่เหล่าพลเมืองทั้งหลายของทั้งประเทศ ...... อ๊ะ อย่างหวังว่าท่านจะปฏิเสธ ป่าววว ..... ! เรามะเกี่ยวเชียวนา ท่าน เหยยย เพราะท่านได้กิน กลืน มันลงท้องไปแล่ววว เมื่อตั่งกี๊ อ่ะ

..........แล้วเมื่อไหร่ ประเทศไทย จึงจะตระหนักรู้กันหนอว่า ที่กินๆ กันอยู่นี่มันของร้ายฆ่าเผ่าพงศ์พันธุ์เชื้อเรา พี่เหยย น้อง เหยยย ........ ตื่นเถิดชาวไทย

08.22 น.

..........ฝนฟ้าก็ท่าจะตกกระหน่ำอีกแล้ว เสื้อผ้าแช่อยุ่ในกาละมังนั่น ให้มันหมักกับน้ำเปล่าๆไปซักพักก่อน แต่ก็ไม่รู้จะแห้งเมื่อใดดูท่าฟ้าฝนแบบนี้ มันจะหล่นลงมาเดี๋ยวนี้แล้ว เออออ น่อ? แช่ไว้ก่อนแหละฝากกาละมังเอาไว้ เวลานี้ประเทศเรามีความบาดหมางขัดแย้งกัน แบบเขม็งเกลียวเป็นอย่างยิ่ง ทางด้านความคิดในหมู่ชนของประเทศเวลานี้หากเอาการเมืองไปจับแล้วแบ่งออกเป็นสองฝ่ายแข็งขัน คือฝ่ายขับไล่รัฐบาลที่นำโดยกลุ่มพันธมิตรเพื่อประชาธิปไตย เวลานี้ตั้งเวทีกองขบวนหมู่เหล่าอยู่ที่บริเวณสะพานมัฆวานรังสรรค์จัดรายการแบบไฮด์ปาร์คบนเวทีสดขับไล่ก่นด่ารัฐบาลที่นำโดยท่านนายกสมัคร สุนทรเวชว่าเป็นร่างทรง(นอมินี)ของพรรคไทยรักไทยแห่งอดีตท่านทักษิณ ชินวัตรอย่างสุดๆด้วยภาษาคำหยาบ แต่ละรัฐมนตรี แต่ละคนในคณะรัฐบาล บางท่านบางคนจากองค์กรอิสระถูกหยิบยกอ้างเอ่ยชื่อมา สับถล่มอย่างสุดๆ เป็นเวทีที่หมู่ชนได้แสดงออกถึงความไม่ชอบคนแบบเต็มร้อยทีเดียว นั่นคือฝ่ายหนึ่ง กับอีกฝ่ายหนึ่งคือฝ่ายเห็นด้วยกับรัฐบาล บนเงื่อนไขเหตุผลที่ต่างฝ่ายต่างอ้างอิงเอาไว้เป็นชุดๆ วันนี้ขณะเขียนบันทึกอยู่นี่มีความตึงเครียดกันอย่างไม่บรรเทาเบาบางแต่อย่างใด

19.35 น.

..........โทรทัศน์ไทยพีบีเอส นำเสนอสกู๊ปข่าวเรื่องการให้เงินทุนสนับสนุนแก่กลุ่มกิจกรรมนักศึกษา ออกค่ายตามสถาบันการศึกษาต่างๆ และก็มีกลุ่มนักศึกษาอีกกลุ่มพากันไปยื่นหนังสือเรียกร้องให้ฝ่ายการเมืองที่รับผิดชอบงานการศึกษาของชาติให้ช่วยเฝ้าระวังเรื่องนี้เป็นพิเศษ เห็นว่ามีม๊อตโต้ให้แก่กลุ่มกิจกรรมนักศึกษาว่า “ ดื่มอย่างมีสติ ” น๊านนนนน ..... ! ท่าจะมาววว ...... ไปแล่วว ป่านนี้น้องๆหลานๆ ตูก็แหมมาถามเฮียนี่ดิ๊น้องๆเอ๋ยยยยย ... ฮื๊ยยยยยย( สะบัดๆหัว ) นี่ยาง มาววววว มะหายเลยอ่ะเป็นมึนๆอยู่ในขมองนิ ก็มะกี่วันมานี่ผู้เขียนไปงานเปิดตัวผลิตภัณฑ์เกี่ยวแก่ฟุตบอลยูโร 2008 .น่ะดิ๊โดยมีผลิตภัณฑ์ของเมาสนับสนุนด้วยส่วนหนึ่งแล้วทางเจ้าภาพก็ตั้งบูธเครื่องดื่มแช่เย็นเจี๊ยบนั่นตั้งวางเรียงรายไว้ให้แขกเหรื่อผู้ไปร่วมงานเชิญดื่มตามแก่ความอยากดื่มของแต่ละท่านเต็มที่ไม่อั้น .......... !โอ๊ววววว เป็นไงหนอน้องๆตูข้าตอนนี้ มานจะอ่านข้อเขียนของรุ่นพี่ออกป่ะเนี่ยะ อ้ายน้องเอ๊ยยยย ........ ลืมตาๆอย่าเพิ่งมาวววว

..........ตื่นๆโฮ๊วววววววว พี่ก้อมาววว ......... น้องก้อออ ม๋าวววว โฮ๊ะ !

คนขยัน / ( Trojan )

2008-03-01T21:19:00.006+07:00

1 มีนาคม 2551

1930 น.
เฮอะ ..... เหอออ ๆ ........ ไอ้ไรกันวู๊ยยยยเจ้าหมอนั่นเล่นพ่นๆ ......... พ่นแล้วก็พ่นตามเนื้อตัว พลันที่น้องหนูนางนั้นเดินสะพายกระเป๋าย่องแย่งเฉียดเข้าใกล้ เจ้าหมอนั่น อีน้องคนงามก็พลันชะลูดเนื้อตัวโน้มวูบเอียงอวยล้มตัวเข้าซบอกไหล่ เจ้าพระเอกโดยพลัน! โฮ๊วววเด็ดขาดจริงจริ๊งอี้ห้อนั้นน้ำหอมหรือน้ำเสน่ห์วิเศษ แต่น่ากลัวขืนบุรุษชาติอาชาไนยชายไทยลาวเขมรใช้กันดาษดื่น เอาละเสร็จแน่ได้พยาบาลสาวนางน้องกันให้วุ่นแหละตามถนนรนแคม ตรอก ซอกและซอย แม่หญิงเราเป็นล้มกันแบบยืนไม่อยู่ระเนระนาดแหละ โปรดระวังลูก-หลานหญิงเราจะล้มเสียท่ามัน !

-----อยู่ในห้องหับทำงานของตัวเองนี่แหละ พากเพียรอ่านเขียนก.ไก่ ก.กาตามประสาคนไม่รู้อะไร อ่านเขียนเรียนรู้ไปลูกเอ๊ย มีอะไรที่กว้างใหญ่มหาศาลอย่างอเนกอนันต์สุดคณนาให้คิดค้นเรียนรู้อีกมากตายแล้วเกิด เกิดแล้วตายเจ้าอย่าถดถอย สารพัดรายวันในสิ่งที่ประเดประดังเข้าสู่คลังสมองแห่งเจ้าจำแนกคัดกรอง สังเคราะห์ วิเคราะห์ จัดหมวดหมู่เป็นลำดับ ..... แล้วเจ้าจะเห็นผลทำไปเหอะเป็นคนให้มีแก่นสารอันเป็นจำเพาะ อันเป็นเอกลักษณ์

-----ที่โรงพยาบาล
“ ....... บางส่วนจะชาน่ะค่ะ น้ำตาเขาจะไหลต่อหน้าเราค่ะ ”
เสียงของผู้เป็นภรรยา
“ ขณะนั้นผมเป็นห่วงแต่ครอบครัวน่ะ มันจะเกี่ยวก๊ะชีวิตเราไหม๊ .......? ก็ให้นึกถึงแต่พระเจ้าอธิษฐานขอพระองค์ขอผมดูแลครอบครัวผมให้ดีก่อนผมเป็นห่วงครอบครัวครับ ”
คุณมานัสผู้เป็นหัวหน้าครอบครัว บอกเล่าขณะตัวเขาอยู่ในสภาพนิ่งทุกส่วนขยับเคลื่อนไหวใดๆไม่ได้บนเตียงที่มีภรรยาคู่ชีวิตนั่งดูแลอยู่ชิดใกล้
“ จิตใจลึกๆของผมน่ะครับ ........... ขณะผมเป็นอยู่แบบนั้นผมเฝ้าแต่อธิษฐานอยู่ตลอดเวลาถึงพระเจ้า ผมอธิษฐานทูลขอพระพร ขอการรักษาอันดีเลิศจากพระองค์... ”
กับลักษณะท่วงท่าของคุณมานัส ที่ก่อนหน้านี้เขาถูกยกเป็นท่อนไม้พลิกซ้ายขวาบนเตียงผู้ป่วย รพ.วันนี้เขาดูเป็นคนที่มีชีวิตชีวา เดินพูดสื่อสารได้ใกล้เคียงคนปรกติ

“ ........ มั่นใจต่อพระเจ้าเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์เพราะว่าเราคือลูกของพระเจ้า พระเจ้าจะไม่ทอดทิ้งเรา ”
-----คืนนั้นที่ รพ.เป็นคืนที่บ่งเป็นบ่งตายต่อชีวิตของหัวหน้าครอบครัวผู้นี้เขาถูกแพทย์ผู้นำคำวินิจฉัยของคณะแพทย์ผู้เชี่ยวชาญมาแจ้งให้ภรรยาเขาทราบ และให้รอผลจากการที่จะใช้ขบวนวิธีทางการรักษาเพียงรุ่งเช้าวันใหม่ จะได้ทราบกันว่าหนึ่งคือเขากลับฟื้นดีขึ้น และหนึ่งเขาจะเป็นเจ้าชายนิทราไปตลอดชีวิตน้ำตาเมียและญาติๆซึมไหลอาวรณ์ เขาผู้เป็นหัวหน้าครอบครัวที่ขยันขันแข็งนำพาผู้เป็นเมียทำมาหากินเปิดร้านค้าขายกับข้าวอาหารตามสั่ง ก๋วยเตี๋ยวเรือโบราณอร่อย แต่ละวันญาติมิตรเพื่อนฝูงลูกค้ากล่าวขวัญทักถามเย้าหยอกกันกันอบอุ่นในย่านตำบลแห่งชุมชนเขา
แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ณ์ขึ้นก๊ะคนทำมาหากินอย่างเขาจนได้ ที่เขาเคยเปรยๆก๊ะเมียบอกเป็นมึนๆสั่งให้มันเร็วๆไม่ได้ดั่งใจตามมือเท้าแขนขาหัวไหล่ “มันไม่ขยับเอาดื้อๆอ่ะดูดิ๊ ! ? ”เขาหน้าถอดสีเมื่อมันช็อคกระตุกเกิดเป็นขึ้นมาเอาดื้อๆขณะกุลีกุจอทำงานหน้าร้านกับข้าวต่อหน้าเมียลูกค้าในร้าน คำหมอบอกต้องอธิษฐานร่วมกันนะอะไรต่อมิอะไรมันต้อง ....... น่าจะดีขึ้นน่ะหัวรุ่งวันใหม่รู้กันล่ะ
-----คืนนั้นข่าวของพ่อค้าคนขยันขันแข็งผู้กลายเป็นเพียงท่อนไม้ทื่อๆบนเตียงหมอ ได้แพร่สะพัดไปยังหมู่เพื่อนพ้องญาติมิตรมวลศาสนิกแห่งคริสตจักรประจำชุมชน ได้ร่วมกันอธิษฐานวอนต่อพระเจ้าตลอดคืน ขณะมานัสตั้งมั่นพร่ำวอนต่อพระองค์อย่างแน่วแน่
“ รุ่งเช้าหมอบอกอาการเส้นเลือดก้านสมองแตกอย่างผมรอดอยากเท่าที่เป็นๆกันมานี่ ผมนับว่าสุดจะโชคดีครับ ”
อัศจรรย์โดยแท้ที่เขารอดคืนนั้นมาได้ คืนที่หมอเองก็ค้างคาคำพูดกับผู้เป็นเมียเขาอย่างติดขัด
“ ผมจะบอกให้ครับ เราคือลูกของพระเจ้า พระเจ้าจะไม่ทอดทิ้งเรา ”
-----สิ่งอัศจรรย์อันเป็นจำเพาะนี้ เกิดขึ้นแล้วกับหัวหน้าครอบครัวคนขยัน
“ พระเจ้าทรงแบกรับความเจ็บไข้ของพวกเราไว้พระองค์บอกไว้ว่าจะทรงช่วยเหลือเราในยามยากลำบากทุกสถานการณ์ ”
-----ที่หัวทุ่งนาชายตีนเขามีควันธูปลอยฟุ้งตรลบ เทียนไขจุดรายเรียงถัดเข้าไปในถาดเครื่องเซ่นสรวงมีไก่ต้มหัวหมูเหล้าตองคำเมี่ยงคำหมากพลูบุหรี่ขี้โยจัดวางไว้ต่อหน้าศาลปู่หลุบผู้เทพแห่งขุนเขาผาจ๊างมูบผู้ครอบครองปกปักรักษาสรรพชีวิตในโขงเขตย่านเบื้องบน แลเบื้องล่าง แคว้นเขตนี้โดยทั้งมวลปู่หลุบท่านผู้ดูแลทุกสรรพสิ่ง
น้องสาวแลญาตมิตรของพ่อค้าคนขยันพากันท่องบ่นบทสรรเสริญปู่หลุบผู้ทรงอานุภาพคุ้มภัยอย่างตั้งใจ
-----ที่โรงพยาบาลผู้ป่วยยังคงต้องพักฟื้นอยู่ในความดูแลของแพทย์ผู้เชี่ยวชาญไปซักระยะหนึ่งก่อน.

สังกะสี วิลล่า / ( Villa )

2008-02-29T17:43:00.020+07:00

29 กุมภาพันธ์ 2551

1020 น.
ฝนดอกมะม่วง ฝนดอกงิ้วเทลงมาสองยกแล้ว แต่เช้าโด๊ะตกลงมาสั้นๆและก็เพิ่ง

หยุดไปเมื่อตั่งกี๊แต่สภาพอบอ้าวก็ยังไม่หายเหนียวตัวหนึบ พ่อค้าขายกาแฟโบราณ

ปักหัวรถเข็นเข้าแอบใต้ร่มเงาต้นหางนกยูง----ตัวผู้ขายกาแฟหลบเข้านั่งในเพิง

หลังคาขายกับข้าวข้างถนน ใต้เพิงร้านลูกค้าในฟอร์มเสื้อยืดน้ำเงินนั่งอยู่เป็นกลุ่ม

ตามหมู่โต๊ะที่ต่อเรียงกันขึ้นมาง่ายๆแต่ละคนใส่หมวกเหลืองจับกลุ่มพูดคุยกัน

ให้แซ๊ววว.......ไป ในหมู่ผู้ใส่หมวกเหลืองชาย-หญิงจะมีมาจากทั่วทุกภาค

ทุกทางของประเทศ

------ในร้านขายกับข้าวสำหรับชาวเสื้อน้ำเงิน----ตั้งทีวีจอยักษ์ไว้ให้ลูกค้าดู
“ ให่มันมีซักปลา ...... ซักตั๋วเด้อมึงกูสิมีปลากินบ่-อึด บ่-อยาก ”
คำรำพันจากหนุ่มแรงงานต่อข่าวปลาซักเกอร์ปลาดูดปลาเทศบาลระบาดเติบโต

ซุ่มเงียบอยู่ใต้พื้นบ่อแอ่งน้ำทั่วไปตามแหล่งน้ำในประเทศ
“ แต้ก่า--ปี้หนาน หื้ออ มันเกิดมานักๆน่อ---เฮาจะมีปลากินสมบูรณ์---น่อ ”
หมู่คนหมวกเหลืองนี่โดยส่วนใหญ่กว่าพวกแล้ว จะมาจากทางอีสานก๊ะเหนือ
“ แม่มึง ยะจะได๋ ? .......วันพุ้กก่อวันติ๊ด โฮ๊วววว----ก๋ำมะก๋านเลียงก่อ----

จะใจ๋ด๋ำไป๋เน้อเฮาว่า วันสองวัน ผัดผ่อนกั๋น .........? ”
ลุงศรีมูลหนึ่งในหมู่หมวกเหลืองเปรยปรับทุกข์ก๊ะป้าจันฟองผู้เมีย กรณีมีเสียง

เตือนมาจากประธานกองทุนผู้เลี้ยงหมูหลุมหมู่บ้านสันสะลี---ตำบลสันมะฮกดิน

บอกจะตัดสิทธิ์สมาชิกภาพกลุ่มหมูหลุมครอบครัวลุงศรีมูลออกแล้ว ฐานหย่อนยาน

การชำระหนี้กองทุนล่าช้าเกินสี่งวดซ้อนๆกัน
“ จ้างมันเต๊อะพ่อมึงเหยยย ............ กรรมเฮาบ่หมดเตื้อ มันจะตัดก่อหื้อมันตัดเหีย ”
เหตุมาจากการส่งเงินไปชำระหนี้เงินยืมกองทุนหมูหลุมของครอบครัวนี้ล่าช้าไปในแต่

ละงวดเวลา -----สองคนผัวเมียตั้งแต่เลี้ยงหมูปุ๊ดทึนย่อยยับก็พากันแต่งถุงไถ้ถังข้าวสาร

เครื่องเสบียงกรังนั่งรถสองแถวสองชั้นจากเขตบ้านตีนดอยลงมาขายแรงงานก่อสร้าง

เพื่อหาเงินไปชำระหนี้ให้กองทุน แต่ก็เพราะ “ กรรมเฮามีพ่อมึง ! ” สองคนผัวเมียเลยต้อง

มาตะลอนขายกำลังแรงงานในเมือหลวงอย่างจำใจ
-----มันเป็นอะไรที่ประดังเข้าทับถมครอบครัวชนชั้นบ้านนอก ผู้อยากมั่งมีเงินทองให้

ลืมตาอ้าปากอันพอสุขสบายก๊ะชาวบ้านเขาบ้าง แต่เพราะกรรมมีโดยแท้ ยืมเงินเขามา

ทำทุนซื้อหมู่ป่าขนดำมาเลี้ยงหวังจะให้มันเกิดลูกออกหลานขายได้ราคางามอย่าง

เขาลือกัน แต่ดั๊นรำแกลบหัวอาหารแพงหูฉี่แถมสำคัญราคาที่ว่าจะขายได้งามๆ.......

พอพ่อค้าหมูน้อยมาเจรจาซื้อหมูบอกหมูเป็นตัวได้โลละสามสิบบาท -----ขายไม่ขาย.... ?
ก็ต้องขายล่ะหนี้ดอกเบี้ยมันทับเข้า ถมเข้า หลังปิดเล้าปิดหลุมหมูลุงศรีก๊ะป้าจัน
ก็รีบพากันลงมาขายกำลังแรงงานโบกปูนแบกอิฐยังเมืองหลวงหาเงินชดใช้หนี้สินกองทุนท่าน
---เจ้ากรรม ! งานกรรมกรก็เป็นกรรมนักกรรมหนา สองเจ้าเถ้าแก่ผู้รับเหมางาน

จะจ่ายเงินแต่ละทีเล่นโยนนน ............ โยกโย้อยู่นั่นแล้ว กว่าจะจ่ายเงินกันได้---กองทุน

เงินยืมหมุ่บ้านก็ทวงแล้วทวงอีก -----เปลี่ยนไปอยู่ก๊ะเถ้าแก่ไหนก็พอกันเรื่องเงินค่าแรง

เอาแน่นอนไม่ได้ ......... เฮ้ออออออ กรรมพ่อมึงเหยยย ในใจป้าจันฟองครุ่นคิดถึงเจ้าตูบ

หมาที่แกเอาไปฝากบ้านน้องสาวแกเลี้ยงไว้ ต้นไม้พืชผักไม้ยืนต้นในสวนครัว

ท่าจะเหี่ยวเฉารกเรื้อ ............ ?

“ ที่จังหวัดสระแก้ว แม่วัวชื่อบัวขาวตกลูกหนึ่งตัวแต่มีสองหัว ผู้คนย่านนั้นหลามไหลไป

กราบไหว้บูชากันเป็นแถวค่ะ ......... ”

-------------------------------------

-------------------------------------
โฮ๊ะ .......... จะได๋เนี่ยะหา สองหัวพ่อมึง ?
สองน่ะมันก่อสองอยู่แล่ว หัวก่อเป๋นห้า บ่เป๋นห้าก่อเป็นหกละ
“ เอาละ 25 / 26 / 52 / 56 เสร็จกูแน่มึงเหยย..... งวดนี้ ! ”
เสียงของหมวกเหลืองบางคนกู่เสียงก้องขึ้นหน้าทีวี
เพียงเวลาข่าวต้นชั่วโมงเรื่องปลาต่างทวีปบุกแม่น้ำเมืองเราและงัวตกลูกประหลาด

หน้าทีวีจบลงพลันแดดก็แจ่มสว่างวาบส่องลำแสงลงมาแทนฝอยเม็ดฝนทันที
“ แม่มึง .... แม่มึง บ่าดี๋อู้ไปหนา ห้องข้างๆเฮาน่ะเขาว่ามันเป๋นเพี้ยงด๋ำหนาแม่มึง ? ”
จุ๊ๆ กระซิบกัน ห้องอันเป็นเพิงสังกะสีที่ต่อขึ้นมาง่ายๆสำหรับพักหลับนอนของหมู่คน

หมวกเหลือง ห้องนั้น ........... อยู่ติดกันกับห้องลุงศรีมูลป้าจันฟอง
“โฮ๊ะ ..... อู้อ่ะหยังบ่าอู้ปู่นี่ เฮากั๋วนะ ..... มาอู้แบบนี่ ยิ่งนอนบ่หลับอยู่ ! ”
“ เอ้า เร็วเข้า ........... เร็วลุยกันได้แล้ว ฝนหยุดแล้ว ”
พวกหมวกเหลืองพากันกรูเกรียวออกจากเพิงพักร้านขายกับข้าวเข้าไซด์งานกันอึงอลไป
“ โฮ๊ะ ตั๋วๆ ......... โฮ๊ะตายละ ! ! ”
ขณะชาวหมวกเหลืองกรูเกรียวกันเข้าไซด์งาน ตามคำสั่งการของหัวหน้างาน ทำเอา

ลุงศรีมูลอึ้งไป ได้แค่อ้ำอึ้งเท่านั้นพูดไรต่ออีกไม่ได้ ........ กลัวผู้เป็นเมียเสียใจ
ห้องเพิงพักสังกะสีวิลล่าที่แกพักหลับนอนน่ะ แกลืมล็อคกุญแจห้อง สำคัญในห้อง

เก็บหม้อหุงข้าวใบใหม่ที่ป้าจันฟองซื้อเงินผ่อนกับพ่อค้าเร่ จะเอาไปใช้ที่บ้านนอก
“ ซาธุ...... หันใจ๋กันบ้างเต๊อะพ่อเหยย .... แม่เหยย ”
ลุงศรีมูลประนมมือไหว้ข้างกรอบวงกบประตูบานใหญ่อธิษฐาน
ขออย่าให้หม้อใบใหม่ของเมียข้าหายเลย
ซาธุ .......... !

ท่านประธาน / ( President )

2008-02-27T00:53:00.029+07:00

26 กุมภาพันธ์ 2551

0730 น.

( ท่านประธานฯตอนที่ 1 )

3 กุมภาพันธ์ 2506

เวลาพักเที่ยง ร้าน“ล.เลิศรส”สุดหรูเป็นห้องแถวหมักแซมตัวอยู่ในท่ามกลางย่านร้านรวงที่นับได้ว่าผู้คนจอแจซ้ายเป็นร้านตัดผมเจริญบาร์เบอร์ถัดไปเป็นร้านขายยาวังทองฟาร์มาซี...ขวาเป็นร้านสถิตยนต์ซ่อมรถมอ’ไซค์จักรยาน ถัดร้านซ่อมไปเป็นร้านโชห่วยขายมันทุกอย่างกระบอง...ขี้ไต้น้ำมันก๊าดเทียนไขเครื่องเครางานมงคล – อมงคล ผู้คนจะคลาคล่ำก็อีตอนสิ้นเดือนของครูตำรวจและกำนันผู้ใหญ่บ้านแหละ--ในตัวอำเภอนี่--ในส่วนที่เป็นถนนวางค้าวางขายนับว่า เป็นที่ๆทันสมัยที่สุดมีไฟฟ้าใช้เวลาเช้ายันสามทุ่ม

..........อีกชุมชนหนึ่งห่างจากที่ทำการอำเภอออกไปราวสิบกว่ากิโล---ใผ๋ผู้ใด

ได้มีธุระเข้าเมืองอย่างนี้นับว่าไม่เบา ......... ไม่เบา !อย่างสำคัญทีเดียว.

“ อ๋อ ด๊ายยยยเลย...ขอรับอาจารย์ ได้ๆ ”

อาเฮียผู้ปรุงสูตรตำรับพิเศษจัดแจงลงมือทันทีตามสั่ง...เสียงขลุก ขลัก .... ขลุก ขลัก ปุงๆดิ้นดันฝาละชีหม้อพักนึงแล้วเงียบไปอาเฮีย

ชุนดุ้นฟืนไฟโชนขึ้นหม้อเดือดปุดปัด ๆ

“ เฮ๊ยยย กูจัดการส่งในนามกลุ่มเรียบร้อยแล้ว ”

ครูสมพรสอนพละศึกษา – กีฬา ...ของโรงเรียนในชุดวอร์มกุงเกงขายาวเสื้อเชิ้ตแขนสั้น..ทำหน้าที่เป็นขุนนะรินเสริฟเหล้าเหลืองให้ครูใหญ่ผู้เป็นประธานกลุ่ม ....พลันที่ครูกีฬาเทสุราลงโจกๆครึ่งค่อนแก้ว

ผู้ประธานแห่งโต๊ะก็รวบมาสาดลงคอเอื๊อกๆ แล้วตามด้วยมะยม

แลลูกตะลิงปิงดองเคี้ยวกร๊วบๆหน้าตาเฉย !

“ กูเซ็นต์กำกับไว้ให้แล้ว ... ส่งแล้วด้วย ”

“เห็นด้วยตามนี้” แล้วลงลายเซ็นต์นายอาวาส ...เงื้ออาจงามตำแหน่งประธานกลุ่มโรงเรียนตำบลโคกปูนขาว ตามหนังสือนำเรียนครูผู้เป็นประธานกลุ่มเซ็นต์แล้วให้ครูฝ่ายประสานท่านหัวหน้าการฯอำเภอพิจารณาในลำดับต่อไป

“ ฮื๊ยย มึงใจเย็นได้ ”

ท่านผู้เป็นประธานกลุ่มอัดบุหรี่รวงทิพย์ เข้าปอดเต็มๆแล้วแหงะเงยห่อปาก....พ่นควันขาวงาม แห่งยากาแร๊ตให้พ่นพุ่งออกจากปอด สายตาหรี่เล็งจับพัดลมติดเพดานสี่ใบพัดที่หมุนอยู่กึง กึง .... กึงกึง

มาตรฐานจริง.......จริ๊งอำเภอเรา – มีพลังงานไฟฟ้าแรงสูงบริการสาธารณูปโภคในฝันแท้ๆ---เดือนก่อนท่านครูใหญ่ก๊ะครูกีฬายังได้ไปดูใกล้ๆเลยตอน อส.เหงี่ยมผู้เพื่อนก๊ะครูใหญ่ดึงหัวเครื่องมาเผา ......... เป็นเหล็กเท่าตาปูเก้ายาวซักฝ่ามือหมุนๆคลายเกลียวออกมาพันๆด้วยเศษผ้าจุ้มน้ำมันขี้โล๊แล้วจุดไฟเผาลุกซะวื้บ ......... วื้บ .. !?----ทำเอาสองครูน้อย-ใหญ่จากกลุ่มโรงเรียนตำบลแถบตีนภู---ใจหายใจคว่ำกุลีกุจอจะหาน้ำหาไม้กวาดมาช่วยกันดับซะวายวุ่นไปโฮ๊ะ ได้ไงเข้าอำเภอมาเดือนหนึ่งนานๆเข้ามาดูเครื่องยนต์ต้นพลังงานของตัวเมือง

ตัวอำเภอแท้ๆเต็มๆอย่างงี้ ได้ไงล่ะมาเจอไฟจะลุกไหม้ท่วมหัวเครื่องต้นกำเนิดไฟฟ้าของทั้งเมืองจังๆอย่างนี้ปล่อยไว้ไม่ได้ โทษประหารเลยนา มึ๊ง !

“ อ๊ะ.... หยอ .... หยอไม่มีไรพวก เย๊น ”

แหนะ................... !?

ดูมัน ... ดูมัน!?

ไฟจะนำโทษประหารมาสู่เราบัดเดี๋ยวดูดู๊ อส.เหงี่ยมพวกกันมันทำใจเย็นโบกไม้โบกมือห้าม ซะยังงั๊น ?

---------------------------------

.........“ อ๊ะ ......เครื่องสะลาเวียมันก้อพรรค์นี้แหละโว้ย ต้องเผาหัวมันให้แดง ก่อนสตาร์ท ”

ท่าน อส.เหงี่ยมผู้ใกล้ชิด-ป.อาวุโส ทำงานเผาหัวเครื่องยนต์แบบนี้ทุกหัวรุ่งยามเช้าแหละ

“ ต้องเผา .... ไม่เผามันอืดไม่ทำงานหมอนี่ ”

“ ………………………………. ”

โฮ๊วววว เชี่ยวชาญจริงเพื่อนตูดูมันทำซะหยั่งก๊ะเครื่องพรรค์นี้เป็นลูกไร่มันนิครูใหญ่ชอบใจงานประเภททันสมัยเครื่องจักร--เครื่องยนต์กลไกอย่างนี้เอามากๆ

..........เข้าอำเภอที ได้พูดคุยก๊ะชิบเอ็นฯ(ตำแหน่งที่ท่านปออาวุโสใช้เรียก อส.เหงี่ยม-ชิปเอนจิเนียริ่ง)มันเป็นเหตุให้เป็นคน...ออโตเมติกซะไม่เบาล่ะ--เมื่อได้ใกล้ชิดกับคนคุมเครื่องเมดอินยูโกสลาเวียตัวนี้ ----และไอ้ที่หมุน .... หมุนอยู่ลื่มๆห้อยเพดานเหนือหัวนี่ก็มันแหละ

ผลิตผลจากฝีไม้ลายมือ อส.เหงี่ยมผู้เก่งฉกรรจ์ สุดเต้ยจริงๆเพื่อนกัน

“ อ๊ะมาแล้ว ได้การครับเด็ดๆอย่างเต้ย ....เชิญครับ ”

ชามอ่างเซรามิคขนาดใหญ่ถูกยกมาวางลงบนโต๊ะไม้หนาเต๊อะต่อหน้าท่านครูใหญ่แลครูกีฬาผู้มาดูแลเลี้ยงดูปูเสื่อฐานว่าจะได้สองขั้นเงินเดือนจากผลการพิจารณาของท่านประธานกลุ่มตำบล...เมื่อปีงบประมาณหน้ามาถึง ตอนนี้คือจีบทางผู้เป็นหัวเรือให้ทราบรหัสยนัยกันก่อนว่า ขอกันนะครับสองขั้นงานนี้ผมขอ เลยเป็นเหตุให้สองครูได้นั่งโซ๊ยกันในร้านหรู....ในเมืองทันสมัยใต้พัดลมปีกกว้างอันสง่าแห่งยุค

“ เฮ๊ยยย เถ้าแก่ลอโว๊ยเอาน้ำเซเว่นอัพ สองขวดโว๊ยไปฝากแม่มันหน่อยว่ะ ”

เข้าเมืองที ต้องมีของดีทันสมัยไปฝากกันอย่างนี้ล่ะ

“ อื้อหืออ ..... มันแซ่บแท้เด้อออ ...จัดจ้านอย่างที่สุดวู๊ยยยมันต้องอย่างงี้สิ ถึงรสถึงชาติแท้ ”

ขณะหยิบช้อนสังกะสีเคลือบเขียวยกซดต้มเปรตปลาไหลใบมะขามอ่อนจากชามใหญ่....ทำเอาท่านประธานกลุ่มพอ อกพอใจเป็นยิ่งนัก

“ อ่ะ ห๊า วู๊ยยย ...... !ได้แรงอกกูแท้ๆมึงเอ๋ย ”

ร้อนซะเหงื่อเม็ดผุดพรายเลย แรงเผ็ดจากเครื่องแกง -- เปรต!

………เรื่องกินเหล้าเหลือง(เหล้าสี)นี่เป็นที่รู้ๆกันในแวดวงล่ะว่าท่านกินแบบ ตบตูด....อย่างสง่างามด้วยมาตรฐานชั้นสูงแห่งแวดวงครูประธานกลุ่มด้วยกัน ท่านกินแบบนัมเบอร์วันอยู่แล้ว ใจเด็ดคอถึง ถึงไหนถึงกัน

……….ที่ถนนเวลาบ่ายคล้อยผู้คนในตลาดต่างพากันเก็บกวาดขยะหยักใย่ใบตองที่เกลื่อนปลิวระไปตามหน้าเรือนร้านรวง

มีประกาศปิดไว้ที่ป้ายกระดานสอนนักเรียน

หน้าศาลอำเภอถึงชาวห้องแถวโรงไม้อันเป็นเขตตลาด ให้ชาวบ้านร้านตลาดแต่ละครัวเรือนช่วยกันคนละไม้คนละมือเก็บกวาดเศษใบไม้ใบตองให้สะอาดดูดี...เป็นผู้มีวัฒนธรรมอย่าลืมเราต้องมีวัฒนธรรม.

ลงชื่อนายพายัพ ...ท่าพระโต

นายอำเภอผู้ประกาศ

.........ตลาดอำเภอชนบท ในสายตาของชาวหมู่บ้านห่างออกไป

สิบ ยิ่สิบกิโลมันคือเมืองอันศิวิไลซ์เย็นลงหน่อยก็หนาวแหละเย็นเยียบเลยต้องรอเวลารถไอ้หัวตัดของพวกชักลากไม้จากป่าสัมปทานฝั่งภูกระแต ...ที่เขาจะชักลากท่อนซุงไปเก็บยังกองหมอนไม้ตำบลหนองขี้ชัน ลงไปทางทิศใต้ซึ่งต้องผ่านหมู่บ้านโคกปูนขาวของสองครูน้อย – ใหญ่คู่นี้อยู่แล้ว -- ทุกประชุมประจำเดือนครูใหญ่ก็ได้อาศัยเจ้ารถหัวตัดคันเก่งคันนี้แหละเข้าเมืองพักนี้...คลาดกันจริงๆรถชักลากหมอนไม้ไม่มาไม่มีก็ม้าไอ้หัวงอนคู่ชีพที่ผูกล่ามไว้สนามหญ้าทุ่งนาของโรงเรียนแหละนำพามา ทางสิบสองโลเวลาม้าหนึ่งชั่วโมง....เวลารถลากซุงสามชั่วโมงขึ้นเพราะทางเป็นหล่มเลนตม วิ่งทีก็หนุนล้อวางดุ้นท่อนหมอนไม้ที ...เสียบแซมเข้าในเลนโคลนตมนั่น แต่สำหรับ

ผู้โดยสารอย่างครูบ้านป่าทั้งคู่แล้วมันคือประสบการณ์เรื่องเล่าผจญภัยที่จะได้นำเหตุขณะอยู่ภายในเคบินหน้ารถขนซุงเก็บจำ......ไปบอกเล่าในห้องเรียน..ให้นักเรียนสดับรับฟังเวลารถยักษ์ขับเคลื่อนบนผิวถนนเลนโคลน เมื่อมองออกไปจากหน้าต่างเห็นล้อสิบแปดล้อมันฟรีปัดขี้เลนฟรีอยู่ฟืดดดดดดดด ..........ฟืดดดดดด---พลันที่ล้อข้างหน้าไม่ยอมตะกุยเดินหน้าไปล้อที่ฟรีแล้วฟรีเล่า....มันก็ปักจมลงเลนไปโดยไวรถที่ขนท่อนซุงอันหนักอึ้งก็เอียงกระเท่เร่โซ่เส้นใหญ่ร้องกรูด ........ กรูด ตรึงรัดมัดท่อนไม้ยักษ์ให้แน่นยิ่งขึ้นแต่สำหรับโซเฟอร์ผู้ช่ำชองประจำรถแล้วย่อมรู้ดีว่าแค่ไหนพอ หรือยังต้องเบิ้ลเหยียบเร่งคันเร่งให้เร่งเครื่องเขยิบเดินหน้าต่อไป แต่หากเกินแรงตะกุยของเครื่องรถจริง....โชเฟอร์ก็ไม่รอช้าแหละโดดโครมลงอ่างขี้โคลนพร้อม

ลากปีกหมอนเศษไม้แหย่.. แยงเข้าหนุนช่วยล้อทันทีแหละ แต่สำหรับครูผู้โดยสารอย่าหวังจะได้ช่วยเลย ไอ้ที่โดด ...... โดดโครมลงน่ะเพราะอยากรู้อยากเห็นว่าโชเฟอร์ท่านทำประการใดก๊ะล้อรถ เท่านั้นแหละ....เพียงขอเปื้อนด้วยคน ..ให้รู้ให้เห็นก๊ะตา การจะหนุนล้อรถที่ปักจมลงเลนตมน่ะต้องคนรู้ใจรู้จังหวะท่าทางงัดง้างกันเวลาทิ้งโครงรถไปข้างหน้ามุมเท่าไหร่...ต้องเร่งเครื่องแรงขนาดไหน คือโชเฟอร์ประจำรถเท่านั้นจะใช้ท่อนไม้สั้นยาวยังไงขนาดไหนอ่านออกรู้เห็นทำได้ เป็นงานรู้กันจนรถขับเคลื่อนผ่านเลนตมไปได้ตลอดรายทางอันแสนสะบักสะบอม มอมแมม

.......ผู้โดยสารสองคนรออยู่วันนี้ ต้มเปรตปลาไหลสูตรของอาเฮียร้าน ล.เลิศรส..ทำเอาสองลูกค้าซดเหล้าเหลืองซะพร่องขวดกลมใหญ่ไปเลย อีกทั้งต้มเปรตปลาไหลอันร้อนแรงนั่นด้วยทำให้เจริญสุราเป็นยิ่งนัก

-----“ น๊าน ไหมล่ะเกือบซะแล้วสิกูไหนน้ำเซเว่นอัพฝากแม่ใหญ่ --- ต้องแม่เล็กด้วยคนไม่งั๊นกูตาย แม่เล็กเอาไรหว่า ...อ๊ะคนสวยคนงามเขาต้องครีมอีมูน ก๊ะแป้งน้ำสมใจนึกโว๊ยย ”

..........แม่ใหญ่ของท่านประธานน่ะเป็นแม่ของลูกๆหกคนชายสี่หญิงสอง ส่วนแม่เล็ก..ให้ลูกสามคนเป็นหญิงทั้งหมดท่านประธานจะสลับกันไปนอนระหว่างสองบ้านวันเว้นวัน.

หิว / ( Hungry )

2008-02-25T20:13:00.004+07:00

25 กุมภาพันธุ์ 2551

0700 น.
โจรชุม หากินฝืดดดดดด ......... !
มันชุมกันจังแหละยังก๊ะยุงมีอาทิ
-----“โจรขี้ลักจัง” คือเจอไรใกล้มือพวกเป็นลักเอาเลย ที่เปิดขวดน้ำอัดลม น้ำจิ้มพิซซ่า โถส้วม ผงชูรส น้ำปลา ข้าวสาร ลูกกุญแจ ผ้าเช็ดตัว กระบะตักฝุ่น ไม้กวาด ถาดถ้วยใส่อาหารหมาแก็งค์พวกนี้ถูกตะครุบตัวยกทีมได้ที่เมืองกระบี่สองเดือนที่แล้ว

-----“โจรซาเล้ง” เที่ยวหางัดๆเอาฝาปิดท่อน้ำที่เป็นเหล็กตามพื้นผิวถนนหมอนี่เจอไรที่เป็นของขายได้ตามร้านขายของเก่ามันเป็นฉุดเอาดึงเอาเหตุเกิดสองเดือนล่วงมาแล้วผ่านไปถนนเส้นไหนมันเป็นจองจ้องไว้ พอพลบค่ำย่ำมืดสงัดคนมันเป็นมาลงมือลากไปแหละจับ ได้คาหนังคาเขา ที่ย่านขายของเก่าแถวปากเกร็ดเมืองนนท์

-----“โจรสับปะรด” สองคู่ผัว – เมีย และอีกหนึ่งคุ่หญิงชาย เมื่อวานนี้พากันไปลักตัดสับปะรดในไร่ชาวบ้านย่านเมืองชลกลางคืนออกไปตัดๆเลือกๆเอาที่สุกกำลังดีก่อนสว่างตีรถเข้าตลาดขายเลย ตำหนวดจับได้คาหนังคาเขาขณะขนหมากนัดขึ้นรถกันพัลวันพัลเก หัวโจกชื่อกิตติ นามสกุลแสบ .... เป็นคนขับรถบรรทุกย่านแถวนั้นแหละ ให้การว่าก็ก๊ะลังรอพรรคพวกอีกกลุ่มมาสมทบแต่พลาดท่าท่านหมาต๋ามาจ๊ะเอ๋ทีมงานซะก่อน..........ขณะเจ้าหน้าที่กรูเข้าจับมีปิ๊คอัพสามคันย่านัดห้าตัน หัวหน้าแก็งค์ให้การต่อว่า ก็มีคนระวังทางให้ขณะลงมือขน คือจ้างไว้ทำงานก็คนเฝ้าไร่ที่นี่แหละ ฮึ่มมมม

-----“โจรขโมยจีวรพระ”เมื่อคืนวานนี้ชุดสบงไตรจีวรพระที่อยู่ในสำรับห่อเป็นชุดๆเพื่อถวายเป็นสังฆทาน มันไปลักเอาเฉยวัดบางบำหรุบางพลัดพระท่านให้การว่า ก่อนหน้ามีหมู่ชายหญิงสามสี่คนพากันสะพายห่อผ้าซิ่นทอมือมาจากแถบอีสานเสนอแลกผ้าถุงผ้าซิ่นกับชุดสบงไตรจีวรใหม่ของวัด แต่พระท่านก็บอกไม่ได้ไม่แลกไม่มีความจำเป็นใดๆที่พระจะใช้ผ้าซิ่นของเพศคฤหัสถ์หญิง เตรียมไว้สำหรับนำไปทอดถวายให้พระให้วัดที่ท่านจะบรรพชา-อุปสมบทหมู่แถวเมืองปากน้ำโพนครสวรรค์ แต่ครั้นหัวรุ่งวันวานชุดสบงไตรจีวรสามสิบสำรับชุดสังฆทานแบบแพ็คสำเร็จรูปห้าสำรับถูกหัวขโมยมันยกไปเกลี้ยงคึ่ก ... !มันพากันมาขนเอาขณะพระออกไปบิณฑบาตหลวงพ่อบอกโจรยังเหลือเว้นไว้ให้อยู่สิบชุด โปลิศก๊ะลังหาตัวพวกวายร้ายกลุ่มนี้อยู่

-----“โจรลักสายไฟ” ที่เมืองนครศรีธรรมราชเมืองคนดีเมื่อวานนี้ ชาวบ้านเจอเข้าสองชายวัยฉกรรจ์กำลังก้มหน้าก้มตาช่วยกันแบบยุ่งขิงนั่งปอกสายไฟฟ้าทั้งใช้มีดน้อยทั้งมือทั้งปากช่วยกันปอก - ออก - ลอก - ออก - เอาแต่ที่เป็นสายโลหะทองแดงไส้ในพากันทำงานอีนุงตุงนังตรงปากทางเข้าหมู่บ้านเขตอำเภอเมืองนครฯตำรวจไทยใจหาญคล้องคอหัวกาโมยคู่นี้มาสอบสวนบอกใช้มอ’ไซค์ตระเวนไปเซอร์เวย์ไว้ก่อนแล้วค่อยลงมือปฏิบัติการ อาชีพที่พากันทำประจำน่ะคือเป็นพนักงานติดตั้งเดินสายไฟฟ้าของบริษัทแห่งหนึ่ง

-----“โจรร้านทอง”นำทองคำแท้มาทำเป็นตะขอ เป็นข้อที่หนึ่งสองสาม แล้วนำไปขายให้ร้านทองคำ เวลาร้านค้ารับซื้อก็จะตรวจเช็คตรงข้อแรก และตะขอแหละ ส่วนข้ออื่นๆปลอมทั้งเพเจอมาแล้วหลายรายร้านทองช้ำใจไปตามๆกัน

อีกโจรคือพวกไปลอกทองคำเปลวที่เคลือบอาบตามวงกบบานกรอบหน้าต่างประตูวัดและโบสถ์ต่างๆมันเจอไรเป็นสีทองๆเป็นขูดเอาลอกเอาโม๊ดดด พวกโจรนอกศาสนา
หมูสันใน ราคากิโลกรัมละ 110 – 120 บาท
ขอบกระด้งงัว ราคากิโลกรัมละ 100 บาท
สันในงัว ราคากิโลกรัมละ 160 – 170 บาท
ไก่ตัว ราคากิโลกรัมละ 55 – 60 บาท
ไข่ไก่เบอร์5(เล็กสุด)ฟองละ 2.30 บาท
ประกาศค่าจ้างขั้นต่ำ กทม. 194 บาท
จังหวัดน่านและพะเยา 144 บาท
ประกาศเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2551

ศตสังวัตสร์ / ( Long life )

2008-02-24T10:18:00.007+07:00

24 กุมภาพันธุ์ 2551

Photo by www.building-muscle101.com/Dumbbell-Exercise-...

0651 น.
เวียนหัวเป็นมืดตื้อในขมองนี่ใครเป็นมั่งหลังเคี่ยวกรำก๊ะงานสมองหนักๆจะอ้วกให้เอ้อออ น่อ !
เปล่ามีไรหรอก ปากนะนั่น?
ฮือออออ
ก็งั๊นๆแหละ อีหยัง ...........
จะได๋พ่อง ............. ไซหลาว ?
แต่ก็เอ้อออน่ะ เปล่ามีไรไม่มีไรซักหน่อย คิดๆดูแล้วคนเราเกิดมาเห็นหน้าพบเจอกระทำกิจกรรมร่วมกันไม่นานนะแล้วตายละลาจากกันไปหลายคนที่ไปแล้ว
-----ไอ้แดงเพราะเพลินในค่ำคืนโดนเชื้อร้ายทางเพศเขมือบกินเอาเพื่อนเหยยย
-----วินัยสับสนในตัวตนตวัดเชือกล่ามงัวผูกล็อกท้ายทอยโดดหยวม ลงต้นไม้ใหญ่ปากทางคนเทียวเข้า - ออกเสร็จเลย
-----หวานนักเรียนขี้อายที่อายมาตั้งแต่เราอยู่ชั้นประถม ก.กาเธอก็อายซะอายหาย บางคนบอกมันหลบไปอยู่ในป่าในภูเขาโน่น ไปอย่างไร้ร่องรอย
-----ท่านมหาบุญมาผู้ค่ำเคร่งในตู้พระไตรปิฎกทวนท่องบทบันทึกอันมีแปดหมื่นสี่พันพระธรรมขันธ์กำหนดให้รู้รึก็ .............เพียรเอาจนเลยเผียดเพนียด ครั้นหันหลังออกจากห้องเก็บตำราศาสนาแต่บัดนั้นยันวันนี้ท่านมหาก็เปลี่ยนสติไปเป็นผู้ไม่มีเบรกพูดไป๊เร่ยยยย สะป๊ะถือครองวัสตราภรณ์อันเป็นอิสระจากองค์กรใดๆโดยประการทั้งมวล
“ ฮือออออออ เวลาของโลกย์เท่านี้ ---- มี
เวลาของมหาจักรวาล ---- ไม่มี ”
ท่านมหาหลุดปากคำพูดออกมาเฉยๆแหละบางเสี้ยวจังหวะที่อยากพูดขณะช่วยงานหาบน้ำรดแปลงผักใพ้เพื่อนบ้าน

ยามเช้า ในท่ามกลางหมู่ผู้คนที่ออกกำลังกายกันอลวน เต็มไปในสวนสาธารณะของเมืองใหญ่
“ ตื่นเลยนี่ตีสี่นิดๆแล้ววิ่งราวสี่โล.......
ผมเดิน -- วิ่ง -- ว่ายน้ำจงกรม .... คุมสติความคิดไม่ให้ฟุ้งซ่านจะทำไร สี่ห้าวันในหนึ่งสัปดาห์ไปที่ไหนก็แล้วแต่ต้องออก ต้องทำครับไม่น้อยกว่าหนึ่งชั่วโมง ผมทำหยั่งงี้มาสี่สิบกว่าปีที่แล้วกาแฟผมงดเด็ดขาด อย่างที่ประจำก็ผลไม้ไทยครับทุกชนิดผลไม้ผมทาน ”

ท่านผู้อาวุโสผู้วัยแปดสิบสองปีครึ่ง---อดีต
“ ประธานชมรมอยู่ร้อยปีชีวีมีสุข ”
ท่านกระฉับกระเฉงในชุดนักกีฬากุงเกงขาสั้นให้การ
“ แต่ละวันผมจะทานเน้นไปที่พืชผักผลไม้เท่านั้น --- ถ้าเป็นข้าวก็ข้าวซ้อมมือครับ ”

เห็นท่านว่าร้อยยิ่สิบปีน่าจะอยู่ได้สบายๆกับการประพฤติปฏิบัติตนตัวแบบนี้ ท่านเน้นผลไม้จากแผ่นดินประเทศ -- ปลอดสารพิษ
“ อารมณ์ก็ต้องทำอย่าเครียด --- ดูอย่างคนบ้าสิครับสังเกตให้ดีเราจะพบคนบ้าเป็นโรคภัยไข้เจ็บน้อย -- เมื่อเครียดระบบร่างกายสวิทชิ่งต่างๆมันรวนไปหมดครับอย่าเครียดอย่าขมวดเกลียวครับ ”

ท่านฝากมายังหนุ่มๆสาวๆแห่งยุคสมัยให้ใช้ชีวิตอย่างถูกทาง ยาเคมีใดๆวิตามินไม่ต้องเอาอาหารนี่แหละเป็นยาครับ
-----วันนี้ข้อมูลคนจะอยู่ในร่างกายตนตัวร้อยปีกำลังถูกบันทึกอยู่ --โดยคุณหมอผู้จดบันทึกกับวันเวลา ที่เปลี่ยนไปด้วยตัวท่านเอง

ตูเหวยยย / ( Me )

2008-02-19T23:03:00.001+07:00

19 กุมภาพันธุ์ 2551

1700 น.
ตัวต้อง ................... ทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้เยอะๆนะนู๋
เป็นขัดๆอยู่ ยังไง ............... ?สร้อยลงท้ายว่านู๋ถ้าเมื่อสิบห้า ปีนั่น เป็นเรื่องที่ปรกติคุ้นเคย
แต่วันนี้ยังไง เราก็ไม่รู้จักกัน?
กระแสชีวิตผู้คนที่ผันผวนเดินไปในเส้นทางที่หลากหลาย ไปตามแต่ละเส้นทางของแต่ละผู้คน
ผิดบ้างถูกบ้าง เข้มแข็งอ่อนแอ ปวดฟัน ผมแซมงา
เพราะเรายังเปราะบาง
แต่สิ่งที่ประสบพบเจอมาด้วยตัวของตัวเองทำให้หวลคิด นี่คิดไปเขียนไปนะ ตามประสาคนไร้ราก เหออๆ
ทำไมเหรอ? ช่างเหอะเพื่อน
แล้วมันจะพิสูจน์เรา

กึ่ม / ( Express mail )

2008-02-18T12:39:00.004+07:00

18 กุมภาพันธุ์ 2551

1039 น.
เฮ๊ยยยย .......!
ครับ มีรายงานข่าว เหตุด่วน
นานทีดีดัก จะโทรหากันที เพราะเบอร์โทร.คนยุคนี้เปลี่ยนกันไปเรื่อยตามโปรโมชั่นของผู้ชวนซื้อ ขณะมีเสียงสัญญาณโทร.เข้าได้ความว่าผู้โทร.น่ะคือกึ่มผู้กุมความลับของท้องถิ่นชนบท

.............. ?
เจอตัว แล้ววววว
ใผ๋?
‘จารย์ หล่าย ......... ‘จารย์ หล่าย
ฮื๊ยยยยยยยยยย ตัวเป็นๆเหรอ ?
ครับ สดๆเลยจับมือกันมีเนื้อมีหนังแหละ
โฮ๊ววววววววววว เมื่อไหร่ ?
'จารย์ หล่ายนี่มันก็เป็นคนไป ...................... ไปมันซะทุกที่ ทุกทาง ทุกทิศอีกคน
ในยุคสังคมแตกม่าง ! ชนบทเหือดแห้งท้องทุ่งเวิ้งแล้ง ผู้คนชนบทบ้านนอกแตกรวงรังเป็นมดแดงรังร้าง
ฮื๊ยยยยยยยยยย มันอย่ไหน?
อ้ออออ ผมสัมภาษณ์แล้วได้เรื่องแล้วมีที่ทาง ที่อยู่เป็นหลักแหล่ง.
ข่าวสารจาก กึ่มนายไปรษณีย์ ผู้รู้เห็นเหตุการณ์ทางงานสารบรรณต่อทุกครอบครัวของชนบทบ้านนา ยามสังคมผุพัง หมอนี่จะตะลอนๆไปกับมอ’ไซค์คู่ชีพไปส่งงานเอกสารสาระบบบัญน้ำบัญชีใบส่งเงิน – ใบทวงหนี้ ใบสุข – ทุกข์ – เศร้า ทุกชนิดของงานสื่อสารที่เป็นลายลักษ์อักษรหนังสือ สำหรับหมู่ชนพี่น้องผองหมู่ชาวชนบททุกครัวเรือนในเขตโซนนำส่งไปรษณีย์แห่งเขา

บอกตัวมาซิมันสิงสถิตอยู่แถวไหน?
อ้อ ทำงานออฟฟิซแล้วประจำสำนักงาน บอกนั่งเล็งอยู่
ไรเล็งไรของมัน?
สาวๆ ออฟฟิซครับ
โฮ๊ววววววว มีรักเหรอ มีด้วยเหรอ?
ไม่รู้ แกให้การผมว่างั้นบอกเล็งๆอยู่แหละ
คำให้การกึ่มผู้ไปรษณีย์ตำบล อดีตนายช่างเชื่อมงานโครงสร้างที่หลังจากเบื่องานเล่นกับกระแสไฟฟ้าแรงสูงที่อาร์ค ฟื้ดดดดดด .......... ฟื้ดดดดดดดด จนแสบจนไหม้แสงหูแสงตา แล้วก็เลยไปสมัครเป็นนายไปรษณีย์เอกชนตำบลบ้านเกิด โชคเข้าข้างหนึ่งตำบลมีหนึ่งไปรษณีย์นายกึ่มได้เป็นผู้ทำงานส่งสารให้ชุมชนของเขา
ฮื๊ยยยยย เบอร์โทร.เอาเบอร์โทร.มันมา?
อ้อได้เลยครับได้เลย ผมจดไว้เรียบร้อยแล้วนี่ได้เลยครับ ---- จดนะ
ฮือออออ ว่ามาเบอร์
กึ่มไปรษณีย์หมอนี่เวลาได้คุยมักจะชวนคุยซะจนเมื่อย ต้องรีบคุยวู๊ยยยยยยยย โปรโมชั่นไม่มีแล้วค่าโทรมันกินเอ๊ากินเอา
จดนะ 087107xxxx นี่แหละตรงตัวเล๊ย
อ๋าร์ – เช่ วู๊ยยยยยได้การ เจอมันซะหน่อย
อ๊ออออ ข่าวดีครับ ............ ข่าวดีหรือไม่ดีล่ะ?
อ๊ะ .......... มีเรื่องพิเศษนิดหน่อย ------ ถึงพิเศษแหงๆ
........................ ?
แบบคนเฒ่าไปขอสาวน่ะครับ.
น๊าน หมัยล่ะขอสาว ก็คือมีพ่อล่ามแม่ล่ามไปขึ้นเรือนของฝ่ายสาวที่หมายปองมั่นอกมั่นใจกันว่าเธอนางนั้นสมควรจะเป็นเมียแหละ
เฮ๊ยยยยยยยยเอาล่ะวู๊ยยยยย งานยักษ์แหละทีนี้ !
คุณหมออนามัยตำบลแต่งก๊ะนายไปรษณีย์ตำบล อืออดี เห็นดีด้วย
แต่ ไม่ใช่อย่างที่เข้าใจนะครับ
อ๊ะ ............. ยังไง?
สองปีกว่าๆที่ผ่านมาเคยคุยกันบอกเรื่องหมออนามัยเธอก็คลานขึ้นคานหามมาอยู่เป็นนานหลายนานอายุอานามพอๆกันก๊ะกึ่มแหละ จนมือไม้เหี่ยว
ตอนนั้นผู้กึ่มเราได้เทียวไปเทียวมาหาเอกสารทาง ปณ.ไปส่งแล้วส่งเล่า ซึ่งก็เป็นทางกลายๆว่ารู้กันจองไว้ ทำนองนั้น
ยังไงวู๊ยยยยย ........... ใผ๋ ----- ถ้าไม่ใช่หมอผดุงครรภ์?
อ้อ ก๊ะลังจะจบครับ ----- คุยกันแล้ว
ปั๊ดดดดดดด ติ๊ โท๊วววววววว !
เหออ ๆครับ คุยกันปีกว่าๆครับเลือกเขาแหละ รอเรียนจบครับ
โฮ๊ววววววว ฮง ......... เป็น งง?คำให้การชัดๆกึ่มบอกฝ่ายหมออนามัยก็ดีอยู่หรอกไม่มีข้อเสีย ฝ่ายน้องผู้ที่บอกเรียนจะจบอยู่นั่นก็ดี อ้าวววววววว แล้วไง
น้องผู้ที่ปักใจมั่นหมายดีเพิ่มขึ้นอีก
ตรงอายุน้อยกว่า และเป็นคนใส่ใจผมน่ะครับ
อือออ ................. ?

ฟ้าครึ้ม / ( Surly )

2008-02-17T08:31:00.020+07:00

16 กุมภาพันธุ์ 2551

2208 น.
ให้ตายสิโรบิ้น ! ตูข้าซื้อ 064 แต่มันดันไปโผล่เป็น 054 โฮ๊ะกรรม เหออๆคนที่วีนสุดๆน่ะคือท่านเจ้าแม่หวย ป้าน้อยศรีสุวรรณแหละ ป้าแกได้มาจากเบอร์ กท.ทะเบียนรถคนคลอดบุตรน่ะ ............ ฮืออออ
“ เอาใหม่ ......... เอาใหม่ งวดหน้า ”
เหออๆ แหนะมีปลอบใจกันด้วย
คนซื้อเจ้าประจำนี่ท่านก็เล่นกันจั๊งแหละ สำคัญคือชอบซื้อชอบเสี่ยง ซึ่งก็ซื้อตามที่ท่านแจ้งบอกตัวเด็ดมา
เพราะข้อถนอมน้ำใจผู้ที่นับถือกัน ฐานท่านเป็นผู้ใหญ่อยากให้ผู้น้อยมีเงินมีทองกับชาวบ้านท่าน เหออๆกราบจริงๆข้อนี้มองไม่เห็นแววเลยอ่ะ คุณป้าเอ๋ย
จุ๊ ๆ อย่าเอ็ดไปเดี๋ยวป้าแกได้ยิน !

มีตลาดนัดหน้าสี่แยกอำเภอนี่ทุกเย็นวันเสาร์และวันอังคาร
คน(บางคน)ลอกทององค์พระ
ชาวบ้านเสื้อเขียวเสื้อแดง(บางกลุ่ม)ยกพวกตะลุมบอนกัน
ตร.ตชด.(บางกลุ่ม)จับคนไปทรมานรีดเอาทรัพย์เขา
โฆษก(บางคน)ถูกตราหน้าว่าเป็นคนสับสนทางเพศ
ความตาย(บางชนิด)สำหรับคนบางคน ขึ้นสวรรค์
เย็นนี้ตูข้างดกิจกรรมเคลื่อนไหวนอนแบบ เซ็ทตัวหมกตัวอยู่ในห้องนอนกับการอ่าน – ดู
เพลินๆไปจนหลับ

17 กุมภาพันธุ์ 2551

0754 น.
ท้องฟ้าพักนี้ ช่วงเวลานี้ท่านจะเป็นไข้บ่อยๆอย่างเช้านี้เป็นอึมครึมไม่พูดไม่จาอีกแล้ว โทนใบไม้สีเขียวยังระบัดใบเขี๊ยวนิ่งสงบจากพื้นยันยอดทิวไม้ เช้านี้มีเสียงนกกระปูดด้วย

" ปู๊ด ดด .....ปูดดด ๆ ๆ
ปู๊ด ดด .....ปูดดด ๆ ๆ
(นกกระปูดตาแดงน้ำแห้งก็ตาย)
(นกกระปูดตาแดงน้ำแห้งก็ตาย)
.น้ำ ลง น้ำลงเมื่อเดือน ยี่
.น้ำลง ปีนี้ .อก ของพี่กลัดหนอง
.พอน้ำลง นกกระปูด มันร้อง
.พอน้ำลง นกกระปูด มันร้อง .
.น้ำแห้งขอดถึงก้นคลอง มองเห็นปลา ติดตม
.น้ำ ลง พี่ลุยน้ำเพียงน่อง
.น้ำลง นกร้อง อกพี่ต้อง ขื่นขม
.คำสัญญา มาแปรเปลี่ยน เลิกล้ม
.พี่ต้องเงียบเหงาเศร้าตรม
.ซมเหมือนนก กระปูดมันร้อง "

น้ำลงนกร้อง ขับร้องโดย พรไพร เพชรดำเนินจากภาพยนตร์เรื่องมนต์รักลูกทุ่งมิตร ชัยบัญชา+เพชรา เชาวราฎร์
คลิ๊กฟังเพลง: http://www.wherearepop.com/members/qoq/MonRakLookTungOst6.SWF
อีตรงเสียง ปู๊ด ดด .....ปูดดด ๆ ๆ ......... ปู๊ด ดด .....ปูดดด ๆ ๆ
นั่นน่ะคือเสียงท่านผู้แต่งเพลงนี้ครูไพบูลย์ บุตรขัน
ผู้เกรียงไกรในวงการนักแต่งเพลงครั้งอดีต

0900 น.
แดดแจ่ม สว่างจ้าเย๊ยยย สาดอาบไล้เข้ามาทางด้านหน้าอาคารสำนักงานนี่
แหนะ ม่ายรู๊ ......... ม่ายรู๊นะ?
นกอีเอี้ยงสองตัวผัว – เมียบินแว๊บเข้ามาพากันเกาะซี่กรงเหล็กที่ครอบบานหน้าต่างห้อง
ซึ่งอีกชั้นถัดจากกรงเหล็กในห้องนี่มีกรอบบานกระจกสีชาเลื่อนปิด – เปิดรับลมได้
นกเลยมะเห็นคนอยู่ ทั้งคู่เกาะเหนี่ยวจับซี่เหล็กเคียงข้างจูบปากกันจู๋จี๋ดู๋ดี๋ ได้แต่ดูแหละ
เปิดซะดี ไหม๊ ?
เปิด – ไม่เปิด .......... อ๊ะไม่ดีกว่าอย่ารบกวนสรรพชีวิตด้วยกันเลย
มันมาจูบปากกันให้เห็นแล้วมันก็โผบินจากไปตามวิถีของนกเอี้ยง

ตูข้าว่า(คนเดียวนะ) ดวงอาทิตย์ท่านไม่ได้ขึ้นทางทิศตะวันออกตรงๆหรอกเช้านี้
ท่านโผล่มาของท่านทางทิศตะวันออก เฉียงๆไปทางใต้แหละ
ก็ดูสิสาดแนวร่มเงาไม้ที่พาดทับลงผิวถนนที่พุ่งเข้ามาหน้าอาคารสำนักงานนั่น ร่มเงามันบอกว่าท่านมาทางนั้น แสงแจ่มแต่นิ่งสงบ เจ้าไก่แจ้ตัวเท่ากำปั้นนี่แถกปีกกางอกออก ทำอาการ แถๆ .......... แถ ... แถ จะปี้ตัวเมียอยู่เรื่อย ฝ่ายพวกตัวเมียก็ท่าจะให้ทียอบตัวหมอบตน ชี้ชันก้นมาดี๊ มาดิ๊อยู่ในที แล้วเจ้าไก่แจ้ก็โก่งคออันสง่างามของมันขันอยู่ เกี๊ยกๆ ..... เกี๊ยกๆ

ถนนที่พุ่งตรงเข้ามายังหน้าอาคารสำนักงานเรานี่ ดูงามเหมาะดีในท่ามกลางแวดล้อมดงป่าไม้ยืนต้นขนาดกลาง โดยส่วนใหญ่จะเป็นป่าสะแกเป็นหลักมากว่าเพื่อน
แนวทิวไม้ถูกตัดแต่งเก็บกิ่งก้าน ให้เป็นแถวเป็นแนวตามแนวตรงของเส้นถนนที่พุ่งเข้ามายังหน้าสำนักงาน เรื่องนี้ยกให้ท่านพี่จ่ากู๋ผู้เชี่ยวชาญทางเทคโนโลยีภูมิทัศน์ – แวดล้อม ผู้ช่างประดิษฐ์ประดอยไปซะทุกเรื่อง

เอ้อออ พูดถึงพี่จ่านี่เมื่อสามวันก่อนพี่แกมาตะโกนบอก
“ …….. พี่ไปบริจาคสิ่งของให้น้องๆ นักเรียนก่อนนะ ”
อ๊ะ ........... อาเฮียเรา ไรนั่น?
ขวดกาแฟทรงแปดเหลี่ยมสวยๆที่อาเฮียซื้อมาเป็นแพ็คดื่มประจำวันน่ะ พี่ท่านนำมาล้างๆให้สะอาดคว่ำไว้แล้วก็เปิดขวดน้ำปลาอย่างดีพิเศษแบ่งเทใส่แต่ละขวดกาแฟเล็กๆ(ขวดละร้อยกว่าซีซี) ปิดผนึกฝาแบบฟล็อบปี้ซะให้แน่น แบ่งใส่ๆเอ้านับจัดเรียงลงไว้ในถาดโฟมนั่นนับได้สิบกว่าขวดที่อาเฮียจัดแบ่งไว้
โฮ๊ะ ......... คุณพี่?
“ เฮอะ เหอะนี่ที่โรงเรียนหนูๆใกล้ๆนี่ ”
อาเฮียแกไปในชุดเต็มพิกัดนักรบแรงเย่อร์ หมวกแก็ปสีดำปักตราสัญลักษณ์ประจำหน่วยฉกาจฉกรรจ์ ดึงแก็ปลิ้นหมวกลงมาปิดๆปัดลงเอียงขวา แกส่งยิ้มให้สองขยักแล้วเดินกรงประคองถาดโฟมหมู่ขวดน้ำปลาไปสตาร์ทรถเขียวปื้อ รุ่นสงครามเดียนเบียนฟู
ปรื้น ......... ปรื๊นนนนนนน ๆ
ไปแล่วววววว

ที่ รร.ชั้นประถมศึกษาในภาคอาหารกลางวันคุณครู ได้แจ้งบอก
“ อ้าวนี่ใครจืดดดด ใครจางใครต้องการเพิ่มน้ำปลานะนี่เล๊ย น้ำปลาขวดเล็กผู้ใหญ่ใจดีแถวๆนี้ท่านนำมามอบบำรุงพวกเรา ”
แต่อย่าพากันเค็ม มากนักนะ !

1530 น.
อยู่ไหนครับคุณลุง ?
ขาประจำกันคนเคยค้าม้าเคยขี่ ก๊ะคุณลุงวิเชียรบ้านหนองกระทุ้ม ตำบลหนองพลับ
“ อ๋อ อยู่หนองพลับครับ ”
อ๊ะ ......... แล้วผมจะกลับยังไงเล่า
เป็นฮงๆ ............. ตูข้าก็เพิ่งอาบน้ำสร็จใหม่ๆแต่งเนื้อตัวอยู่คิดได้ เลยกดโทร.
ไปหาลุงผู้ขาประจำท่านสารถีผู้ใจเย็นเพื่อนำส่งสู่เป้าหมายคิวรถอย่างปลอดภัย

“ แล้วอยู่ไหนล่ะเนี่ยะ ? ”
ฮง ............. เป็น งง ก็คนเคยๆอ่ะคุณลุง
..................?แกท่าจะกรองประมวลผลในหน่วยประมวลผลกลางขมอง เมื่อยินเสียงตูข้าผู้เป็นลูกค้าผู้ชอบใจกัน?
“ อ๊อออออ ใจ .............. ”
เย๊น .............. !
“ บึดเดี๋ยวใจ ----- ผมออกไปตอนนี้แหละรถยังไม่หมดหรอก ”
ฮือออ รถมันไม่หมด แต่ใจคนมันพอเข้าเกียร์แล้ว มันกระโดด ย๊วม ! เลยนาลุงนา?
ผมแต่งตัวแล้วนะครับลุง?
เสื้อยืดกางเกงชาวนาพร้อมเกิบคีบ เหออ ๆ
“ เดี๋ยวจะรอหรือเปล่า ผมจะออกหนองพลับเดี๋ยวนี้ ประมาณชั่วโมงแหละไปถึง ”
เอาดิ๊รอ อยู่แล้วพวกเดียวกัน
รอได้ถึงไหนถึงกันอยู่แล้ว

“ รอผมรอคุณทุกเวลาแม้วันเดือนจะนานช้า
อย่างไรผมไม่แปรผันความหวังไม่มีถึงนานเป็นปีเลยนั่น
แม้ใจคุณจะเปลี่ยนผัน ผมนั้นก็ไม่เปลี่ยนแปร
รอผมรอคุณได้จริงๆ แม้ว่าคุณจะทอดทิ้งผมไปอย่างไม่แยแส
ไปสุขกับใครไปเป็นของใครกันแน่
แม้ใจผมจะช้ำเป็นแผลยังแน่รอคุณกลับมา
อ้อมแขนจะรอวันคุณกลับ
จะจูบรับแก้มของคุณที่ค่า
……………….. ”
รอทุกเวลา ขับร้องโดย สญ.สญ.

อบอ้าว / ( Stuffy )

2008-02-15T09:13:00.007+07:00

15 กุมภาพันธุ์ 2551

0755 น.
นั่งเช็คข่าวหน้าจอทีวี
“ ทำไมล่ะศิลปินเพื่อชีวิตจะรวยไม่ได้เหรอ ? ”
คำตอบของคุณแอ๊ด คาราบาวต่อกรณีที่มีข่าวว่าจะโอนขายหุ้นเครื่องดื่ม คาราบาวแดง
มูลค่าเฉียดพันล้านบาท แต่ขณะเขียนเช้าวันนี้ยังอยู่ในขั้นตอนการเจรจากันกับเจ้าสัว
ผู้จะซื้ออยู่ เอาน่ะขอให้รวยครับแต่เห็นเฮียแอ๊ดเปรยๆเอาก๊ะเพื่อนๆนักข่าวว่า
เงินที่ได้จะปันส่วนหนึ่งไปทำงานให้กับระบบการศึกษา การสื่อสาร อะไรเทือกนั้น
อือ ............. เอาเฮียเอาได้ตัวได้เพื่อนเน๊อะ
ท้องฟ้าชั้นสูงขึ้นไปเหนือย่านหัวหิน – ปราณบุรี เป็นมืดครื๊มอึมครึมยังก๊ะมันหนักก้อนน้ำโอน .......... โยน ........... โยน จะตกมิตกแหล่อยู่นั่นสายฝนนกอีเอี้ยงบินกันแซ๊วว
ส่งเสียงดีใจ๊ดีใจเป็นฝูงๆตามราวสายไฟฟ้าแรงสูง ลมไม่กระเพื่อมเอาเลยอ่ะ
อบอ้าวเหนียวตัว

ใฝ๋ นิ ?
บ่ฮู้
เหอออ ๆ มีปาก อยู่ บ่ ?
คนเด้อ
............ บ่ เกือบเหยียบไป แล่ววว !
แตวววววว
แตวว ๆ .......... แตวๆๆ
น้องแก้วเจ้าลืมพี่ลง
ลืมพี่แล้วหรือแก้วตาโฉมยงค์
เคยไปขุดปูท่งเสียงเขียดร้องอยู่นา
ปูหนีบน้องพี่เป็นคนเอาออก
ทั้งขาในขานอกเรายังออกพร้อมกัน ............
อืม
ลวดลายนะ ..... ลวดลายทุกวันนี้
เล่นสี เล่นแสง?
ก็อปจาคนอื่นอ่ะนะ อิ อิ
หนาวป่ะ บ้านตัว?
หนาวมั๊กๆๆเลย
ฮือออ เอา มาเล๊ยยยย
อ้าวววว เอาไรหวา ?
เข่า จี่
อ้อ .......... ทาไข่ .... จี่ฮ้อนๆแซบดีเด้อ
เอามาเลย
แซ่บ ดี๋

1900 น.
นั่งเมื่อย ทราบดีเพราะภาวการณ์ออกแรงใช้พลังงานหนัก สองวันติดๆกัน
เป็นหนืดด ๆตามข้อต่อโดยเฉพาะข้อแขน – หัวไหล่ – ข้อเท้า – ข้อขา
เป็นหนืดๆรู้สึกต้องให้มันพักตัวหน่อย ใจน่ะมันสู้แม้บัดเดี๋ยวนี้ลุกขึ้นไหว ...........
ยังไหวบอกตัวเอง แต่ก็นั่นแหละย่อมรู้สภาพตนตัวแห่งตัวเองดี
คนเราพอจะพักได้ก็พักบ้างเฮอะที่รัก เหออๆนั่นดิ๊เน๊อะ?

“ หยั่งเงี๊ยะ .... แยกออกขาย หมูตัวขายได้ราคาอยู่สองอย่างคือเนื้อ กับส่วนหมูสองชั้น
วันนี้โลนึงร้อยกว่าบาทจริง แต่ของขาดทุน
ทุนเรามันมาแยะ ของเสียหายเยอะ!
ขายร้อยยิ่สิบบาทถัวก๊ะค่าโสหุ้ยไม่พอเลยค่ะ แต่ละวัน แต่ละเดือน
ไส้ใหญ่โลสี่สิบบาทยังขายไม่ออกเล๊ย ปอดลูกนึงโลนิดๆขายยิ่สิบบาท
ทุนมาเจ็ดสิบสองบาทเห็นๆแล้วคือขาดทุน ”
ฮือออออ ...........
“ กระดูกซุปเหมือนกัน
กระดูกต้มน้ำแกงง่ะโลนึงสามสิบห้า ทุนเรามาเจ็ดสิบห้าแล้วไง ? ”
.......................
.......................

“ เนี่ยะ เค๊ามาซื้อกัน ผู้ซื้อคนงานก่อสร้างน่าเห็นใจนะค่าแรงวันนึงร้อยกว่าบาท
มาเจอหมูโลนึง .........น็อคไปเลยอ่ะไม่มีเงินซื้อข้าวสารแล่วววว อ่ะ!
จริงนะนี่ แย่มาก ... มากเลย
ยอดขายของแม่ค้าเหรอคะบอกเลยขาดทุน
ทองหยองมีกี่บาท กี่บาทไปจำนำมาแยะแล๊ววววว มาตุ๊ก๊ะหมู เฮอะๆดูดิ๊ใครเค๊าว่าหมูกินรำ ?
ไม่กินแล๊ววว หมูกินทองแล้วเวลานี้เหออ ๆ
เอาทองนี่แหละหมื่นสี่หมื่นห้าจำนำมาตุ๊ให้หมู
เพื่อความอยู่รอด ”
แม่ค้าเจ้าเนื้อหน้าอูมตะหมูกปลอมยกอีโต้สามเหลี่ยมทรงป้าน สับซี่โครงหมูโฉ๊ะ .... โฉ๊ะ โฉ๊ะ โฉ๊ะ !
โฮ๊ะ ! ถอยๆพวกเรา

ค่ะต่อไปนี้เป็นราคาของเนื้อสัตว์นะคะหมูสันในเนี่ยะราคาประมาณ
ร้อยสิบถึงร้อยยิ่สิบบาทต่อกิโลกรัมแล้วนะคะ ค่ะทางด้านไก่เป็นตัวนะคะอยู่ที่ห้าสิบห้าถึงหกสิบบาทต่อกิโลกรัมค่ะวันนี้ถือว่าเขยิบขึ้นมาอีกนะคะ
อ้าวมาดูผลไม้ค่ะฝรั่งแป้นสีทองราคาสิบสองถึงสิบสี่บาทต่อกิโลกรัมค่ะ แคนตาลูปค่ะ อืมมม ...... แคนตาลูปพี่อ๊ะช๊อบ อิอิกิโลกรัมละยิ่สิบสามบาทถึงยิ่สิบสี่บาทค่ะ
โห...........
ผักกาดขาวปลีค่ะยิ่สิบห้าถึงสามสิบบาทค่ะ แล้วก็ฟักทองเกษตรใหญ่ค่ะกิโลละยิ่สิบบาทค่ะ
แหมสังเกตมั๊ยคะผักกาดเนี่ยะนะคะ ช่วงสัปดาห์เดียวผ่านไปหลังตรุษจีนนะคะอยู่ที่โลละสิบห้าบาท พอมาวันนี้ขึ้นมาเป็นยิ่สิบกว่าสามสิบ !อื้อหืออออออ ......... ทางเกษตรกรบอกว่าเป็นช่วงที่ควบคุมดินฟ้าอากาศไม่ได้ เลย ............ ก็ทำให้ช่วงนี้ผักออกสู่ตลาดน้อยลง น่ะค่ะ

“ ไตรรงค์ธงไทยปลิวไสวสวยงามสง่า
สีแดงนั้นหมายถึงชาติ สีขาวศาสนา
น้ำเงินหมายว่า น้ำเงินหมายว่า
พระมหากษัตริย์ไทย พระมหากษัตริย์ไทย ”
หนึ่งในจำนวนหลายๆเพลงที่พวกลูกเสือชาวบ้านร้องกันอย่างติดปากติดคอ ผุกพันอาลัยอาวรณ์กันยิ่งนักเผ่าไทยในยุคที่ภัยคุกคามชาติประเทศอย่างเอกอุ ใหญ่ยิ่งที่สุดคือลัทธิคอมมะนิด ( Communism )
กิจการลูกเสือชาวบ้านรวมหมู่คนในแผ่นดินได้ดีนักแล

ใจไทย / ( Safe sex )

2008-02-14T23:53:00.014+07:00

14 กุมภาพันธ์ 2551

2200 น.
ผมเป็นเพียงผู้ชายไทยคนหนึ่งเท่านั้นครับ !
เพราะเป็นวันวาเลนไทน์ อันเป็นสัญลักษณ์ของเรื่องความรักของประเพณี
ทางฝรั่งท่าน ด้วยอิทธิพลของฝรั่งตะวันตกที่มีต่อแผ่นดินประเทศไทย
อย่างเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์มาโดยตลอด เลยทำเอาวันนี้ทางการฝ่ายผู้ใหญ่ของ
บ้านเมืองต้องเร่งรัดกำชับกันนักกำชับกันเข้มว่าให้สอดส่องระมัดระวังพวก
ขบวนการเด็กเยาวชนที่จะออกมาฉลองเทศกาลรักกันวันเดียว
ตรวจเข้มไปทั่วทุกเขตย่านตามตรอกซอกซอย โรงแรม ม่านรูด สถานที่ลับตา
มืดๆ ค่ำๆ ให้ออกไปตรวจช่วยกันในหมู่ผู้ปฏิบัติงานฝ่ายที่มีบทบาทหน้าที่
รับผิดชอบออกไป ตรวจตรากำราบหมู่เด็กผู้เตลิดไปตามค่าความนิยมของ
ชาติฝรั่งมังค่าท่าน นัยยะสำคัญก็คือกลัวพวกน้องๆหนูๆ จะถลำลึกกันไปกับการ
เสียเนื้อเสียตัวแบบหมดค่าสิ้นราคาขาดไร้ศักดิ์ศรีความเป็นคนในวัฒนธรรมไทย
ของเรานั่นล่ะ น้องๆเอ๋ยข้อนี้ผู้เขียนก็เห็นด้วยอยู่ เรื่องรักนวลสงวนตัวของน้องๆ
ฝ่ายหญิงไทยเรา เห็นด้วยครับ

------เพราะการสื่อข่าว ส่งสารถึงกันและกันในโลก พ.ศ. ปัจจุบันนี้มันถึงกันทันที
ดังนั้นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่จุดหนึ่งของแต่ละประเทศ ก็ส่งผลโดยตรงถึงผู้รับอีก
มุมหนึ่งของอีกฝั่งซีกโลกทันทีในนาทีนั้น ก็ไม่ว่าน้องๆล่ะหากรักชอบในแฟชั่นของ
กลุ่มวัฒนธรรมหนึ่งที่จะนำมาปรับใช้ต่อสิ่งที่ตนตัวน้องๆนิยมว่าเก๋ เท่ห์ เริ่ดระเบิดดี
แต่ประเพณีรักกันต้องเอากันให้กัน ทั้งกายและรสสวาทนี่ มันหมดราคานาน้องนา
ไม่รู้ล่ะพูดยังงี้มันออกจะกินใจกัน แม้ใครก็เหอะ แต่อย่าลืม! ถ้าน้องอายุต่ำกว่า
สิบแปดปีไม่เหมาะโดยประการทั้งปวง ในแผ่นดินประเทศไทยของเราที่ฝ่ายหญิง
จะเสียสาวพ่อแม่เป็นทุกข์แล้วครับ นี่พูดกันอย่างวัฒนธรรมไทยนะครับ ย้ำว่า
วัฒนธรรมไทย แต่ถ้าไม่ถือกัน ก็หวานหมูไอ้หนุ่มล่ะครับไม่รู้อีกแหละนะว่าเรา
พูดกันเฉพาะเรื่องแคบๆแค่เรื่องต่อหน้าหรือเปล่า ? โดยไม่มองถึงระบบโครงสร้าง
ภาพรวมกระแสอันหลั่งไหลของสังคมโลก ที่หลับไม่เป็นปิดกันไม่มิด แต่ถึงจะยังไง
ก็ตามนี่แผ่นดินไทย สังคมไทยตัวตนไทย ดังนั้นก็คือเรื่องของทุกคนเพราะทุกคนเป็น
ผู้มีส่วนต่อสังคมแผ่นดิน
------คืนนี้ผู้ใหญ่ส่วนหนึ่งทำถูกแล้วแม้จะแค่คืนนี้คืนเดียว แต่ขอบอกคืนวันต่อๆไป
ผู้ใหญ่ทุกคน พ่อแม่ปู่ย่าตายายลุงป้าน้าอา ครูอาจารย์ พระนักบวชต้องช่วยกันให้
คงไว้ ซึ่งวัฒนธรรมอันเหมาะควรของชาติเรา

------เห็นท่านผู้หญิงคนดังออกทีวีในสภาพสูงอายุแล้ว โครงเค้าใบหน้าของท่านเป็นยังก๊ะ
อดีตคนเคยมีชีวิต ......... ที่เคยเป็นสาวเมื่อภพที่แล้ว......... เป็นหัวกะโหลกหุ้มหนังโกร๋นๆ
หนังตาเป็นหลับปิดลูกนัยน์ตาไม่ได้---ปิดไม่มิดลูกกะตา ดูเหมือนท่านยิ้ม---ตาลอยค้างอยู่นั่น
------------------------------------- ?
ลูกผู้หญิงรุ่นต่อๆไปโปรดคิดให้ดี-----จะกรีด--ตัดแต่ง--ใบหน้าเสริมใส่ทำไร
คิดถึงตอนเราอายุเจ็ดสิบปีนะครับ ............. อือออออออ น่ากลัวจริงให้ตายสิ
ระวังนะครับ
ของปลอมมันไม่ยอมแก่บนใบหน้าท่านนะครับ
โฮ๊ววววววววว กราบล่ะครับท่าน
น่ากลัวจริง !

หนีช้ำ ! / ( Heartsick )

2008-02-13T11:58:00.009+07:00

13 กุมภาพันธุ์ 2551

0815 น.
เมื่อวาน(12 กพ.)งดเขียนเปลี่ยนเป็นอ่านหนังสือ อ่านสายลม แสงแดด

“ รักระทมขมใจ อยู่ไกลก็หัวใจมันเศร้า แฟนเราเขามาเปลี่ยนแปร
ขืนอยู่ก็ช้ำดวงแด ตกเป็นคนพ่ายแพ้เขาก็แลว่าไร้ค่า
ขออำลาบ้านเรา เรือนเหย้าและไร่นาวัวควาย
ถึงตายจะไม่กลับมา แฟนเก่าที่เราบูชา
กลับเปลี่ยนใจเป็นหน้าเอาคนใหม่มาเคล้าคลอ
.................................
................................. ”
ศันสนีย์หนีช้ำ ขับร้องโดย น้องนุช ดวงชีวัน

คิดถึงโคราชเมื่อปี 2526 ตูข้ายังละอ่อนมาก ม๊าก ......... ตะลอนๆไป กับงานอาสาสนาม .......... ลุ๊ยยย !ไม่เหน็ดไม่เหนื่อยไม่เมื่อยไม่เพลียเป็นล่ะ สนุกรื่นเริงกับงานการที่ชอบกับคณะเพือนานุเพื่อนฝูง เฮๆไปมันทุกท้องที่พบปะผู้คนชาวบ้านนาป่าไร่
โฮ๊ะสมัยนั้นชาวไร่มันสำปะหลังนี่ยิ้มกันหน้าบานแหละ ปลูกกันจั๊งเหลียวไปทางไหนทั้งแปดทิศล้วนแล้วแต่มันสำปะหลัง ไม่รู้สิตอนนั้นหรือเพราะโลกที่สัมผัสรายวันของผู้เขียนมีแค่เพียงที่เห็นคือโคราชเมืองย่าโมตื่นเช้าลืมตาก็เห็นใบเขี๊ยว ........... ลึ่ม ! ของเจ้าป่ามันสำปะหลังทั้งเพเต็มพรืดดดดด สุดแสงตาล่ะ แต่มันเยอะจริงท่านพี่น้องชาวไร่เมืองราชสีมายุคนั้นทำกันเป็นพืชหลักเคียงกับการทำนาปลูกข้าว หนุ่มน้อยหน้ามล วนไปเวียนไปถ้าจะจีบสาวเจ้าคนงาม
ก็ต้องโน่นแหละอยู่ในไร่มันสำปะหลัง ไปช่วยกันวินหัวมัน วินไปจีบไปป่านนี้ลูกๆของกลุ่มหมู่รุ่นนั้นคงจะพากันสานเจตนาหาคู่ฝั่งฝาสร้างเหย้าเรือนต่อเนื่องเป็นวิถีชาวไร่มันต่อไปมั๊ง ?
วินไปจีบไป

แดดไม่มีขณะเขียนบันทึกนี่(0910 น.เมืองปราณบุรี) เป็นมืดบดอึมครึม ลมก็สงบนกอีเอี้ยงพากันส่งเสียงร่าเริงตามยอดทิวไม้ป่าสะแก ใบไม้ยอดไม้ป่งระบัด ขับสีเขียวเด่นงามเย็นตา
คลิ๊กดูโทรศัพท์ แง้มๆดู อือเพื่อนฝูงท่านยั๊วสะกิดเข้ามา
สบายดี เพื่อน
สบายตามประสาตามฐานานุรูป แห่งตนตัวของตูข้าแหละ ทานอารหารไม่มาก เน้นพืชผัก ปลอดสารพิษ เป็นมิตรกับสรรพชีวิต สำคัญไม่อยากให้เพื่อนเป็นหนี้
- การสะกดและไวยากรณ์ :ไทย
ไม่อยุ่ในพจนานุกรม
ขณะเขียนบันทึกมีแว๊บๆหน้าต่างป็อปอัพเตือนขึ้นมา
ขอบคุณครับ.

อ๊ะต่อ ............. ต่อเรื่องเมืองราชสีมา
บ้านประทาย – สีดา บ้านท่าน รมต.ตปท.
นพดล ปัทมะ คนปัจจุบัน (มค.2551 - ...... )
เป็นเมืองใหญ่เมืองหลักหนึ่งของประเทศไทยที่มี พื้นที่อันกว้างใหญ่สองหมื่นสี่ร้อย ตร.กม. กว้างขวางกว่าเพื่อนจังหวัดอื่นๆ ด้วยเหตุมาจากเพื่อนบ้านประชากรของราด – สี - มาเป็นทั้งไทย และเป็นทั้งลาวปัดขึ้นไปทางชัยภูมิ ขอนแก่น จะเรียกขานว่า ไทยโค – ราด ลงล่างสระบุรี ฉะเชิงเทรา สระแก้ว จะเรียกว่า ลาวโค – ราดข้อนี้ผู้เขียนก็สังเกตอยู่เป็นทั้งไทยและลาวนี่
ก็น่าจะเข้าเคล็ดสมคำหมู่เพื่อนบ้านท่านเรียกขานอยู่ส่วนหนึ่งมั๊ง ....... ? ลึกลงไปอีก
คนโค - ราดนี่ท่านพากันรับประทานข้าวเป็นอาหารหลัก อ๊ะ ..... ! ตรงนี้ให้ชัดประเดี๋ยวจะว่า
ผู้เขียนป่วยพูดของไม่เป็นเรื่อง พูดเรื่องไม่น่าพูดรู้กันอยู่ว่าพวกเราไม่กินหัวเผือกต้มเป็นอาหารหลัก น๊านแหละจึงต้องพูดให้เข้าใจ ข้อนี้ต้องถามท่านก่อนว่าคนในจังหวัดท่านกินข้าวเหนียวหรือข้าวเจ้าเป็นหลัก? ถ้าท่านตอบว่ากินข้าวเจ้านั่นก็ฟันธงปักใจได้ว่าส่วนใหญ่แล้ว(99เปอร์เซ็นต์) เมืองท่านกินข้าวเจ้ากันและถ้าเมืองท่านปลูกข้าวก็ส่วนใหญ่ต้องปลูกข้าวเจ้ากัน ประมาณนั้น แต่ที่โค – ราดท่านกิน ข้าวเจ้า – ข้าวเหนียวกัน หมายความว่า เขตถิ่นที่กินข้าวเหนียวก็กินแต่ข้าวเหนียวเป็นหลัก และเขตถิ่นที่กินข้าวเจ้าท่านก็กินแต่ข้าวเจ้าเป็นหลัก
คนโค – ราดท่านอยู่กินข้าวกันเช่นนี้
ถามว่าเขตถิ่นแถวไหนกินข้าวเหนียว ก็เขตอำเภอที่ติดไปทาง ชัยภูมิ ขอนแก่น สารคาม
นั่นแหละกินข้าวเหนียวทำนาปลูกข้าวเหนียวเป็นหลัก(แต่ในนี้ก็มีบางหมู่บ้านที่ กินและปลูกข้าวเจ้าอยู่) ส่วนคำพูดสำเนียงโค – ราดน่ะ เป็นไทยภาคกลางเป็นลาวก็ม่ายช่ายทั้งสองอย่างน่ะ คือส่วนผสมของความเป็นภาษาโค – ราดมีทั้งสองอย่างลาวไทยอยู่ในอัตราที่พอเหมาะลงตัว กลั่นตัว ตกผลึกเป็นไทยลาวโค – ราด
อย่างที่เพื่อนบ้านว่าเอาไว้เด๊ะเลยเอ๋ง(เอ๋งนะไม่ใช่เอ็ง !)
เหตุเพราะเพลงศันสนีย์หนีช้ำก๊ะลังดังเปรี้ยงๆน่ะตูข้าตะลอนๆไปตามเขตย่านถิ่นหมู่บ้านตำบลต่างๆของจังหวัดราชสีมา อยู่แหละและวัยคะนองลำช่วงนั้นก็ได้เทียวไปวินหัวมัน ตามหมู่บ้านหนองพลวง สาหร่าย ดอนตะหนิน กุดโบสถ์ไปเร่ยยยแหละ ลูกทุ่งคู่ฮิตคู่ฮอตพีคสุดๆตอนนั้นที่หนึ่งเลยต้องยกให้คู่โนเนมยุคนั้น(พ.ศ.2524)คู่นี้ สรเพชร ภิญโญ ก๊ะ น้องนุช ดวงชีวันดังมากเพลงของคู่นี้ดังจนกลายเป็นเพลงสถาบันวงปิดการสัมมนาแทบทุกวงการอาชีพ เป็นการดังที่ไม่ใช่คำยกยอกันทั่วๆไปนะนักร้องคู่นี้ เอาเป็นว่าดังต่อทุกหัวใจคนไทยที่ชอบฟังและร้องเพลงลูกทุ่งในยุคสมัยนั้นแหละ (พ.ศ.2524 – ปลาย ๆ พ.ศ. 2530) ขอบคุณรถขายของเร่ที่เปิดเพลงน้องนุชวิ่งผ่านไปแว่วๆมาเข้าในกล่องความทรงจำแห่งตูข้า สะกิดให้มองเห็นภาพผู้คนเหตุการณ์ อารมณ์จากเสียงเพลงของยุคสมัยแจ่มขึ้นมาเชียว

" เจ้าจ่มให้ข่อยแต่เซ่า บ่ให้กินเหล้าจั๋งใด๋ล่ะเมียจ๋า
จั๊กหยัง บ่ หยังดอกหนาพอแจ้งออกมา ก่ะเป็นอันว่าด่าขึ้นโลดโว้ย ! "
เพลงคู่ ผัวเมียพอๆกัน
เพราะดังคู่กันมากๆ ที่สุดคนฟังทั้งประเทศเลยสมใจที่ทั้งสองผู้ขับร้องได้กลายเป็นคู่ผัวตัวเมียกันในชีวิตจริง
ขณะนั้น
** วินหัวมัน, อาการของ"วิน" คือการใช้โซ่เหล็กคล้องล็อคโคนต้นมันสำปะหลัง แล้วใช้ไม้ท่อนกลมๆสอดเข้าห่วงโซ่เหล็ก หนุ่มอยู่ข้าง สาวก็อยู่อีกข้างนับนึ่ง ... ส่อง .... ซ๊ำพร้อมกันยันบ่ายันทั้งตัว งัดเหง้าเหล่ากอหัวมันสำปะหลังขึ้นมาจากแผ่นดิน หมู่หนุ่มสาวชาวไร่ก็จะได้ทั้งโขยงโขงโคตรมันสำปะหลัง
อ้อลืมบอกไป งานนี้
หนุ่ม ผายลม
สาวก็ ผายลม
ปู๊ด .... ปู๊ดดด ๆ

1920 น.
*-*_>>_มั่ยด้ๅยlจ้ๅชู้น๊ๅ.**....*...ก้ollค่lอ็uดูผู้ชๅยทุกคu___// ***
เป็นภาษาที่เกิดขึ้นโดยส่วนผสมของอะไรต่อมิอะไร ที่เจ้าตัวรับรู้สัมผัสมาทางอายตนะทุกประการแล้วเธอก็ปรุงแต่งเขียนมันขึ้นมาเป็นของเธอหมู่เธอในแบบฉบับของเธอและหมู่พวกเธอ การสื่อสารทางอักษรที่กำลังปรับแต่งตัวเองไปรายชั่วโมงรายวัน
ในสังคม ที่คนหลับกับคนตื่นคุยกันได้

เลยเพลินไป เมื่อยไปกับการออกกำลังกายใส่มันเข้าไปให้สุดๆลูกเพ่ให้เหงื่อไหลหยดย้อย
เอาเข้าไป อย่าหยุดยั้งเครียด ฉุน เคืองขัด เออเร่อร์ใดๆเอามันมาทุ่มเทออก ขับออกทางเหงื่อให้มันเสด็จน้ำ โหยยยยยย หมดจริงๆอ่ะมันออกทางผิวหนังระทวยดิ๊คุณ ! ระบมตามกล้ามข้อต่อต่างๆหัวไหล่นี่ ร้าวๆระบมหัวใจแทบขาดรอน แต่ก็สู้น่ะชั่วโมงเศษๆ วันนี้ท่านออกกำลังกายแล้วยังทำเหอะทำไรได้ทำ ไอ้ที่มันทำให้เหงื่อท่านไหลน่ะมีบางท่านบอกไม่รู้จะเอาเวลาไหนไปออกกำลังให้เหงื่อไหล เอางี้ดิ๊ถ้าท่านอัตคัดเวลาจริงๆ ก็ออกมันซะขณะท่านทำงานแหละ
มะเห็นเหรอคุณลุงใส่กุงเกงแพรจีนเสื้อกล้ามถูเอ๊าถูเอาพื้นบ้านน่ะ และเจ้าหนุ่มนั่นเล่นเดาะกระต้อ ตระกร้ออยู่เป๊าะ ..... เป๊าะ ๆ ๆ โทรศัพท์มาหมอก็คุยไปคุยเสร็จก็เดาะต่อ เป๊าะ ...... เป๊าะ ๆ ๆทำดิ๊ ทำเล๊ยทำได้คุณต้องทำนะออกกำลังกายให้ทุกสัดส่วนคุณได้รับการฝึกปรือ ขยับปรับสภาพ ขืนคุณนิ่งๆเป็นหมูนอนหายใจฟืดดด ฟาดดดด ........ ฟืดดด ฟาดดดด
นาเหออๆ
พอกลับเข้ามาจากการออกเหงื่อโฮ๊ะ ..... !เรคคอร์ดโทรศัพท์เป็นแถ๊วววววว ......... ?
วนเวียน ๆ เทียวกดโทรศัพท์ไปหาเพื่อนอยู่นี่
ขณะไปออกกำลังกายพวกเล่น โทรเข้ามาแปดหน
โฮ๊ะมันไอ้ไรกันนิ เพื่อนดันปิดเครื่องเอาล่ะ อีกทีก็สี่ทุ่มนะเพื่อน เพราะหลังสี่ทุ่มเขาลดราคาค่าโทรให้นิ๊ดนึง หมอนี่รู้ไต๋มันอยู่พอกรึ่มๆได้ที่ มาเล๊ยมาเลยเพื่อนมาๆ อยู่ไหนก็มาก่อน ทำนองนั้นคุยกันตามประสาเพื่อนซี๊ กินน่ะมะเท่าไหร่แต่คุยกันนี่โฮ๊วว สารพัดเสือสิงห์กระทิงควายงูเงี้ยวเคี้ยวขอแมงจินูนแมงปอแมง......แมง ... แมง ....แม่งเหออๆเพราะเป็นเพื่อนรักกันแท้ๆแหละ แต่เรื่องเครื่องดองของเมาพวกเราก็ไม่ค่อยจะสมาคมกันบ่อยนักหรอกเพราะเบื่อแล้ว
ทำนองนั้นมั๊ง!

ทฤษฎี / ( Hypothesis )

2008-02-11T17:46:00.000+07:00

11 กุมภาพันธุ์ 2551

0710 น.
ช่วยกันอ่านและส่งต่อกันด้วย ก่อนทุกอย่างจะสาย
พวกเราต้องทำลาย ……………..
1. ……………………………….
2. ………………………………..
3. ………………………………..
…………………………….
…………………………....
…………………………....
ฯลฯ
อ่านกันครับ เผยแพร่ไปให้ เร็วที่สุด

ทำไงดีล่ะ ก็อาบน้ำก่อนสิค่อยว่ากันเป็นงุนงงมึนๆในสมองนี่ทำไรได้ทำเลย
อย่าให้เวลาหลุดร่วง ลอยหายไปไม่งั๊นก็ค่ำก่อนแหละค่ำลงแล้วมืดหมดกัน
หมดวันหมดเวลาหมดเดือนปีสูญหาย
ลุกๆ .......... ลุกได้แล้ว ซกมก มกซก ไม่เอ๊า
ลุกขึ้นไปทำประโยชน์ ประโยชน์อันยังแก่ชีวิต
ชีวิตที่ดีงามลุกเหอะ
ปล่อยไปวางไปซึ่งพลังแห่งความดีงาม
วางลงให้ ปล่อยลงให้ อย่าหวงคนเดียวเร่งเข้า
อาบน้ำแล้ว ซักผ้าแล้ว เอาของฝาก ฝากให้เพื่อนร่วมงานแล้ว(ปลาดุก - ร้า)
กวาดเก็บพื้นห้องนอนแล้ว
เอาห้องตัว ครัวตัวและที่อยู่ที่กินที่นอน ที่ทำงาน และบริเวณเขตที่อยู่ตัวให้ดูดีเข้าไว้
เดี๋ยวเสียเหลี่ยมอายเพื่อน
.....................................
.....................................
.....................................

จะให้จัดการไปหมดซะทุกอย่าง ดั่งนิทานอุดมคติมันก็กระไรอยู่นา ?
ทำในส่วนของตัวที่ทำได้ให้ดีเหมาะควรน่ะชัดเจนกว่าเน๊าะ นักพัฒนากรอกเน๊าะ
ไม้กวาด ม็อบเช็ดพื้น น้ำสะอาด ผงซักผ้า แปรงขัดถู ทำได้ทำเหอะด้วยตัวเองทำเล๊ย
อย่างอ ........... เดี๋ยวหงิก

หงิก ................... หงิกๆๆๆ
งอ .................... งอๆๆๆ

ทำทุกอย่างด้วยตัวของตัวเอง อย่ามัวแต่เพ้อเจ้อ เอ้ออ
มันเพื่ออะไรหา ........... เพื่ออะไร ท้องถิ่นตู การจักสานเครื่งใช้ การหมักดอง
การอยู่กับแม็กไม้ขุนเขา การที่ตูต้องตื่นนอนแล้วไปทำกิจ ภาษา มันเอาธุระ
มันมาระดมความคิดมันรวมหัวกัน............ มันเรื่องอะไรมันพากันมาถ่ายหนักเบา
ให้บ้านตูแล้วก็พากันไป เป็นแล้วเป็นเล่าชุดแล้วชุดเล่า
เหออๆ
มันยังไงไอ้พวกมีการศึกษา
ไม่จบไม่สิ้น ?

ไอ้หนู ! / ( Junior )

2008-02-10T16:35:00.000+07:00

10 กุมภาพันธุ์ 2551

1414 น.
......... แต่นี้ในฐานะที่อาจารย์นี่เป็นศิษย์เก่า กลับมาเป็นอาจารย์ผู้สอนก็อยากจะเห็นมหาวิทยาลัยดี ไม่ใช่เขามองมหาวิทยาลัยเราว่า ........... ส่วนใหญ่เป็นเด็กกำพร้า
เป็นเด็กที่ไม่มีพ่อมีแม่ไง๊ ............... ก็เลยแต่งตัวไม่เข้าท่าเข้าทาง !
คือเค๊าเขาจะด่าเรา ว่าไม่มีพ่อแม่สั่งสอนแหละน๊า เกือบจะสี่ทศวรรษแล้ว รุ่นพี่ๆเราไปเป็นใหญ่เป็นโตเยอะแยะแล้วเราต้องสานเจตนารมณ์ ให้ดียิ่งๆขึ้นน๊า เพราะเรารักกัน เป็นศิษย์สถาบันเดียวกันนะ ............. ครับ
............................................
............................................
................................. ! ?

เชื่อผมสิ ที่อาจารย์บอกอะไรน่ะเชื่อเถอะเพราะอาจารย์มีประสบการณ์ในการบรรยาย สมัยอาจารย์เป็นพวกคุณนั่นน่ะเรียนเล็คเชอร์ม่ายเป็น เพราะเพิ่งจบมาจากชั้นมัธยมมานะ ที่อาจารย์มาสอนนี่จึงพยายามพูดไปสอนไปเขียนไป แล้วซ้ำไปคุณจะได้ค่อยเรียนเขียนอ่านทำความเข้าใจไปด้วย อย่างมีระบบ ........!น๊า แล้วเดี๋ยวไปเจออาจารย์ที่เค๊าพูดเล็คเชอร์อย่างเดียว จดม่ายทันแล้วไง.......... ต๊าย มันเป็นภาระจดม่ายทัน แทนที่อาจารย์จะจดมาก่อนแล้ววางแหมะ พูดๆเลยแต่อาจารย์ ม่ายทำเป็นห่วงพวกเรา

อ้าว ต่อไปเมื่อ
เกิดปัญหามันก็ทำให้เกิดการแบ่งแยกอำนาจ – หน้าที่ทั้งนี้ก็เพื่อให้เกิดการถ่วงดุล – ตรวจสอบ
เพราะแต่ละอำนาจไม่สามารถใช้อำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาด โดยลำพังด้ายย
...................................
...................................
นี่สำคัญเลยตรงนี้อ่ะ ต้องจด ต้องจดนะอาจารย์ขอย้ำว่าต้องจดเพราะอาจารย์สังเกตุ
ไอ้นู๋เอ้ย จะมาจดเอาแต่ที่อาจารย์ขึ้นแผ่นไว้ไม่ได้ เพราะอะไรเมื่อไอ้นู๋ไปตอบข้อสอบ
จะเอาอะไรไปอธิบายได้อ่ะ ? นี่แหละคือคำอธิบายในรายละเอียดข้อสอบล่ะ
ต้องจดคำบรรยายของอาจารย์ไปด้วย
ทั้งนี้เพื่อรักษาสิทธิเสรีภาพ และประโยชน์ของประชาชน(ผู้ถูกปกครอง) จาการใช้อำนาจปกครองของผู้ปกครอง หลักการแบ่งแยกอำนาจนี้ไดพัฒนาการมาเป็นระบอบประชาธิปไตย ระบอบที่ชื่อนี้เท่านั้นที่มีการแบ่งแยกอำนาจ ระบอบอื่นเรายังไม่พูดถึง ..................... เดี๋ยวนักศึกษาจะงง น๊า ........... นะครับ ระบอบประชาธิปไตยทำให้เกิดหลัก
- ความเสมอภาคกันของคนในสังคมประเทศ
- ผู้ใช้อำนาจปกครองจะต้องได้รับความเห็นชอบจากประชาชนส่วนใหญ่ โดยกระบวนการเลือกตั้ง
คุณอายุ 18 ปีคุณจะต้องแสดงสิทธิและหน้าที่ไปเลือกตั้งตัวแทน ใครให้เงินเอามัน ให้เยอะเอาเยอะแต่อย่าไปเลือกมัน !
รวมไปถึงสภาองค์การนักศึกษาของเราด้วย
มันทุ๊กระดับประทับใจ มันจ่ายเงินกันหัวละร้อยสองร้อยมันมาเอาบัตรประจำตัวคุณไปเล๊ย .......... ก็ให้มันไปเถ๊อะแล้วเอาตังค์มันมา แล้วไม่ต้องไปเลือกมัน มันจะไปรู้ได้ไงตอนไปกาบัตรแต่พวกเราไปกลัวมันเอง กลัวเขาจะมากระทืบทีหลัง
ไปกลัวมันทำไม หื๊อไปกลัวมันทำไม๊ ?
ไม่ต้องไปกลัวมันหรอกกามันให้บัตรเสียไปเล๊ย รับตังค์มันมาปล่อยให้มันเข็ด !
…………..สันดานเสียพวกนี้
- หลักต่อไป ใช้เพื่อปกป้องคุ้มครองสิทธิเสรีภาพและประโยชน์ของประชาชนส่วนใหญ่ เป็นสำคัญ
- ต่อไปข้อสุดท้าย การใช้อำนาจปกครองต้องสามารถควบคุมตรวจสอบได้

นี่แหละรวมๆแล้วมีสี่หัวข้อ เอ๊ามาทบทวนกันใหม่นะ
ไอ้นู๋เอ้ย .............. อยู่ไหนแล่วววว เห็นแว๊บๆเข้ามาเมื่อกี๊ใส่เสื้อยืดคอกลมรองเท้าแตะ ไหนนั่งอยู่มุมไหน
** @Q## -- “”&%% --
** %%&“” -- ##Q@ --
……………………….

ไม่เอานะวันหน้าอาจารย์มาบรรยาย อย่าใส่ชุดแบบนี้มา เรามีโอกาสแต่งชุดนักศึกษาต้องแต่ง หรือไม่ก็แต่งตัวในชุดสุภาพน่ะ ........... สุภาพนะให้มันดูสมภูมิของผู้จะศึกษาร่ำเรียนนะ เชื่ออาจารย์เดี๋ยววันหน้าเราเป็นผู้ใหญ่อยากแต่งไรเชิญตามสบาย
อาจารย์ล่ะสมเพชเวทนา นักศึกษาบางคนใส่กางเกงขาสั้นมันสั้น .......... ซะจนไม่มีขาน่ะแล้วมานั่งเรียนไม่เอานะ นักศึกษานะ เราต้องทำตัวเป็นผู้มีเกียรติ มีเกียรตินะ
มาเข้าบทเรียนต่อ

1916 น.
ปลดเปลื้องมันออกไปด้วยการออกกำลังกาย
ออกให้หนัก ! สะบัด ! สะบัดๆมันให้สุดแรง
ให้น้ำพรั่งพรูออกจากตนตัว เอาเข้าไปให้มันผุดพรายออกมาจากร่างน้ำเหงื่อน่ะ ............ เป็นยังไงแท้ ผู้คนตนตัว เกิดมาเป็นคนทั้งทีทั้งชาติก๊ะชาวบ้านชาวเมืองเขา
ใครเขาทำได้เรารึก็เป็นคนไม่ใช่แมวทำไม่ได้จงไปเป็นแมงกุ๊ดจี่ เหออๆ
สุดจะเมื่อยเอามาก ม๊ากกกกกกกก ดูเหมือนจะเป็นไข้น้อยๆเพราะพิษเสียน้ำแยะน่ะแหละเป็นร้อนภายในผะผ่าวหายใจยาว ........ ยาวววววววว ลึก ..... ลืกกกกกกกกกกก
โชคดีอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีอัตราส่วนผสมอากาศที่เป็นธรรมชาติดั้งเดิม พอดีสำหรับการหายใจเพื่อเข้าไปฟอกเม็ดเลือดให้สด ............... ชื่น นอกหน้าต่างห้อง สายลมโบกพัดโยกไกวต้นเข็มใหญ่ลู่เอนรวยรินอากาศบริสุทธิ์รับเข้ามาเต็มๆเป็นบุญของตูข้าโดยแท้อยู่ในสภาพอากาศแวดล้อมที่สะอาดไม่มีพิษ กินอิ่มสองมื้อนอนในที่อากาศบริสุทธิ์
ไม่มีมดแมงมากวน ได้นอนหลับเมื่อง่วงอยากหลับ ........... โฮ๊ยยย

“ โลกหนอทำไมถึงเป็นเช่นนี้ ทั้งที่เรามีใจรักกันเหมือนดั่งจะกลืน
เรากลับโดนกั้นทางหวานชื่น มารับความขมขื่นเพราะความจนข้นแค้นเงินตรา
โธ่เอ๋ยเธอคงคร่ำครวญถึงฉัน ร้องไห้รำพันดั่งเหมือนไฟเผาไหม้อุรา
ตัวฉันเองแทบเจียนจะบ้า ใจเหมือนดังโดนผ่าเมื่อเขามาพรากเราจากกัน
มองดูเดือนที่เคลื่อนอยู่บนเวหา
…………………… ”
ฝากใจไว้ที่เดือน ร้องโดย สญ.สญ.

“ มึงต้องเลือก ! ”
ฮือ ............. มีเพื่อนเหมือนกัน
“ กูบอกมึงต้องเลือก ”
น๊านนนน ........ ฟังมัน ?
.................................
.................................

“ คิดดูถ้าเมิงไม่ออกไปเผชิญกับมันเวลานี้
............... เมิงจะค่อนข้างหมดโอกาส
กูนิไม่รอแล้ววว อะไรคว้าได้คว้าเลย ไม่งั้นกูต๊าย ! ”
หมอนี่ มีเครดิตกับพวกบัตรต่างๆแยะ ตามแฟชั่นเงินนิยม
การใช้เงินตราของเจ้าหมอนี่จัดอยู่ในหมู่เหล่าของพวกคนมีเครฯ
สิ้นเดือนมันเอายอดบัตรนั้นมาโปะให้บัตรนั้น
และบัดเดี๋ยวนั้นมันก็เอายอดบัตรนี้ไปโปะให้บัตรนู๊นนนน อีกบัตรมันก็โป๊ะไปเรื่อย

โปะ โป๊ะ โป๊ะ
ชึ่ง ชึ่ง โป๊ง โป๊ง ชึ่ง
ชึ่ง ชึ่ง โป๊ง โป๊ง ชึง
ปะโล้ง ปะโล้ง ปะโล้ง โป๊ง ชึ่ง

“ คงที่ .......... คงที่ วู๊ยยย ! ”
เวลาสิ้นเดือน มันเล่นท่องบ่นมนตร์คาถางึมงำ
คงที่ .......... คงที่
คงที่ .......... คงที่
คงที่ .......... คงที่
วู๊ยยยยยยยยยยย !

กร๊ำ .......... ! / ( Carefully )

2008-02-09T10:28:00.000+07:00

9 กุมภาพันธุ์ 2551

0800 น.
โฮ๊ะ ............. ถึงแก่เด๊ทสะมอเร่ ............ นะนั่น !( มีบางกลุ่มท่านบอกเรา ไม่นิยมส่งเสริมให้คนใช้ภาษาวิบัติ เหอออๆ ข้อนี้ ตูข้าว่าก็ต้องเจอก๊ะอีกกลุ่มว่า ไม่นิยมส่งเสริมให้คนใช้ภาษาไม่รู้ชั้นของคน ............... ไม่นิยมส่งเสริมให้คนใช้ภาษาไม่รู้เพศพันธุ์ ........ ไม่นิยมส่งเสริมให้คนใช้ภาษาไม่รู้เหนือ – รู้ใต้ ........... ไม่นิยมส่งเสริม.........??ข้อนี้น้องๆผู้อยู่ในวัยเรียนโปรดพิเคราะห์เอา ............. พูดดีเป็นศรีแก่ปาก พูดมาก....! )

โธ่ ๆๆ .......... เกือบไปแล้วตูข้าเด๊ทสะมอเร่ตายเดี่ยว เดียวดาย แง๋แก๋(แหงแก๋ .......... โฮ๊ะ) อืออออออออ .....กร๊ำ !........... (กร๊ำ = กรรม และกรรมก็อ่านว่ากำ,แต่กร๊ำ มันเป็นกรรม น่ะ )
จะอะไรซะอีกล่ะก็อีตอนนอนเล็งๆเพดาน อยู่บนแคร่ในห้องหับที่มิดชิดแต่ลมธรรมชาติล่วงได้อยู่ตามหลักฮวงซุ๊ยท่านว่า ในห้องอันมีฟูกทางหมากพร้าวรองรับแผ่นหลังเนื้อตัว อันบอบบางน้อยนิดน่ะ(... -- “ ” -- ...) ข้างๆแคร่เหล็กมันมีสายระโยงรยางค์ รวมแล้วนับแล้วได้ 7 สาย พาดๆก่ายเกยคร่อมกันอยู่น่ะ ระเกะระกะ

ครั้นยามหัวรุ่งตอนไก่โห่ หนุ่มน้อยหน้ามนคนรูปงามเมาะ ก็พลันพริ้มเปิดเปลือกตาแย้มยิ้มตื่นจากนิทรารมณ์อันสุขโขสโมสรชาวป่าสะแกทันใด

โอ๋ยย ย ย ........ โย๋ !
พลันปริวิตก ก็อุบัติขึ้นตูมตาม ในฤดีแดแห่งเลือดหน่อแนวจอราชนรูปงาม
น้ำน่ะ ................... น้ำ
เจิ่งไป เต็มแผ่นพื้นพริบพรายอยู่ยิบๆ แพพ้าบๆดารดาษ เนืองนอง !
เพราะสาดแสงแห่งหลอดไฟข้างนอก ที่เร้นเหลือบเข้ามาทางบานมุ้งลวดหน้าต่างที่เปิดลู่รับลม(คนงาม ........ คนงามนอนไม่ปิดหน้าต่าง นะเค๊อะ) กอปรกับพัดลมแบบวางพื้น พัดใบหมุนเป่าอยู่ฟื้ด ฟื้ดดดด แผ่นน้ำที่เนืองนอง ก็พริบพราย พริบพรายด้วยแรงลม
อู๋ย ย ยยย ............ ยู๊ !
น้ำที่เจิ่งเนืองนองลามไปตามพื้นห้องหลับ
ขาเตียงนอนที่เป็นเหล็กก็แช่อยู่
พริบๆ ปริ่มไหลที่ฐานพัดลมตั้งวางพื้นนั่น
ปลั๊กไฟ 5 ตา มันโชคดีถูกดึงรั้งให้แกว่งต่องแต่งเหนือพื้น(ด้วยมันระโยงขวักไขว่ เปะปะ ที่ตีนเตียงนอน)
สายระโยง 7 สายที่เปียกแช่นั่นเป็นเหล่าสายที่มีกระแสไฟฟ้า
……………………
……………………
โฮ๊ะ ....! เกือบไปแล้วท่านผู้ฟัง( แม้ท่านจะอ่านก็ตาม )ที่เคารพ เกือบได้หิ้วถุงสะพายย่ามไปรายงานตัวก๊ะท่านท้าวพระอินทร์เธอแล้ว( ก็ถ้าจะไป ก็........... อยากไปย่านนั้นน่ะ ) .............. หมัยล่ะ !?
นี่ดีนะ ที่หนุ่มน้อยเป็นคนเจ้าสังเกตสังกา รอบคอบ พินิจพิเคราะห์ตอนตื่นนอนน่ะ แบบระวังเนื้อระวังตัว!
หู๊ยยย ....... รอดไปนิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
จะเสียบปลั๊กไฟก่อนนอน คิดให้รอบคอบ

1305 น.
ตัวจิ๊ไปไหน?
บ่าย ๆ จาไปซื้อของใช้ซะหน่อย
แถว ?
ที่ห้าง
หนาว บ่บ้าน เจ้า?

ม่ายหนาวดอก
เจ้า ฮู่จัก โง้ด บ่?
โง้ด น่ะ?
ไม่รู้จัก
ที่มันออกลูกเป็นอีปุ่มในภูเขาน่ะ

ไม่รู้จัก
ฮือออออออออ
มันคืออะไรถ้าเรียกอีกอย่าง
กบในภูเขา มีใบหู
สงสัยเรา เป็นเด็กรุ่นใหม่เลยไม่รู้จัก
โฮ๊วววววววววววววว แม่ป้าบัวสี
ตาลุง !
-- @@ ** ## --## ** @@ --
!! ** ## --- ?
...................

บ้านตัว ก๊ะบ้านเรา มันเขตเลือกตั้งเดียวกันนี่ ?
จริงอ่ะ
เขต ตาม บ/ช พรรค น่ะ
เราว่าจะไปเลือกเฮียระอยู่ แต่ชื่อเรา ตก บ/ช เลยชวด ! ท่านไม่ให้เราใช้สิทธิ์

อ้าวทำไมล่ะ
มะรู๊ ท่าเราจะมะกลับบ้าน นาน พวกเลย ตัดชื่อเราออกไป รัสเซีย แบกแดด โน่นนน
...............................
................................
ก็แจ้งใช้สิทธินอกเขตพื้นที่ดิ๊ ของเราก็แจ้งใช้แบบนี้แหละ
ไม่งั้นโดนพวกเอาไปใช้เอง เรื่องไรอ่ะ
ชื่อของเราให้คนอื่นใช้ได้ไง ?
ของเราใช้สิทธิ์ มะด้ายยยยยย
ทำมาย ?
ราดกาน ฝ่ายทะเบียนคน ........ บอก
............. ..............

เป็นคนต่างด้าวเหรอ
เรา เป็น คน อยู่ ทะเบียนกลาง ท่านว่า
เรา ก็ งง ๆอยู่ยัน มื้อนี้ วันนี้ ?
กลาง หว่างขา งามๆ ของท่าน เรา จะมะว่า ซักคำ

ราชการต้องแจ้งดิ๊ไม่มีอะไรที่ทำเราได้หรอก ฟ้องได้เลยพวกตราอำเภอนี่ชุ่ย
เรา งึด อยู่เนี่ยะ ยังก๊ะเรา มะมีพ่อมีแม่ นิ ?

มัวแต่งึด มา ๆ ๆๆ จะพาไปจัดการให้
กลัวอะไร เราคนไทย ไม่ได้ออกมาจากระบอกไม้ไผ่ซะหน่อย

แบบนี้ เป็นพวก มังจุราด มองมะเห็นตัวไม่รู้เนื้อรู้ตัว !
สมัยเราเป็นเด็กแซ็งค์ จะเอาขวานน้อย ไปฟันหัวใคร เห็นตัวมัน รู้ตัวมัน ฟันโป๊ะ ไม่ผิดตัว
แต่พวกราดกาน ทำก๊ะเรา แบบนี้ มะรู๊ จะจามหัวใฝ๋?
มัน เบลอๆ ไปหมด

ไม่แน่จริงนี่ บอกว่าจะพาไป
นี่เลือก ท่าน สว. เราก็ มะมีสิทธิ์
ท่านบอก ให้เรา กลับไปเดินเรื่องที่บ้าน ด้วยตัวเองเท่านั้น
บ้านไหน ตำบลอะไร ?
................................
................................

เรา งึดจริงๆ ?
ตัวคิด ดิ๊ เราเกิด มาแต่บ้านแต่เรือนเราแท้ๆ เป็นตัวเป็นตน เติบใหญ่
พอมาวันนี้บอกเราไม่มีชื่อในใบกราบ้าน งง ที่สุด
สงสัยเราจะหอบเสี่ย หอบหมอนไปนอนลาว
แหละ
สาธุ
อ้าววววววว
........................................
........................................

ตัว เหยียบ ยัง ?
พรุ่งนี้
** วันนี้เป็นวันเสาร์ พรุ่งนี้เขาบอกถึงจะลงมือซักผ้า
เหยียบ = ซักผ้า